Proverbs 21

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ພຣະເຈົ້າຢາເວຄວບຄຸມຈິດໃຈຂອງກະສັດໄດ້ງ່າຍດັ່ງຊີ້ທາງໃຫ້ສາຍນໍ້າລ່ອງໄຫລ.

2ທຸກສິ່ງທີ່ມະນຸດເຮັດເບິ່ງຄືຖືກຕ້ອງໝົດ, ແຕ່ຢ່າລືມວ່າແມ່ນໃນຈິດໃຈທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວພິຈາລະນາເບິ່ງ.

3ສຳລັບພຣະເຈົ້າຢາເວແລ້ວ ເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງແລະເປັນທຳ ກໍມີຄ່າກວ່ານຳເຄື່ອງບູຊາມາຖວາຍໃຫ້.

4ການຫລອກລວງແລະການອວດດີ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນບາບກຳທີ່ຄວບຄຸມຄົນຊົ່ວຮ້າຍ.

5ການວາງແຜນຢ່າງຖ້ວນຖີ່ພາໃຫ້ເກີດຜົນດີ ການວາງແຜນຢ່າງໄວວາພາໃຫ້ທຸກໄດ້.

6ຊັບສົມບັດທີ່ໄດ້ມາໂດຍທາງບໍ່ຊອບກໍສູນເສຍຢ່າງໄວວາ, ແຕ່ເປັນຄືບ້ວງແຮ້ວທີ່ນຳພາໄປສູ່ຄວາມຕາຍ.

7ຄົນຊົ່ວຮ້າຍຮັບເຄາະເພາະຄວາມໂຫດຫ້ຽມຂອງຕົນ ເຂົາບໍ່ຍອມປະພຶດໃນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ.

8ຄົນມີຄວາມຜິດຍ່າງໃນທາງທີ່ຄົດລ້ຽວ ຄົນບໍ່ມີຄວາມຜິດເຮັດໃນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ.

9ອາໄສຢູ່ເທິງຫລັງຄາເຮືອນ ກໍດີກວ່າຢູ່ຮ່ວມເຮືອນກັບເມຍທີ່ຈູ້ຈີ້.

10ຄົນຊົ່ວຮ້າຍຫິວໂຫຍຢາກເຮັດຊົ່ວ ສ່ວນຄວາມເມດຕານັ້ນເຂົາບໍ່ມີຕໍ່ໃຜເລີຍ.

11ເມື່ອຄົນຫລອກລວງຖືກລົງໂທດ ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຄິດກໍໄດ້ຮັບບົດຮຽນ.

12ພຣະເຈົ້າອົງຊົງຊອບທຳນັ້ນ ຮູ້ວ່າຄົນຊົ່ວຮ້າຍເປັນຢູ່ຢ່າງໃດ ແລະນຳເຂົາໄປສູ່ໄພພິບັດໄວຂຶ້ນ.

13ຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມຟັງຄຳຂໍຮ້ອງຂອງຄົນທຸກ ກໍຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຊ່ວຍເຫລືອເມື່ອຕົນຮ້ອງຂໍ.

14ໃຜໃຈຮ້າຍເຈົ້າຈົ່ງເອົາຂອງຂວັນໃຫ້ລັບໆແລ້ວຄວາມຮ້າຍນັ້ນກໍຈະຜ່ອນຄາຍລົງ.

15ຄົນຊອບທຳມີຄວາມສຸກເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຍຸດຕິທຳ, ແຕ່ຄົນຊົ່ວພັດໄດ້ຮັບຄວາມສິ້ນຫວັງ.

16ຄວາມຕາຍພວມຄອຍຖ້າຜູ້ທີ່ຫັນເຫໜີຈາກແນວທາງທີ່ດີ.

17ຜູ້ທີ່ມັກສະໜຸກຈະທຸກລຳບາກ ຜູ້ທີ່ມັກດື່ມເຫຼົ້າແກ້ມອາຫານແພງໆຈະບໍ່ຮັ່ງມີຈັກເທື່ອ.

18ເມື່ອຄົນຊົ່ວຊອກຫາເຮັດໃຫ້ຄົນດີທົນທຸກແລ້ວ ການທົນທຸກນັ້ນກໍຈະສະໜອງເຂົາຄືນ.

19ຢູ່ຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ ກໍດີກວ່າຢູ່ຮ່ວມເຮືອນຊານກັບເມຍທີ່ມັກຈົ່ມແລະຈູ້ຈີ້.

20ຄົນມີປັນຍາໃຊ້ຊີວິດຢ່າງຮັ່ງມີແລະຫລູຫລາ, ແຕ່ຄົນໂງ່ຈ້າຫາໄດ້ໄວເທົ່າໃດ ກໍຈ່າຍໝົດໄວເທົ່ານັ້ນ.

21ຄົນສັດຊື່ແລະມີໃຈເມດຕາຈະໄດ້ຊີວິດຍືນຍາວ ລາວຈະໄດ້ຮັບຄວາມນັບຖືແລະຄວາມເປັນທຳດ້ວຍ.

22ນາຍພົນທີ່ສະຫລາດສາມາດຢຶດເມືອງທີ່ມີທະຫານໆ ພ້ອມທັງທະລຸກຳແພງເມືອງອັນເຂັ້ມແຂງທີ່ປ້ອງກັນເຂົາໄວ້ນັ້ນ.

23ຄົນທີ່ລະວັງຄຳເວົ້າ ຄວາມເດືອດຮ້ອນບໍ່ມາຕຳ.

24ຄົນໂອຫັງອວດດີດູຖູກທຸກແນວ ການປະພຶດຂອງລາວກໍລ້ວນແຕ່ຂີ້ສະຫາວທັງນັ້ນ.

25ຄົນຂີ້ຄ້ານທີ່ບໍ່ຍອມເຮັດວຽກ ກໍກຳລັງຂ້າຕົນເອງໃຫ້ຕາຍ.

26ບາງຄົນໃຊ້ຊີວິດຢູ່ເພື່ອໂລບມາກໂລພາ, ແຕ່ວ່າຄົນຊອບທຳສາມາດໃຫ້ດ້ວຍໃຈສັດທາຍິ່ງ.

27ເຄື່ອງຖວາຍບູຊາຂອງຄົນຊົ່ວເປັນໜ້າກຽດຊັງ ໂດຍສະເພາະເມື່ອເຂົາຖວາຍດ້ວຍເຈດຕະນາອັນບໍ່ດີ.

28ຄຳພະຍານຂອງຄົນຂີ້ຕົວະເປັນທີ່ເຊື່ອຖືບໍ່ໄດ້, ແຕ່ຄຳເວົ້າຂອງຄົນທີ່ຄິດຮອບຄອບກໍເປັນທີ່ຍອມຮັບນັບຖື.

29ຄົນຊອບທຳນັ້ນໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງ ສ່ວນຄົນຊົ່ວຊ້າທຳທ່າເປັນຄົນດີທຸກວິທີ.

30ຄວາມເຂົ້າໃຈຄວາມຫລັກແຫລມແຖມປັນຍາ ກໍບໍ່ມີຄຸນຄ່າ ຖ້າພຣະເຈົ້າຢາເວຕໍ່ສູ້ເຂົາ.

31ແມ່ນວ່າມີຝູງມ້າຕຽມເຮັດເສິກກໍດີ, ແຕ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວທີ່ເປັນຜູ້ໃຫ້ໄຊຊະນະ.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →