1 Samuel 30

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →

1ສອງມື້ຕໍ່ມາ ດາວິດພ້ອມກັບຄົນທັງຫລາຍຂອງຕົນກໍໄດ້ກັບຄືນມາຮອດເມືອງຊິກລັກ. ພວກອາມາເຫຼັກໄດ້ມາຫລອນປຸ້ນທາງພາກໃຕ້ຂອງຢູດາຍ ແລະໂຈມຕີເມືອງຊິກລັກ. ພວກເຂົາໄດ້ຈູດເມືອງຖິ້ມ

2ແລະຈັບເອົາພວກຜູ້ຍິງທຸກຄົນໄປ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຂ້າຜູ້ໃດເລີຍ, ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາອອກໜີໄປນັ້ນ ພວກເຂົາຈັບເອົາທຸກຄົນໄປດ້ວຍ.

3ເມື່ອດາວິດກັບຄົນທັງຫລາຍຂອງຕົນກັບມາເຖິງ ກໍເຫັນວ່າເມືອງຖືກຈູດຈົນໝົດສິ້ນ, ເມຍພ້ອມທັງລູກຊາຍກັບລູກສາວຂອງພວກເຂົາກໍຖືກຈັບໄປ.

4ດາວິດກັບຄົນທັງຫລາຍຂອງຕົນຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຈົນອ່ອນເພຍເສຍກຳລັງໃຈ.

5ແມ່ນແຕ່ເມຍທັງສອງຂອງດາວິດ ຄືນາງອາຮີໂນອາມຊາວຢິດຊະເຣນກັບນາງອາບີກາຍເມຍໝ້າຍຂອງນາບານຊາວກາເມນ ກໍຖືກຈັບໄປດ້ວຍ.

6ບັດນີ້ ດາວິດເປັນທຸກໃຈຫລາຍທີ່ສຸດ ກໍເພາະຄົນທັງຫລາຍຂອງເພິ່ນເກີດມີຄວາມຂົມຂື່ນ ຍ້ອນພວກເຂົາສູນເສຍລູກເມຍ ແລະພວກເຂົາຕ່າງກໍຂູ່ວ່າຈະແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ດາວິດ, ແຕ່ດາວິດໄດ້ຊູກຳລັງໃຈຂຶ້ນໃນພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເພິ່ນ.

7ດາວິດເວົ້າກັບປະໂຣຫິດອາບີອາທາລູກຊາຍຂອງອາຮີເມເຫຼັກວ່າ, “ຈົ່ງເອົາເອໂຟດມາໃຫ້ຂ້ອຍ.” ອາບີອາທາກໍນຳເອົາມາໃຫ້ເພິ່ນ.

8ດາວິດຖາມພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຄວນຈະໄລ່ຕິດຕາມພວກນັກປຸ້ນຫລືບໍ່? ຂ້ານ້ອຍຈະຕາມທັນພວກເຂົາຫລືບໍ່?” ພຣະອົງຕອບວ່າ, “ຈົ່ງໄລ່ຕິດຕາມພວກເຂົາໄປ ແລະເຈົ້າຈະຕາມທັນ ພ້ອມທັງຈະຊ່ວຍກອບກູ້ເອົາທຸກສິ່ງນັ້ນກັບຄືນມາ.”

9ດັ່ງນັ້ນ ດາວິດພ້ອມດ້ວຍຄົນຂອງເພິ່ນຫົກຮ້ອຍຄົນຈຶ່ງອອກເດີນທາງໄປ. ເມື່ອມາເຖິງຫ້ວຍນໍ້າເບໂສເຣ ຄົນຂອງດາວິດບາງຄົນກໍໄດ້ຄ້າງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

10ສ່ວນດາວິດນັ້ນເດີນທາງຕໍ່ໄປ ມີຄົນປະມານສີ່ຮ້ອຍຄົນຕິດຕາມໄປດ້ວຍ. ສ່ວນອີກສອງຮ້ອຍຄົນນັ້ນຂ້າມແມ່ນໍ້າເບໂສເຣໄປບໍ່ໄຫວ ເພາະອິດເມື່ອຍເກີນໄປ. ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງພັກຢູ່ທາງແນວຫລັງ.

11ຕໍ່ມາ ຄົນຂອງດາວິດໄດ້ພົບຊາຍໜຸ່ມຊາວເອຢິບຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ກາງທົ່ງ ພວກເຂົາຈຶ່ງນຳລາວມາຫາດາວິດ. ພວກເຂົາໄດ້ເອົາເຂົ້າ, ນໍ້າ,

12ໝາກເດື່ອແຫ້ງ ແລະໝາກອະງຸ່ນສອງມັດໃຫ້ລາວກິນ. ເມື່ອກິນອີ່ມແລ້ວ ລາວກໍມີແຮງຂຶ້ນເພາະລາວບໍ່ໄດ້ກິນແລະດື່ມຫຍັງ ເປັນເວລາສາມວັນແລ້ວ.

13ດາວິດຖາມລາວວ່າ, “ເຈົ້າມາແຕ່ໃສ ນາຍຂອງເຈົ້າແມ່ນຜູ້ໃດ?” ລາວຕອບວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນເອຢິບ ທາດຮັບໃຊ້ຂອງຊາວອາມາເຫຼັກ ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍປະຂ້ານ້ອຍໄວ້ສາມວັນແລ້ວເພາະຂ້ານ້ອຍໄຂ້.

14ພວກເຮົາໄດ້ປຸ້ນເຂດແດນເນເກັບຂອງຊາວເກເຣັດທີ່ທາງພາກໃຕ້ຂອງຢູດາຍ ແລະເຂດແດນຂອງຕະກຸນກາເລັບແລະໄດ້ຈູດເມືອງຊິກລັກຖິ້ມ.”

15ດາວິດຖາມລາວວ່າ, “ໃຫ້ເຈົ້າພາຂ້ອຍໄປຫາພວກນັກປຸ້ນນັ້ນໄດ້ບໍ່?” ລາວຕອບວ່າ, “ຖ້າທ່ານສັນຍາຕໍ່ຂ້ານ້ອຍຊ້ອງພຣະພັກພຣະເຈົ້າວ່າ ຈະບໍ່ສັງຫານຂ້ານ້ອຍຫລືມອບຂ້ານ້ອຍໃຫ້ນາຍຄືນ ຂ້ານ້ອຍກໍຈະພາທ່ານໄປ.”

16ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງພາດາວິດໄປ. ພວກນັກປຸ້ນຕ່າງກໍກະຈັດກະຈາຍກັນຢູ່ທົ່ວແຖບນັ້ນ ທັງກິນທັງດື່ມສະຫລອງ ເນື່ອງຈາກປຸ້ນເຂົ້າຂອງມາໄດ້ຢ່າງຫລວງຫລາຍຈາກຟີລິດສະຕິນແລະຢູດາຍ.

17ໃນມື້ຕໍ່ມາພໍຮຸ່ງເຊົ້າ ດາວິດກໍໂຈມຕີພວກເຂົາແລະຕໍ່ສູ້ກັນຈົນເຖິງຄໍ່າ. ມີແຕ່ຊາຍໜຸ່ມໃນພວກປຸ້ນສີ່ຮ້ອຍຄົນເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຂີ່ອູດປົບໜີໄປໄດ້. ນອກນັ້ນຖືກຂ້າຖິ້ມໝົດ.

18ດາວິດໄດ້ຊ່ວຍກູ້ເອົາທຸກຄົນໄວ້ໄດ້ພ້ອມທັງສິ່ງຂອງຕ່າງໆ ທີ່ພວກອາມາເຫຼັກໄດ້ຢຶດເອົາໄປນັ້ນຄືນມາໝົດ ຕະຫລອດທັງເມຍສອງຄົນຂອງຕົນໂດຍບໍ່ມີສິ່ງໃດຂາດຫາຍໄປ.

19ດາວິດໄດ້ທຸກສິ່ງຄືນມາ ຕະຫລອດທັງພວກລູກຊາຍ, ລູກສາວ ແລະສິ່ງຂອງທີ່ພວກອາມາເຫຼັກໄດ້ປຸ້ນໄປນັ້ນ.

20ເພິ່ນຍັງຢຶດໄດ້ຝູງແກະແລະຝູງງົວທັງໝົດຄືນມາ; ຄົນຂອງເພິ່ນໄດ້ຕ້ອນຝູງສັດອອກໄປຂ້າງໜ້າຂອງພວກຕົນ ທັງເວົ້າວ່າ, “ສັດເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງດາວິດ.”

21ແລ້ວດາວິດກໍໄດ້ກັບຄືນເມືອຫາຄົນສອງຮ້ອຍຄົນ ທີ່ຄ້າງຢູ່ໃກ້ແມ່ນໍ້າເບໂສເຣ ເພາະພວກເຂົາອ່ອນເພຍເກີນໄປທີ່ຈະເດີນທາງຕໍ່. ພວກເຂົາອອກມາຕ້ອນຮັບດາວິດແລະທະຫານທີ່ກັບມາ. ສ່ວນດາວິດກໍອອກໄປຫາພວກເຂົາ ທັງສະແດງຄວາມຄຳນັບຢ່າງອົບອຸ່ນແກ່ທຸກໆຄົນ.

22ແຕ່ພວກຄົນບໍ່ດີແລະມັກກໍ່ເລື່ອງບາງຄົນທີ່ໄດ້ໄປກັບດາວິດນັ້ນເວົ້າໃຫ້ດາວິດວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ເອົາສິ່ງຂອງທີ່ກູ້ຄືນມາໄດ້ນັ້ນ ແບ່ງປັນໃຫ້ພວກເຂົາຈັກຢ່າງ ຍ້ອນພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ໄປນຳພວກເຮົາ. ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຂົາເອົາລູກເມຍຄືນ ແລະໜີໄປເສຍ.”

23ແຕ່ດາວິດຕອບວ່າ, “ບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອີຍ ພວກເຈົ້າບໍ່ຄວນກະທຳເຊັ່ນນັ້ນກັບສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ໂຜດໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ພຣະອົງໄດ້ປົກປັກຮັກສາພວກເຮົາໃຫ້ປອດໄພ ແລະໃຫ້ພວກເຮົາມີໄຊຊະນະເໜືອພວກນັກປຸ້ນ.

24ບໍ່ມີຜູ້ໃດອາດເຫັນດີໃນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເວົ້າມານັ້ນດອກ ພວກທີ່ຢູ່ແນວຫລັງເພື່ອຮັກສາສິ່ງຂອງ ແລະພວກທີ່ອອກໄປຕໍ່ສູ້ໃນສະໜາມຮົບ ທຸກຄົນຕ້ອງໄດ້ຮັບສ່ວນແບ່ງເທົ່າກັນໝົດ.”

25ດາວິດໄດ້ຕັ້ງກົດລະບຽບນີ້ຂຶ້ນ ແລະໃຫ້ໃຊ້ປະຕິບັດກັນສືບມາໃນຊາດອິດສະຣາເອນ ຈົນເຖິງເທົ່າທຸກວັນນີ້.

26ເມື່ອດາວິດກັບຄືນມາເຖິງເມືອງຊິກລັກແລ້ວ ເພິ່ນຈຶ່ງຈັດເອົາສິ່ງຂອງທີ່ກູ້ຄືນມາໄດ້ນັ້ນສົ່ງໃຫ້ພວກໝູ່ເພື່ອນຂອງເພິ່ນ ທີ່ເປັນເຖົ້າແກ່ຢູ່ໃນຢູດາຍດ້ວຍ ແລະຝາກຖ້ອຍຄຳໄປພ້ອມວ່າ, “ອັນນີ້ແມ່ນຂອງຂວັນສຳລັບພວກເຈົ້າ ຊຶ່ງແມ່ນສິ່ງທີ່ກູ້ຄືນມາໄດ້ຈາກພວກສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ.”

27ເພິ່ນໄດ້ສົ່ງສິ່ງຂອງເຫຼົ່ານີ້ໄປໃຫ້ຄົນຢູ່ໃນເມືອງຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ເບັດເອນ, ຣາມາທີ່ຢູ່ທາງພາກໃຕ້ຂອງຢູດາຍ, ຢັດຕີ,

28ອາໂຣເອ, ສີຟະໂມດ, ເອຊະເຕມົວ,

29ຣາການ; ສົ່ງໃຫ້ຕະກຸນເຢຣາເມເອນ, ໃຫ້ຊາວເກນິດ,

30ແລະໃຫ້ປະຊາຊົນຕາມຫົວເມືອງຕ່າງໆຂອງໂຮມາ, ໂບຣາຊານ, ອາຕາກ,

31ເຮັບໂຣນ ແລະໃຫ້ທົ່ວທຸກໆບ່ອນທີ່ເພິ່ນແລະຄົນທັງຫລາຍຂອງເພິ່ນໄດ້ເດີນທາງໄປໆມາໆ.

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →