Proverbs 24

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1ຢ່າອິດສາຄົນຊົ່ວແລະຢ່າປາຖະໜາເປັນໝູ່ກັບເຂົາເຈົ້າ.

2ພວກເຂົາຫາແຕ່ກໍ່ຄວາມເດືອດຮ້ອນເທົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາອ້າປາກເວົ້າເມື່ອໃດ ກໍເຮັດໃຫ້ຄົນເຈັບໃຈເມື່ອນັ້ນ.

3ມີປັນຍາແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈຈຶ່ງສ້າງເຮືອນໄດ້.

4ມີຄວາມຮູ້ຈຶ່ງໄດ້ຂອງມີຄ່າ ແລະງົດງາມມາບັນຈຸໄວ້ເຕັມເຮືອນ.

5ເປັນຄົນມີປັນຍາກໍດີກວ່າເປັນຄົນມີກຳລັງ, ແມ່ນແລ້ວ ຄວາມຮູ້ສຳຄັນກວ່າກຳລັງ.

6ເພາະວ່າໂດຍການນຳທີ່ສະຫລາດ ເຈົ້າກໍສາມາດເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບໄດ້. ຍິ່ງເຈົ້າມີທີ່ປືກສາຫລາຍເທົ່າໃດ ເຈົ້າກໍຍິ່ງຫວັງໄດ້ຊະນະຫລາຍເທົ່ານັ້ນ.

7ຄຳເວົ້າທີ່ມີປັນຍາກໍເລິກໂພດສຳລັບຄົນໂງ່ຈ້າ ເມື່ອມີການສົນທະນາເຖິງເລື່ອງສຳຄັນລາວກໍບໍ່ມີຫຍັງຈະເວົ້າ.

8ຖ້າເຈົ້າວາງແຜນຊົ່ວຮ້າຍຢູ່ເລື້ອຍໆ ເຈົ້າຈະມີຊື່ສຽງໃນຖານະເປັນຜູ້ກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍ.

9ການປອງຮ້າຍໃດໆທີ່ຄົນໂງ່ຈ້າຄິດຂຶ້ນ ແມ່ນເປັນບາບທັງນັ້ນ. ຄົນທີ່ຢຽບຫຍາມຄົນອື່ນ ກໍເປັນທີ່ກຽດຊັງຂອງຄົນທັງຫລາຍ.

10ຖ້າເຈົ້າເປັນຄົນອ່ອນແອໃນຍາມຄັບຂັນ ເຈົ້າກໍເປັນຄົນອ່ອນແອແທ້ໆ.

11ຢ່າລັ່ງເລໃຈທີ່ຈະຊ່ວຍຄົນກຳລັງຈະຖືກປະຫານຊີວິດຢ່າງບໍ່ຍຸດຕິທຳ.

12ເຈົ້າອາດເວົ້າວ່າບໍ່ແມ່ນທຸລະຂອງເຈົ້າ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າຮູ້ແລະຕັດສິນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງເຈົ້າ. ພຣະອົງເຝົ້າເບິ່ງເຈົ້າຢູ່ ພຣະອົງຮູ້ຈັກທຸກຢ່າງດີ ແລະພຣະອົງຈະຕອບແທນຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດນັ້ນ.

13ລູກເອີຍ ຈົ່ງກິນນໍ້າເຜິ້ງເພາະມັນແຊບດີ ນໍ້າເຜິ້ງຈາກຮັງມີຣົດຫວານ

14ການຮູ້ຈັກປັນຍາກໍດີສຳລັບຈິດໃຈຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງຮັບເອົາປັນຍາ ແລະເຈົ້າຈະມີອະນາຄົດອັນແຈ່ມໃສ.

15ຢ່າເປັນດັ່ງຄົນຊົ່ວຮ້າຍທີ່ວາງແຜນປຸ້ນຄົນສັດຊື່ ຫລືຢຶດບ້ານເຮືອນຂອງລາວໄປ.

16ບໍ່ວ່າຄົນສັດຊື່ນັ້ນຈະຫຼົ້ມຈົມເຖິງເຈັດຄັ້ງກໍຕາມ ລາວກໍຈະລຸກຂຶ້ນຕັ້ງຕົວໃໝ່ໄດ້ສະເໝີ, ແຕ່ຄົນຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນລົ້ມລົງຄັ້ງດຽວ ແຕ່ຈະລຸກຂຶ້ນບໍ່ໄດ້ ແລະຄວາມພິນາດຈິບຫາຍນັ້ນມັນທຳລາຍຄົນຊົ່ວຮ້າຍລົງເລີຍ.

17ຢ່າດີໃຈເມື່ອສັດຕູຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບໄພພິບັດ ແລະຢ່າດີໃຈເມື່ອລາວສະດຸດລົ້ມ.

18ຖ້າເຈົ້າສົມນໍ້າໜ້າລາວພຣະເຈົ້າຢາເວຮູ້ຈັກແລະພຣະອົງກໍບໍ່ມັກ ແລະບາງທີພຣະອົງອາດບໍ່ລົງໂທດລາວກໍໄດ້.

19ຢ່າອຸກໃຈຍ້ອນຄົນຊົ່ວ ຢ່າຄິດອິດສາເຂົາເຈົ້າ.

20ຄົນຊົ່ວຮ້າຍບໍ່ມີອະນາຄົດດີເລີຍ ຊີວິດຂອງເຂົາເປັນດັ່ງໂຄມໄຟທີ່ຈວນຈະມອດ.

21ລູກເອີຍ ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະໃຫ້ກຽດແກ່ກະສັດ. ຢ່າມີສ່ວນໃນພວກທີ່ກະບົດຕໍ່ພວກເພິ່ນ,

22ຄົນຢ່າງນັ້ນກໍຈະຖືກທຳລາຍໄດ້ໃນຊົ່ວບຶດດຽວ ແລະຜູ້ໃດຮູ້ບໍ່ວ່າແມ່ນໄພພິບັດຢ່າງໃດທີ່ພຣະອົງທັງສອງນຳມາ?

23ຄົນມີປັນຍາຍັງໄດ້ກ່າວຕື່ມອີກດັ່ງນີ້: ບໍ່ເປັນການດີເລີຍ ທີ່ຕັດສິນເຂົ້າຂ້າງອອກຂາ.

24ຖ້າຜູ້ຕັດສິນປະກາດວ່າຄົນເຮັດຜິດນັ້ນບໍ່ມີຄວາມຜິດ ລາວກໍຈະຖືກຄົນດ່າຄົນຊັງ,

25ແຕ່ຖ້າຜູ້ຕັດສິນລົງໂທດຄົນເຮັດຜິດ ລາວກໍຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຊົມຊື່ນຍິນດີໃນຊື່ສຽງດີທີ່ຕົນໄດ້ຮັບ.

26ຄຳຕອບທີ່ສັດຊື່ ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການເປັນເພື່ອນແທ້.

27ຢ່າປຸກເຮືອນແລະສ້າງຄອບຄົວ ຈົນກວ່າເຈົ້າເຮັດໄຮ່ໄຖນາແລ້ວໆ ແລະແນ່ໃຈວ່າເຈົ້າສາມາດກຸ້ມຕົນເອງໄດ້.

28ຢ່າເປັນພະຍານບໍ່ຈິງຕໍ່ສູ້ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ຫລືກ່າວຄຳຕົວະກ່ຽວກັບລາວ.

29ຢ່າເວົ້າວ່າ, “ຂ້ອຍຈະເຮັດຕໍ່ລາວດັ່ງທີ່ລາວເຮັດຕໍ່ຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະແກ້ແຄ້ນລາວຄືນ.”

30ມື້ໜຶ່ງ ຂ້ອຍໄດ້ຍ່າງຜ່ານໄປທີ່ທົ່ງນາ ແລະສວນອະງຸ່ນຂອງຄົນໂງ່ຈ້າ.

31ສວນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍພຸ່ມໜາມ ແລະມີຫຍ້າປົ່ງຂຶ້ນທົ່ວໄປ ກຳແພງຫີນທີ່ອ້ອມຮອບສວນນັ້ນກໍເພພັງລົງ.

32ຂ້ອຍຄິດພິຈາລະນາເບິ່ງສິ່ງທີ່ໄດ້ເຫັນນັ້ນ ແລະໄດ້ຖອດຖອນເອົາບົດຮຽນດັ່ງນີ້:

33ເຊືອບຫລັບໄປໜ້ອຍໜຶ່ງ ພໍຢຽດເສັ້ນຢຽດເອັນ ເອົາມືໄຂ່ວກັນພັກຜ່ອນຈັກໜ້ອຍໜຶ່ງ,

34ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າກຳລັງນອນຫລັບຢູ່ນັ້ນ ຄວາມຍາກຈົນຈະມາຖືກເຈົ້າດັ່ງພວກນັກປຸ້ນທີ່ຖືອາວຸດມາໂຈມຕີ.

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →