Proverbs 17

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1ກິນເຂົ້າແຫ້ງຢ່າງສະຫງົບສຸກໃນບ້ານ ກໍດີກວ່າກິນລ້ຽງໃນງານທີ່ມີຄວາມວຸ້ນວາຍ.

2ຄົນຮັບໃຊ້ຜູ້ສະຫລາດມີສິດເໜືອລູກທີ່ໄຮ້ຄ່າຂອງນາຍ ແລະທັງຮັບສ່ວນແບ່ງແຫ່ງມູນມໍຣະດົກຢູ່ໃນຄອບຄົວດ້ວຍ.

3ເງິນຄຳຖືກທົດລອງດ້ວຍໄຟສັນໃດ ໃຈມະນຸດກໍຖືກພຣະເຈົ້າຢາເວລອງເບິ່ງສັນນັ້ນ.

4ຄົນຊົ່ວຊ້າມັກຟັງຄວາມຄິດທີ່ຊົ່ວໆ ແລະຄົນຂີ້ຕົວະກໍມັກຟັງເລື່ອງທີ່ຕົວະຕົ້ມ.

5ຜູ້ທີ່ຫົວຂວັນຄົນທຸກ ກໍໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າຜູ້ສ້າງເຂົາມາ ຜູ້ທີ່ຊໍ້າຕື່ມຄົນໄດ້ຮັບເຄາະກຳກໍຈະໄດ້ຮັບໂທດ.

6ພໍ່ເຖົ້າແມ່ເຖົ້າພູມໃຈໃນລູກຫລານຂອງຕົນ ດັ່ງພວກລູກທີ່ພູມໃຈໃນຕົວຜູ້ເປັນພໍ່ແມ່.

7ຄົນທີ່ໜ້ານັບຖືເວົ້າຕົວະບໍ່ໄດ້ສັນໃດ ຄົນໂງ່ຈ້າກໍເວົ້າບໍ່ເປັນຕາຟັງສັນນັ້ນ.

8ບາງຄົນຄິດວ່າສິນບົນເປັນດັ່ງອຳນາດວິເສດ ເຂົາເຊື່ອວ່າມັນເຮັດໄດ້ທຸກສິ່ງ.

9ລືມໄລຄວາມຜິດພາດແມ່ນອູ້ມຊູຄວາມເປັນມິດ ເວົ້າແຕ່ຄວາມເກົ່າຢູ່ເລື້ອຍພາໃຫ້ເກີດຜິດຖຽງກັນ.

10ຄຳຕິຕຽນຄັ້ງດຽວເກີດປະໂຫຍດແກ່ຄົນມີປັນຍາ ຫລາຍກວ່າຄົນໂງ່ຈ້າຖືກຂ້ຽນຕີເຖິງຮ້ອຍບາດ.

11ຄົນຊົ່ວຮ້າຍຫາເຫດແຕ່ທຳລາຍສັນໃດ ຄວາມຕາຍຈະມາເຖິງເຂົາດັ່ງຄົນນຳຂ່າວບໍ່ດີມາບອກສັນນັ້ນ.

12ພົບໝີແມ່ທີ່ລູກນ້ອຍຖືກລັກໄປ ກໍດີກວ່າພົບຄົນໂງ່ຈ້າທີ່ອັບປັນຍາ.

13ຄວາມລຳບາກຈະບໍ່ຫວິດຈາກເຮືອນໄປໄດ້ ສຳລັບຜູ້ທີ່ເຮັດຄວາມຊົ່ວຕອບແທນຄວາມດີ.

14ເລີ່ມຜິດຖຽງກັນກໍສໍ່າກັບເຂື່ອນເລີ່ມແຕກ ຢຸດຕິເລື່ອງລາວກ່ອນເກີດການຜິດຖຽງກັນ.

15ສອງສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວກຽດຊັງສໍ່າກັນ ຄືກ່າວໂທດໃສ່ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ແລະປ່ອຍຄົນຜິດໃຫ້ໜີໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບໂທດ.

16ເປັນຫຍັງຄົນໂງ່ຈ້າຈຶ່ງມີເງິນໃນມືເພື່ອຊື້ປັນຍາ ໃນເມື່ອເຂົາບໍ່ມີໃຈຢາກໄດ້.

17ເພື່ອນມິດສະແດງຄວາມຮັກຕໍ່ກັນຢູ່ທຸກເວລາ ເປັນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງກັນຕ້ອງແບ່ງປັນຄວາມສຸກທຸກ.

18ຄົນທີ່ໄຮ້ສະຕິເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຍອມປະກັນໃຊ້ໜີ້ໃຫ້ຄົນອື່ນ.

19ຄົນທີ່ມັກເລື່ອງກໍຫາເຫດໃສ່ຕົນເອງ ຄົນຂີ້ສະຫາວ ກໍກ້າວໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.

20ຄົນທີ່ຄິດຊົ່ວແລະເວົ້າຊົ່ວບໍ່ຫ່ອນພົບສິ່ງທີ່ດີ ນອກຈາກໄພພິບັດຈະມາຊໍ້າຕື່ມເທົ່ານັ້ນ.

21ພໍ່ທີ່ມີລູກເຮັດໃນສິ່ງທີ່ຊົ່ວຊ້າ ກໍພາໃຫ້ຕົນຮັບແຕ່ຄວາມໂສກເສົ້າລະທົມໃຈ.

22ຄວາມຊື່ນບານໃຈພາໃຫ້ມີສຸຂະພາບດີ ຄວາມໂສກເສົ້າເຮັດໃຫ້ຊີວິດຄ່ອຍໆດັບໄປ.

23ຜູ້ຕັດສິນຂີ້ໂກງຍ່ອມຮັບສິນບົນ ຈຶ່ງໃຊ້ໜ້າທີ່ຂອງຕົນບິດເບືອນຄວາມຍຸດຕິທຳ.

24ຄົນທີ່ມີປັນຍາແນເປົ້າໝາຍໃສ່ການກະທຳທີ່ມີປັນຍາ ແຕ່ຄົນໂງ່ຈ້າເຮັດໄປຢ່າງບໍ່ມີຈຸດໝາຍ.

25ລູກໂງ່ຈ້າເຮັດໃຫ້ພໍ່ທຸກໃຈແລະເຮັດໃຫ້ແມ່ເສຍໃຈຢ່າງຂົມຂື່ນ.

26ຄົນດີຖືກລົງໂທດ ເພາະຄວາມຍຸດຕິທຳຖືກບິດເບືອນ, ຄົນບໍ່ມີຄວາມຜິດຖືກປັບໄໝ ແມ່ນບໍ່ເປັນການຖືກຕ້ອງ.

27ຄົນທີ່ເຊື່ອໝັ້ນໃນຕົນເອງເປັນຄົນບໍ່ມັກເວົ້າຫລາຍ ຄົນທີ່ທຸ່ນທ່ຽງກໍເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງເຫັນຈິງ.

28ຄັນຄົນໂງ່ຈ້າທີ່ມິດງຽບຢູ່ ກໍນັບວ່າລາວເປັນຜູ້ມີປັນຍາ ເມື່ອລາວງັບປາກໄວ້ກໍຖືວ່າລາວມີຄວາມຄິດ.

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →