Proverbs 20

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ດື່ມເຫຼົ້າເກີນສ່ວນພາໃຫ້ເກເລ ມີແຕ່ຄົນໂງ່ຈ້າອັບປັນຍາທີ່ປ່ອຍຕົນໃຫ້ເມົາເຫຼົ້າ.

2ຈົ່ງຢ້ານກະສັດໂກດຮ້າຍດັ່ງຢ້ານໂຕສິງຮ້ອງແຜດສຽງ ເຮັດໃຫ້ເພິ່ນໂກດຮ້າຍກໍສໍ່າກັບຂ້າຕົວຕາຍ.

3ຫລີກໜີຈາກການຜິດຖຽງກັນພາໃຫ້ມີກຽດ ມີແຕ່ຄົນໂງ່ຈ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ມັກຜິດຖຽງກັນ.

4ພໍ່ນາທີ່ຂີ້ຄ້ານຄາດໄຖຕາມລະດູການ ກໍຈະບໍ່ໄດ້ເກັບກ່ຽວຫຍັງຈັກດີ້.

5ຄວາມຄິດຄົນນັ້ນເປັນຄືນໍ້າໃນສ້າງເລິກ ຜູ້ທີ່ຮູ້ແຈ້ງເຫັນຈິງເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງສາມາດຢັ່ງເຖິງ.

6ມີຫລາຍຄົນກ່າວອ້າງເຖິງຄວາມສັດຊື່ຂອງຕົນ, ແຕ່ຄົນສັດຊື່ຈິງໆແມ່ນຫາຍາກແທ້ໆ.

7ເມື່ອມີພໍ່ທີ່ສັດຊື່ແລະເຮັດໃນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ ເຮັດໃຫ້ລູກຂອງຕົນໄດ້ຮັບພຣະພອນ.

8ເມື່ອກະສັດນັ່ງຕັດສິນຄະດີ ເພິ່ນກໍຮູ້ທັນທີເມື່ອແນມເຫັນຄົນຊົ່ວຮ້າຍ.

9ໃຜບອກໄດ້ແທ້ວ່າຈິດສຳນຶກຂອງຕົນຜ່ອງໃສ ແລະບາບຂອງຕົນກໍຖືກຊຳລະແລ້ວ?

10ພຣະເຈົ້າຢາເວກຽດຊັງຜູ້ທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຊັ່ງກັບເຄື່ອງແທກບໍ່ສັດຊື່.

11ແມ່ນແຕ່ຄວາມປະພຶດຂອງເດັກນ້ອຍກໍສໍ່ໃຫ້ເຫັນວ່າລາວເປັນຄົນແບບໃດ ເຮົາສາມາດບອກໄດ້ວ່າລາວເປັນຄົນສັດຊື່ແລະເປັນຄົນດີ.

12ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ໃຫ້ພວກເຮົາມີຕາເບິ່ງແລະມີຫູຟັງ.

13ຜູ້ທີ່ໃຊ້ເວລາແຕ່ນອນກໍຈະທຸກລຳບາກ ຄົນທີ່ຫາວຽກເຮັດກໍຈະມີຢູ່ມີກິນບໍ່ອຶດ.

14ລູກຄ້າຈົ່ມແຕ່ວ່າຂອງແພງ, ແຕ່ພໍອອກຈາກຮ້ານໄປ ກໍຄູຍໂມ້ວ່າຕົນຊື້ຂອງໄດ້ຖືກ.

15ຜູ້ທີ່ຮູ້ດີວ່າຕົນກຳລັງເວົ້າຫຍັງນັ້ນ ກໍດັ່ງໄດ້ຂອງມີຄ່າກວ່າຄຳແລະເພັດພອຍ.

16ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຍອມຮັບໃຊ້ໜີ້ໃຫ້ຄົນແປກໜ້າ ກໍສໍ່າກັບວ່າເອົາຊັບສິນຂອງຕົນໄປປະກັນ.

17ຂອງທີ່ໄດ້ມາຢ່າງບໍ່ສັດຊື່ກໍດັ່ງອາຫານແຊບນົວ, ແຕ່ຕໍ່ໄປກໍຈະເປັນດັ່ງຂີ້ຊາຍຢູ່ເຕັມປາກ.

18ຄຳແນະນຳທີ່ດີນຳໄປສູ່ຜົນສຳເລັດ ຢ່າສູ່ມີສ່ວນເຮັດເສິກໂດຍບໍ່ໄດ້ວາງແຜນການ.

19ຄົນປາກບອນບໍ່ຫ່ອນຮັກສາຄວາມລັບໄວ້ໄດ້ ຈົ່ງໜີໃຫ້ຫ່າງຈາກຄົນທີ່ເວົ້າຫລາຍເກີນໄປ.

20ຄົນທີ່ດ່າພໍ່ຕີແມ່ກໍຈະຈົບຊີວິດລົງ ດັ່ງຕະກຽງທີ່ມອດໃນຄວາມມືດ.

21ຊັບສິນຍິ່ງຫາມາໄດ້ງ່າຍສັນໃດ ກໍຍິ່ງໃຫ້ຜົນໜ້ອຍດ້ອຍຄ່າສັນນັ້ນ.

22ຢ່າສູ່ຕອບແທນຄວາມຊົ່ວດ້ວຍຕົນເອງ ຈົ່ງໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າຢາເວຜູ້ທີ່ຈະຈັດການແທນ.

23ພຣະເຈົ້າຢາເວກຽດຊັງຜູ້ທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຊັ່ງກັບເຄື່ອງແທກບໍ່ສັດຊື່.

24ພຣະເຈົ້າຢາເວເປັນຜູ້ກຳນົດທາງເດີນຂອງພວກເຮົາ ໃຜແດ່ເຂົ້າໃຈທິດທາງເດີນແຫ່ງຊີວິດຂອງຕົນໄດ້?

25ຈົ່ງຄິດໃຫ້ຖ້ວນຖີ່ກ່ອນຈຶ່ງສັນຍາຕໍ່ພຣະເຈົ້າວ່າຈະຖວາຍບູຊາ ຕໍ່ມາອາດຈະເສຍໃຈຕາມພາຍຫລັງກໍໄດ້.

26ກະສັດທີ່ມີປັນຍາຈະຮູ້ວ່າແມ່ນໃຜເຮັດຜິດ ແລະລົງໂທດທັນໂດຍບໍ່ມີຄວາມເມດຕາຈັກດີ້.

27ພຣະເຈົ້າຢາເວໃຫ້ຈິດໃຈ ແລະຈິດສຳນຶກແກ່ເຮົາ ເຮົາບໍ່ສາມາດປິດບັງຈາກຕົນເອງໄດ້.

28ກະສັດຈະຄອງອຳນາດຢູ່ໄດ້ ຕາບໃດທີ່ເພິ່ນຍັງປົກຄອງຢ່າງສັດຊື່ແລະເປັນທຳ.

29ສັກສີຂອງຄົນໜຸ່ມຄືກຳລັງ, ແຕ່ຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງຜູ້ເຖົ້າຄືຜົມຫງອກ.

30ບາງຄົນໄດ້ຮັບປະສົບການອັນເຈັບປວດ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຫັນປ່ຽນທິດທາງເດີນ.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →