Proverbs 3

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ລູກເອີຍ ຢ່າລືມໄລສິ່ງທີ່ພໍ່ບອກສອນ ຈົ່ງຈື່ຈຳໃສ່ໃຈສະເໝີສິ່ງທີ່ພໍ່ບອກໃຫ້ປະພຶດ.

2ຄຳສັ່ງສອນຂອງພໍ່ຈະໃຫ້ລູກມີຊີວິດຍືນຍາວແລະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ.

3ຢ່າປະຖິ້ມຈັກເທື່ອຄວາມຈົງຮັກພັກດີ ແລະຄວາມສັດຊື່ ຈົ່ງເອົາສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຄ້ອງຄໍເຈົ້າໄວ້ ຈົ່ງຂຽນຈົດຈຳໄວ້ຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ.

4ຖ້າເຈົ້າເຮັດເຊັ່ນນີ້ ທັງພຣະເຈົ້າແລະມະນຸດກໍຈະພໍໃຈນຳ.

5ຈົ່ງໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າຢາເວດ້ວຍສຸດໃຈຂອງເຈົ້າ. ຢ່າເຊື່ອໝັ້ນຈັກເທື່ອໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຄິດວ່າເຈົ້າຮູ້ຈັກ.

6ຈົ່ງລະນຶກເຖິງພຣະເຈົ້າໃນທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າກະທຳ ແລະພຣະອົງຈະໃຫ້ເຈົ້າເຫັນຫົນທາງອັນຖືກຕ້ອງ.

7ຢ່າຄິດເລີຍວ່າຕົນເປັນຄົນມີປັນຍາກວ່າທີ່ຕົນມີຢູ່ ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢາເວເທົ່ານັ້ນ ແລະຈົ່ງຫລີກໜີຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ.

8ຖ້າເຈົ້າເຮັດສິ່ງນັ້ນກໍຈະເປັນຢາດີວິເສດປິ່ນປົວບາດແຜຂອງເຈົ້າໃຫ້ຫາຍ ແລະຜ່ອນຄາຍຄວາມເຈັບປວດຂອງເຈົ້າ.

9ຈົ່ງຍ້ອງຍໍໃຫ້ກຽດພຣະເຈົ້າຢາເວ ດ້ວຍຊັບສິນຂອງຕົນ ດ້ວຍຜົນທໍາອິດອັນດີທີ່ສຸດຈາກຜົນລະປູກທັງໝົດຂອງເຈົ້າ.

10ຖ້າເຈົ້າເຮັດເຈົ້າຈະມີເຂົ້າເຕັມເລົ້າ ແລະມີເຫຼົ້າອະງຸ່ນເຫລືອຫລາຍຈົນບໍ່ມີບ່ອນໃສ່.

11ລູກເອີຍ ຢ່າປະໝາດການຕີສອນຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ຫລືເບື່ອໜ່າຍຕໍ່ຄຳຕັກເຕືອນ.

12ພຣະເຈົ້າຢາເວຕັກເຕືອນກໍ່ສ້າງຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງຮັກ ດັ່ງພໍ່ດັດແປງກໍ່ສ້າງລູກຜູ້ທີ່ຕົນພາກພູມໃຈນຳ.

13ຄວາມສຸກເປັນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ພົບປັນຍາ ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈ.

14ເພາະຜົນທີ່ໄດ້ຈາກປັນຍາດີກວ່າຜົນທີ່ໄດ້ຈາກເງິນ ແລະກຳໄລຈາກປັນຍານັ້ນດີກວ່າຄຳ.

15ປັນຍາມີຄຸນຄ່າຫລາຍກວ່າເພັດພອຍ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາທຽບທັນກັບປັນຍາໄດ້.

16ປັນຍາເຮັດໃຫ້ເຈົ້າມີຊີວິດຍືນຍາວທັງມີຊັບສິນ ແລະກຽດສັກສີດ້ວຍ.

17ທາງຂອງປັນຍາເປັນທາງຂອງຄວາມລາບລື້ນ ວິຖີທາງທັງສິ້ນຂອງປັນຍາຄືສັນຕິສຸກ.

18ປັນຍາເປັນຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຊີວິດແກ່ຜູ້ທີ່ຢຶດໄວ້ແໜ້ນເອີ້ນວ່າຜາສຸກ.

19ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສ້າງແຜ່ນດິນໂລກ ດ້ວຍປັນຍາຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມຮອບຮູ້ຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງໄດ້ຕັ້ງຟ້າສະຫວັນ ໄວ້ໃນທີ່ນັ້ນ.

20ດ້ວຍຄວາມຮອບຄອບຂອງພຣະອົງນັ້ນ ນໍ້າບາດານກໍພຸອອກມາ ແລະເມກກໍເຮັດໃຫ້ນໍ້າໝອກ ນໍ້າຄ້າງຕົກລົງມາ.

21ລູກເອີຍ ຈົ່ງຢຶດໝັ້ນໃນປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຄວາມຮອບຄອບອັນແທ້ຈິງຂອງເຈົ້າ. ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ທັງສອງຢ່າງໜີໄປຈາກສາຍຕາຂອງເຈົ້າໄດ້ຈັກເທື່ອ.

22ແລະສິ່ງທັງສອງຈະເປັນຊີວິດແກ່ເຈົ້າ ແລະເປັນເຄື່ອງເອ້ປະດັບຄໍຂອງເຈົ້າ.

23ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະເດີນໄປໄດ້ຢ່າງປອດໄພ ແລະຕີນຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ເຕະສະດຸດລົ້ມລົງ.

24ເຈົ້າຈະບໍ່ຢ້ານເມື່ອເຈົ້ານັ່ງລົງ ແລະເຈົ້າຈະນອນຫລັບສະໜິດຕະຫລອດຄືນ.

25ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ກັງວົນເຖິງຄວາມພິນາດທີ່ມາຢ່າງກະທັນຫັນ ຫລືລົມພະຍຸຮ້າຍທີ່ມາຖືກຄົນຊົ່ວ.

26ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວຊົງເປັນຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງເຈົ້າ. ພຣະອົງຈະບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຕີນເຈົ້າຕົກຖືກບ້ວງແຮ້ວ.

27ຢ່າເກັບຄວາມດີໄວ້ຈາກຜູ້ທີ່ສົມຄວນຈະໄດ້ຮັບ ໃນເມື່ອສິ່ງນີ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຈົ້າທີ່ຈະກະທຳໄດ້.

28ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ເພື່ອນບ້ານຂອງເຈົ້າລໍຖ້າຈົນເຖິງມື້ອື່ນ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຊ່ວຍໄດ້ໃນທັນທີທັນໃດ.

29ຢ່າວາງອຸບາຍໃດໆທຳຮ້າຍເພື່ອນບ້ານຂອງເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃກ້ເຈົ້າແລະໄວ້ວາງໃຈໃນຕົວເຈົ້າ.

30ຢ່າຖົກຖຽງກັບຄົນອື່ນຢ່າງບໍ່ມີເຫດຜົນ ໃນເມື່ອລາວບໍ່ເຄີຍທຳຮ້າຍເຈົ້າຈັກເທື່ອ.

31ຢ່າອິດສາຄົນໂຫດຮ້າຍທາລຸນ ຫລືຕັດສິນໃຈເຮັດຕາມທາງຂອງເຂົາເຈົ້າ

32ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວກຽດຊັງຜູ້ທີ່ຫລົບລີ້ນປີ້ນຄວາມ, ແຕ່ພຣະອົງໄວ້ວາງໃຈໃນຄົນຊອບທຳ.

33ພຣະເຈົ້າຢາເວສາບແຊ່ງບ້ານເຮືອນຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ແຕ່ອວຍພອນບ້ານເຮືອນຂອງຄົນຊອບທຳ.

34ພຣະອົງຊົງຕໍ່ສູ້ຜູ້ທີ່ອວດວ່າຕົນດີ, ແຕ່ພຣະອົງຊົງໃຫ້ຄວາມເມດຕາແກ່ຜູ້ທີ່ຖ່ອມຕົວ.

35ຄົນມີປັນຍາຈະໄດ້ຮັບກຽດເປັນມໍຣະດົກ, ສ່ວນຄົນໂງ່ຈ້າຈະໄດ້ຮັບແຕ່ຄວາມອັບອາຍຕື່ມຂຶ້ນ.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →