John 20

Tajik NT 1999

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1Дар рӯзи якуми ҳафта, саҳарии барвақт, ки ҳаво ҳанӯз торик буд, Марями Маҷдалия ба сари қабр омад ва дид, ки санг аз қабр бардошта шудааст.

2Вай давида назди Шимъуни Петрус ва он шогирди дигаре ки Исо ӯро дӯст медошт, омада, ба онҳо гуфт: «Хоҷаамонро аз қабр бурдаанд, ва намедонем, ки Ӯро куҷо гузоштаанд».

3Дарҳол Шимъуни Петрус ва он шогирди дигар берун омада, сӯи қабр рафтанд.

4Ҳар ду бо ҳам медавиданд, вале он шогирди дигар зудтар давида, аз Петрус пеш гузашт ва аввал ба сари қабр омад,

5ва хам шуда, кафани гузоштаро дид; лекин ба дарун надаромад.

6Баъд Шимъуни Петрус аз пайи вай омада, ба қабр даромад ва кафани гузоштаро дид

7ва рӯймолеро, ки бар сари Ӯ буд, на бо кафан, балки дар гӯшае алоҳида печида дид.

8Пас он шогирди дигар, ки аввал ба сари қабр омада буд, низ ба дарун даромад, ва дид, ва бовар кард.

9Зеро онҳо ҳанӯз Китобро нафаҳмида буданд, ки Ӯ бояд аз мурдагон бархезад.

10Ва шогирдон ба хонаи худ баргаштанд.

11Аммо Марям дар беруни қабр истода, гиря мекард. Ва чун мегирист, хам шуда, ба даруни қабр нигоҳ кард.

12Ва ду фариштаи сафедпӯшро дид, ки дар он ҷое ки ҷасади Исо гузошта шуда буд, яке назди сар ва дигаре назди пой нишаста буданд.

13Онҳо ба вай гуфтанд: «Эй зан! Чаро гиря мекунӣ?» Ба онҳо гуфт: «Хоҷаи маро бурдаанд, ва намедонам, ки Ӯро куҷо гузоштаанд».

14Чун инро гуфт, ба пас рӯ овард ва Исоро истода дид; вале надонист, ки ин Исо аст.

15Исо ба вай гуфт: «Эй зан! Чаро гиря мекунӣ? Киро ҷустуҷӯ мекунӣ?» Вай ба гумони он ки ин боғбон аст, ба Ӯ гуфт: «Эй хоҷа! Агар ту Ӯро бурда бошӣ, ба ман гӯй, ки Ӯро куҷо гузоштаӣ, то ман Ӯро гирифта барам».

16Исо ба вай гуфт: «Эй Марям!» Вай рӯ оварда, ба Ӯ гуфт: «Раббунӣ!», яъне: «Устод!»

17Исо ба вай гуфт: «Ба Ман даст нарасон, чунки ҳанӯз назди Падари Худ боло нарафтаам. Лекин назди бародарони Ман рафта, ба онҳо гӯй: Ман назди Падари Худ ва Падари шумо, назди Худои Худ ва Худои шумо боло меравам».

18Марями Маҷдалия омада, ба шогирдон хабар дод, ки Худовандро дидааст, ва Ӯ ба вай чунин гуфтааст.

19Бегоҳии худи ҳамон рӯзи якуми ҳафта, ҳангоме ки шогирдон дар хонае гирд омада, аз тарси яҳудиён дарҳои онро баста буданд, Исо омада, дар миёни онҳо истод ва ба онҳо гуфт: «Салом ба шумо!»

20Инро гуфта, дастҳо ва паҳлуи Худро ба онҳо нишон дод. Шогирдон Худовандро дида, шод гардиданд.

21Боз Исо ба онҳо гуфт: «Салом ба шумо! Чунон ки Падар Маро фиристод, Ман низ шуморо мефиристам».

22Чун инро гуфт, бар онҳо дамид ва гуфт: «Рӯҳулқудсро қабул кунед.

23Гуноҳҳои касеро, ки бахшед, бахшида мешаванд; ва гуноҳҳои касеро, ки набахшида нигоҳ доред, набахшида мемонанд».

24Лекин Тумо, ки яке аз он дувоздаҳ буд ва Дугоник номида мешуд, ҳангоме ки Исо омад, бо онҳо набуд.

25Шогирдони дигар ба вай гуфтанд: «Мо Худовандро дидаем». Вай ба онҳо гуфт: «То дар дастҳои Ӯ ҷои мехҳоро набинам, ва ангушти худро дар ҷои мехҳо нагузорам, ва дасти худро дар паҳлуи Ӯ намонам, бовар намекунам».

26Пас аз ҳашт рӯз боз шогирдони Ӯ дар хона буданд, ва Тумо низ бо онҳо буд, ва дарҳо баста. Агарчи дарҳо баста буданд, Исо омада, дар миёни онҳо истод ва гуфт: «Салом ба шумо!»

27Пас аз он ба Тумо гуфт: «Ангушти худро ин ҷо биёр ва дастҳои Маро бин; ва дасти худро биёр ва дар паҳлуи Ман гузор; ва беимон набош, балки имон дошта бош».

28Тумо дар ҷавоби Ӯ гуфт: «Эй Худованди ман ва эй Худои ман!»

29Исо ба вай гуфт: «Ба хотири он ки Маро дидаӣ, имон овардӣ; хушо касоне ки надида, имон меоваранд».

30Боз бисёр муъҷизаҳои дигаре Исо дар назди шогирдонаш нишон дод, ки дар ин китоб навишта нашуданд.

31Аммо ин қадараш навишта шуд, то шумо имон оваред, ки Исо Масеҳ ва Писари Худост; ва имон оварда, ба номи Ӯ ҳаёт ёбед.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →