Proverbs 11

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ພຣະເຈົ້າຢາເວກຽດຊັງຜູ້ທີ່ໃຊ້ຕາຊິງຂີ້ຫລັກ. ພຣະອົງດີໃຈນຳຜູ້ທີ່ຊັ່ງຕວງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

2ຄົນອວດດີຈະຖືກອັບອາຍຂາຍໜ້າ, ແຕ່ປັນຍາຢູ່ກັບຄົນຖ່ອມຕົວຖ່ອມໃຈ.

3ຄົນດີມີຄວາມສັດຊື່ນຳພາ, ແຕ່ຄົນຄົດລ້ຽວກໍຖືກທຳລາຍດ້ວຍຄວາມບໍ່ຈິງໃຈຂອງຕົນ.

4ຄວາມຮັ່ງມີຈະຊ່ວຍຫຍັງບໍ່ໄດ້ໃນມື້ທີ່ປະເຊີນກັບຄວາມຕາຍ, ແຕ່ຄວາມສັດຊື່ຊ່ວຍຊີວິດຂອງຄົນໄວ້ໄດ້.

5ຄວາມສັດຊື່ເຮັດໃຫ້ຄົນດີມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ, ແຕ່ຄົນຊົ່ວຮ້າຍພັດຕາຍໄປຍ້ອນຄວາມຊົ່ວທີ່ຕົນໄດ້ກະທຳໄວ້.

6ຄວາມຊອບທຳຊ່ວຍກູ້ເອົາຄົນສັດຊື່ໄວ້, ແຕ່ຄົນຄົດລ້ຽວຈະຖືກບ້ວງແຮ້ວຍ້ອນຄວາມໂລບມາກຂອງຕົນ.

7ເມື່ອຄົນຊົ່ວຮ້າຍຕາຍໄປຄວາມຫວັງຂອງລາວກໍຕາຍໄປດ້ວຍ. ການໄວ້ໃຈໃນຄວາມຮັ່ງມີກໍເປັນການສູນເປົ່າ.

8ຄົນຊອບທຳໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມເດືອດຮ້ອນ, ແຕ່ຄົນຊົ່ວຮ້າຍເປັນຜູ້ຮັບເອົາແທນ.

9ຄົນບໍ່ຮູ້ພຣະເຈົ້າທຳລາຍຄົນດ້ວຍຄຳເວົ້າຂອງຕົນ, ແຕ່ຄົນຊອບທຳພົ້ນໄພໂດຍອາໄສປັນຍາຊ່ວຍ.

10ເມື່ອຄົນສັດຊື່ຮັ່ງມີເປັນດີຊາວເມືອງກໍເປັນສຸກໃຈ ແລະເມື່ອຄົນຊົ່ວຮ້າຍຕາຍໄປກໍຈະມີສຽງໂຮຮ້ອງຢ່າງຊົມຊື່ນ.

11ຄົນຊອບທຳນຳຄວາມຈະເລີນມາສູ່ປະເທດຊາດ, ແຕ່ຄົນຊົ່ວຮ້າຍທຳລາຍປະເທດຊາດດ້ວຍຄຳເວົ້າຂອງຕົນ.

12ຄົນໂງ່ຈ້າເວົ້າດູຖູກເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນ, ແຕ່ຄົນມີປັນຍາມັກມິດງຽບຢູ່.

13ບໍ່ມີໃຜຫ່ອນໄຂຄວາມລັບກັບຄົນປາກບອນ, ແຕ່ຄົນທີ່ໄວ້ໃຈໄດ້ກໍເກັບກຳຄວາມລັບໄວ້ໄດ້.

14ຊາດຈະຫຼົ້ມຈົມແທ້ຫາກບໍ່ມີການນຳພາ. ມີທີ່ປຶກສາຫລາຍຄົນຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງໄດ້.

15ຜູ້ທີ່ສັນຍາຈ່າຍໜີ້ໃຫ້ຄົນອື່ນກໍຫາຄວາມທຸກໃສ່ຕົນເອງ ຜູ້ທີ່ບໍ່ຫຍຸ້ງກ່ຽວນຳກໍຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍຫາຍຮ້ອນ.

16ຍິງງາມໃນຍ່ອມມີຄົນໃຫ້ກຽດ, ແຕ່ຍິງທີ່ໃຈຂີ້ດຽດຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍ. ຄົນຂີ້ຄ້ານຈະຫາເງິນຕິດຕົວກໍບໍ່ມີ, ແຕ່ຄົນທີ່ບຸກບືນດຸໝັ່ນຈະຮັ່ງມີເປັນດີຂຶ້ນ.

17ຜູ້ມີເມດຕານຳບຳເໜັດມາສູ່ຕົນເອງ, ແຕ່ຜູ້ໂຫດຮ້າຍຍ່ອມທຳລາຍຕົນເອງ.

18ຄົນຊົ່ວຮ້າຍບໍ່ໄດ້ຮັບສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງເລີຍ, ແຕ່ຄົນທີ່ຫວ່ານຄວາມຊອບທຳ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບຳເໜັດເປັນແນ່ແທ້.

19ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຊອບທຳຈະມີຊີວິດຢູ່, ແຕ່ຜູ້ທີ່ມັກເຮັດຜິດຢູ່ເລື້ອຍໆກໍຈະຕາຍ.

20ພຣະເຈົ້າຢາເວກຽດຊັງຄົນມີໃຈຊົ່ວຊ້າ, ແຕ່ພຣະອົງຮັກຜູ້ທີ່ປະພຶດດີ.

21ຄົນຊົ່ວຮ້າຍຈະຕ້ອງຖືກທຳລາຍຢ່າງແນ່ນອນ, ແຕ່ຄົນຊອບທຳຈະຜີກໜີໄປໄດ້.

22ຜູ້ຍິງງາມແຕ່ບໍ່ສະຫລາດ ກໍປານວ່າເອົາແຫວນຄຳເກາະດັງໝູ.

23ຄົນຊອບທຳຢາກກະທຳແຕ່ຄວາມດີ, ແຕ່ຄົນຊົ່ວນຳການລົງໂທດມາສູ່ຕົນ.

24ຍິ່ງໃຫ້ຍິ່ງມີ ຍິ່ງຂີ້ຖີ່ຍິ່ງທຸກຈົນລົງ.

25ຜູ້ທີ່ມີໃຈເຜື່ອແຜ່ຍ່ອມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ຜູ້ທີ່ຊ່ວຍເຫລືອຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຕອບ.

26ປະຊາຊົນປ້ອຍດ່າຜູ້ທີ່ສະສົມເຂົ້າໄວ້ຂາຍກິນກຳໄລ ແຕ່ຄຳຊົມເຊີຍກໍມີແກ່ຜູ້ທີ່ເອົາເຂົ້າອອກມາວາງຂາຍໜ້າຮ້ານ.

27ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາເຮັດຄວາມດີກໍໄດ້ຮັບຄວາມນັບຖື ແຕ່ຄວາມເດືອດຮ້ອນຈະມາເຖິງຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຊົ່ວ.

28ຜູ້ທີ່ເພິ່ງໃນຊັບສົມບັດຂອງຕົນນັ້ນ ຈະຖືກທຳລາຍດັ່ງໃບໄມ້ຫລົ່ນໃນລະດູຮ້ອນ ແຕ່ຜູ້ທີ່ຊອບທຳຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງດັ່ງໃບໄມ້ຂຽວອຸ່ມຊຸ່ມ.

29ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົວເຮືອນລຳບາກກໍຈະບໍ່ມີຫຍັງໃນບັ້ນປາຍ. ຄົນໂງ່ຈ້າຈະເປັນຄົນຮັບໃຊ້ຢູ່ເລື້ອຍໄປຂອງຄົນມີປັນຍາ.

30ຄວາມຊອບທຳ ໃຫ້ມີຊີວິດສັນໃດ ຄວາມຮຸນແຮງ ກໍເອົາຊີວິດໄປສັນນັ້ນ.

31ຄົນຊອບທຳໄດ້ຮັບບຳເໜັດໃນແຜ່ນດິນໂລກນີ້ສັນໃດ ຄົນອະທຳກັບຄົນບາບຈະຕ້ອງຖືກລົງໂທດຢ່າງແນ່ແທ້ສັນນັ້ນ.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →