1 Samuel 16

Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1خداوند سموئيل کي چيو تہ ”تون ڪيستائين پيو سائول جي لاءِ افسوس ڪندين؟ جڏهن تہ مون پاڻ هن کان بني اسرائيل جي بادشاهي کسي ورتي آهي. سو هاڻي تون هڪڙي سڱ ۾ زيتون جو ڪجھہ تيل کڻ ۽ وڃ. آءٌ تو کي بيت‌لحم جي يسي نالي هڪڙي ماڻهوءَ ڏانهن موڪليان ٿو، ڇاڪاڻ تہ مون هن جي پٽن مان هڪڙي کي پنهنجي طرفان بادشاهہ مقرر ڪيو آهي.“

2سموئيل وراڻيو تہ ”آءٌ ڪيئن وڃان؟ ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن سائول اها ڳالهہ ٻڌي تہ هو مون کي ماري ڇڏيندو.“ خداوند چيس تہ ”هڪڙي گابي پاڻ سان ڪاهہ ۽ چئج تہ ’آءٌ خداوند جي لاءِ قرباني ڪرڻ آيو آهيان.‘

3قربانيءَ تي يسيءَ کي بہ دعوت ڏجانءِ. پوءِ آءٌ تو کي ٻڌائيندس تہ تو کي ڇا ڇا ڪرڻو آهي. جنهن ماڻهوءَ جي نالي آءٌ تو کي چوان تنهن کي تون بادشاهہ ٿيڻ لاءِ منهنجي طرفان مسح ڪجانءِ.“

4سموئيل ائين ئي ڪيو جيئن خداوند فرمايو هئس. هو جڏهن بيت‌لحم ۾ آيو تہ شهر جا اڳواڻ ڏڪندا سندس استقبال لاءِ آيا ۽ پڇيائونس تہ ”تون خير سان تہ آيو آهين؟“

5هن وراڻيو تہ ”هائو، آءٌ خير سان آيو آهيان. آءٌ خداوند جي لاءِ قرباني پيش ڪرڻ آيو آهيان. سو اوهين پاڻ کي پاڪ ڪريو ۽ مون سان گڏ قرباني ڪرڻ هلو.“ اهڙيءَ طرح هن يسيءَ ۽ سندس پٽن کي بہ پاڪ ڪرايو ۽ کين قربانيءَ جي دعوت ڏنائين.

6جڏهن اهي اتي اچي پهتا تڏهن يسيءَ جي پٽ الياب ڏانهن نهاري سموئيل دل ۾ چيو تہ ”پڪ سان خداوند جو مقرر ڪيل اهو آهي جيڪو خداوند اڳيان بيٺو آهي.“

7پر خداوند سموئيل کي چيو تہ ”هن جي چهري يا قد جي اوچائيءَ تي نظر نہ ڪر. آءٌ هن کي لائق نہ ٿو سمجھان، ڇاڪاڻ تہ آءٌ خداوند انسان وانگر نہ ڏسندو آهيان. انسان ظاهري صورت کي ٿو ڏسي پر آءٌ خداوند دل تي نظر ٿو ڪريان.“

8تڏهن يسيءَ پنهنجي ٻئي پٽ ابينداب کي سڏي سموئيل جي اڳيان آندو. پر سموئيل چيو تہ ” خداوند هن کي بہ ڪين چونڊيو آهي.“

9تڏهن يسيءَ ٽئين پٽ سمہ کي اڳيان آندو. پر سموئيل چيو تہ ”هن کي بہ خداوند ڪين چونڊيو آهي.“

10اهڙيءَ طرح يسيءَ پنهنجي ستن پٽن کي سموئيل جي اڳيان پيش ڪيو. مگر سموئيل چيس تہ ”هنن مان خداوند ڪنهن کي بہ ڪين چونڊيو آهي.“

11تڏهن سموئيل يسيءَ کان پڇيو تہ ”تنهنجا سمورا پٽ اهي ئي آهن ڇا؟“ يسيءَ وراڻيو تہ ”سڀني کان ننڍو اڃا باقي آهي، جيڪو رڍون چارڻ ويو آهي.“ تڏهن سموئيل چيس تہ ”انهيءَ کي گھرائي وٺ، ڇاڪاڻ تہ جيستائين هو هتي نہ ايندو تيستائين اسين ڪجھہ نہ ڪنداسين.“

12سو يسيءَ هن کي گھرائي ورتو ۽ اندر وٺي آيس. هن جو رنگ ڳاڙهو هو، سندس اکيون خوبصورت هيون ۽ هو سهڻو هو. تڏهن خداوند سموئيل کي چيو تہ ”اُٿ، هن کي بادشاهہ ٿيڻ لاءِ مسح ڪر، ڇو تہ هي اهو ئي آهي.“

13پوءِ سموئيل سڱ ۾ پيل زيتون جو تيل کنيو ۽ هن کي سندس ڀائرن جي روبرو مسح ڪيائين. انهيءَ ڏينهن کان وٺي خداوند جو روح دائود تي هميشہ نازل ٿيندو رهيو. پوءِ سموئيل اٿيو ۽ رامہ شهر ڏانهن روانو ٿيو.

14هيڏانهن وري خداوند جو روح سائول کي ڇڏي ويو ۽ خداوند جي طرفان موڪليل هڪڙو ستائيندڙ روح اچي کيس ستائڻ لڳو.

15سائول جي نوڪرن کيس چيو تہ ”جيئن تہ خدا جي طرفان موڪليل ستائيندڙ روح اچي توهان کي ستائي ٿو،

16سو اي آقا! اسين اوهان جا نوڪر، جيڪي توهان جي اڳيان حاضر آهيون، تن کي حڪم ڪريو تہ ڪو اهڙو ماڻهو ڳولي وٺي اچون جيڪو سُرندو وڄائڻ ۾ ماهر هجي. پوءِ جڏهن اهو ستائيندڙ روح خدا وٽان توهان تي ايندو، تڏهن اهو ماڻهو پنهنجي هٿ سان سُرندو وڄائيندو تہ توهين چڱا ڀلا ٿي پوندا.“

17تڏهن سائول پنهنجي نوڪرن کي چيو تہ ”هڪڙو سٺو سُرندو وڄائڻ وارو ماڻهو منهنجي لاءِ ڳولي کيس مون وٽ وٺي اچو.“

18سندس نوڪرن مان هڪڙي وراڻيو تہ ”مون بيت‌لحم واري يسيءَ جو پٽ ڏٺو آهي، جيڪو سُرندي وڄائڻ ۾ تمام ماهر آهي. هو ڏاڍو بهادر ۽ جنگي جوان آهي. هو ڳالهائڻ ۾ هوشيار، هڪ خوبصورت ماڻهو آهي ۽ خداوند هن ساڻ آهي.“

19سو سائول يسيءَ ڏانهن قاصدن جي هٿان چوائي موڪليو تہ ”تنهنجو پٽ دائود جيڪو رڍن ٻڪرين سان هوندو آهي، تنهن کي مون وٽ موڪلي ڏي.“

20تڏهن يسيءَ هڪڙي گڏهہ تي مانيون، پراڻي مئي جي سانداري ۽ هڪڙو ڇيلو رکي اهو پنهنجي پٽ دائود جي هٿان سائول ڏانهن ڏياري موڪليو.

21جڏهن دائود سائول وٽ پهچي سندس خدمتگار بڻيو، تڏهن هو سائول کي ايترو تہ وڻيو جو هن کيس پنهنجو هٿياربردار مقرر ڪيو.

22پوءِ سائول يسيءَ ڏانهن چوائي موڪليو تہ ”جيئن تہ دائود مون کي پسند آيو آهي، تنهنڪري تون کيس مون وٽ رهڻ ڏي.“

23انهيءَ کان پوءِ جڏهن بہ ستائيندڙ روح خدا وٽان سائول تي ايندو هو تڏهن دائود سُرندو کڻي وڄائيندو هو، تہ سائول کي راحت ملندي هئي ۽ هو چڱو ڀلو ٿي پوندو هو، ڇاڪاڻ تہ ستائيندڙ روح کيس ڇڏي ويندو هو.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →