Proverbs 8

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ຈົ່ງຟັງເທີ້ນ ປັນຍາກຳລັງປະກາດອອກໄປ ປັນຍາເຮັດໃຫ້ຄົນທັງຫລາຍໄດ້ຍິນສຽງເອີ້ນ.

2ປັນຍາຢືນຢູ່ເທິງເນີນພູໃກ້ຖະໜົນຍ່າງ ທີ່ທາງສີ່ແຍກປັນຍາກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

3ປັນຍາຢືນຢູ່ທີ່ປາກປະຕູທາງເຂົ້າເມືອງ ໃກ້ກັບປະຕູ ປັນຍາປະກາດຂຶ້ນວ່າ,

4“ເຮົາຮຽກຮ້ອງຫາເຈົ້າ ໂອ ມະນຸດເອີຍ ເຮົາເອີ້ນຫາທຸກຄົນທີ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ.

5ຜູ້ບໍ່ຮູ້ດຽງສານັ້ນ ຈົ່ງຮຽນຮູ້ໃຫ້ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ ຜູ້ໂງ່ຈ້າ ກໍຈົ່ງຮຽນຮູ້ໃຫ້ເຂົ້າໃຈເທີ້ນ

6ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາກ່າວນີ້ສຳຄັນຫລາຍ ທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າຈາລ້ວນແຕ່ຖືກຕ້ອງທັງສິ້ນ.

7ສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າ ລ້ວນແຕ່ເປັນຄວາມຈິງ ການໂອ້ລົມອັນຜິດໆ ເຮົາກຽດຊັງທັງສິ້ນ.

8ທຸກໆສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າ ລ້ວນແຕ່ເປັນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຄຳໃດ ທີ່ບິດເບືອນແລະລໍ້ລວງຈັກດີ້.

9ຜູ້ທີ່ຮູ້ແຈ້ງເຫັນຈິງທຸກສິ່ງກໍແຈ່ມແຈ້ງດີ ທຸກສິ່ງເປັນເລື່ອງງ່າຍສຳລັບຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກດີ.

10ຈົ່ງເລືອກເອົາຄຳສັ່ງສອນຂອງເຮົານັ້ນ ແທນທີ່ຈະເລືອກເອົາເງິນ ຈົ່ງເລືອກເອົາຄວາມຮູ້ຫລາຍກວ່າ ເລືອກຊອກຫາຄຳນໍ້າໜຶ່ງ.

11ເພາະເຮົາຄືປັນຍາມີຄ່າກວ່າເພັດພອຍ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາຈະທຽບກັບປັນຍາບໍ່ໄດ້.

12ເຮົາເປັນປັນຍາຄືຜູ້ທີ່ຮູ້ແຈ້ງເຫັນຈິງ ເຮົາຮູ້ຈັກປະພຶດໃນທາງທີ່ຊອບ.

13ການຍ້ອງຍໍໃຫ້ກຽດພຣະເຈົ້າຢາເວ ແມ່ນການກຽດຊັງສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ເຮົາຊັງຄວາມຫຍາບຊ້າແລະການອວດດີ ທາງຊົ່ວຮ້າຍອັບປີແລະຄຳເວົ້າຕົວະ.

14ເຮົາມີຄຳແນະນຳທີ່ດີ ແລະສະຕິປັນຍາທີ່ຖືກຕ້ອງ ເຮົາມີຄວາມເຂົ້າໃຈແລະມີກຳລັງດ້ວຍ.

15ເຮົາຊ່ວຍກະສັດໃຫ້ໄດ້ຂຶ້ນປົກຄອງເມືອງ ແລະຜູ້ປົກຄອງໃຫ້ອອກກົດໝາຍຖືກຕ້ອງ.

16ຜູ້ປົກຄອງທຸກຄົນທົ່ວທັງໂລກ ໄດ້ປົກຄອງເພາະເຮົາຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຂົາ ລວມທັງພວກມີຍົດສັກ ແລະເຈົ້າຂຸນມຸນນາຍດ້ວຍ.

17ເຮົາຮັກພວກທີ່ຮັກເຮົາ ຜູ້ທີ່ຊອກຫາເຮົາກໍພົບເຮົາໄດ້.

18ເຮົາມີຊັບສົມບັດແລະມີກຽດ ເພື່ອຈະຢິບຍື່ນໃຫ້ຄົນ ຕະຫລອດທັງຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຄວາມສຳເລັດຜົນດ້ວຍ.

19ສິ່ງທີ່ໄດ້ຈາກເຮົາກໍດີກວ່າຄຳບໍຣິສຸດ ໝາກຜົນຂອງເຮົາ ກໍດີກວ່າເງິນສົດຫລາຍເທົ່າ.

20ເຮົາຍ່າງໃນຮ່ອມແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ ຕາມທາງເດີນແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳດ້ວຍ.

21ເຮົາເອົາຊັບສົມບັດໃຫ້ພວກທີ່ຮັກເຮົາ ແລະບັນຈຸຊັບໄວ້ເຕັມເຮືອນຂອງພວກເຂົາເຈົ້າ.

22ພຣະເຈົ້າຢາເວສ້າງເຮົາກ່ອນສິ່ງທັງໝົດ ເປັນກິດຈະການທຳອິດດົນນານມາແລ້ວ.

23ເຮົາໄດ້ຖືກສ້າງມາຕັ້ງແຕ່ປະຖົມມະການ ເປັນສິ່ງທຳອິດກ່ອນໂລກຖືກສ້າງຂຶ້ນມາພຸ້ນ.

24ເຮົາໄດ້ເກີດມາກ່ອນມະຫາສະໝຸດ ເມື່ອຍັງບໍ່ທັນມີບໍ່ນໍ້າພຸທັງຫລາຍພຸ້ນ.

25ເຮົາໄດ້ເກີດມາກ່ອນພູຜາທັງຫລາຍ ກ່ອນພູນ້ອຍຕັ້ງຢູ່ໃນບ່ອນຂອງມັນ

26ກ່ອນພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງແຜ່ນດິນໂລກມາ ທົ່ງໄຮ່ທົ່ງນາແມ່ນແຕ່ດິນກຳທຳອິດພຸ້ນ.

27ເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນເມື່ອຊົງຕັ້ງຟ້າສະຫວັນ, ເມື່ອຊົງຄຶງຂອບຟ້າກວມມະຫາສະໝຸດໄວ້.

28ເມື່ອຊົງເຮັດໃຫ້ມີເມກໃນທ້ອງຟ້າ ໄຂບໍ່ນໍ້າທັງຫລາຍຂອງມະຫາສະໝຸດນັ້ນ

29ແລະວາງຂອບເຂດໃຫ້ນໍ້າໃນທ້ອງທະເລ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂຶ້ນກາຍຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັ່ງໄວ້. ເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນແລ້ວແຕ່ໃດໆມາ ເວລາທີ່ຊົງວາງຮາກຖານແຜ່ນດິນໂລກ.

30ເຮົາຢູ່ໃກ້ຊິດຕິດແທດຄຽງຂ້າງພຣະອົງ ດັ່ງນັກສະຖາປານິກຄືນັກກໍ່ສ້າງຜູ້ໜຶ່ງ ເຮົາເປັນບໍ່ເກີດຂອງຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີຂອງພຣະອົງ ປະຈຳວັນມ່ວນຊື່ນຢູ່ເລື້ອຍໆຢູ່ຊ້ອງໜ້າພຣະອົງ

31ມີຄວາມສຸກສຳລານຢູ່ກັບໂລກມະນຸດເຮົາ ແລະພຶງພໍໃຈຢູ່ກັບມວນມະນຸດຊາດ.

32ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເຮົາເຖີດ ຄົນໜຸ່ມທັງຫລາຍ ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ເຮົາກ່າວແລະມີຄວາມສຸກໄດ້.

33ຈົ່ງຍອມຟັງສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບສັ່ງສອນມາ ຢ່າລະເລີຍ, ແຕ່ໃຫ້ເປັນຄົນມີປັນຍາເຖີດ.

34ຄົນທີ່ຟັງເຮົານັ້ນ ລາວຈະມີຄວາມສຸກ ຄືຜູ້ທີ່ຄອຍຢູ່ທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງເຮົາທຸກໆວັນ.

35ຄົນໃດທີ່ພົບເຮົານັ້ນ ລາວກໍພົບຊີວິດ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວຈະພຶງພໍໃຈນຳລາວ.

36ຄົນທີ່ບໍ່ພົບເຮົານັ້ນ ກໍທຳຮ້າຍຕົນເອງ ຄົນທີ່ກຽດຊັງເຮົາກໍຮັກຄວາມຕາຍເທົ່ານັ້ນ.”

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →