Isaiah 11

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1จะมีกิ่งแตกออกจากต้นแห่งยิซัย, และจะมีหน่อแตกงอกขึ้นจากรากของท่านเติบโตขึ้นจนเกิดผล.

2และพระจิตต์แห่งพระยะโฮวาจะสถิตอยู่กับท่านผู้นั้น, คือดวงปัญญาและดวงความเข้าใจ, ดวงวินิจฉัยและดวงอานุภาพ, ดวงความรอบรู้และความยำเกรงพระยะโฮวา.

3ความพึงใจของท่านจะอยู่กับความยำเกรงพระยะโฮวา: ท่านจะไม่วินิจฉัยตามที่ตาของท่านเห็นนั้น, และท่านจะไม่ตัดสินตามที่หูของท่านได้ยินนั้น:

4แต่ท่านจะพิพากษาคนยากจนโดยความยุตติธรรม, และท่านจะตัดสินคนเข็ญใจแห่งแผ่นดินโลกโดยความเที่ยงตรง; และจะประหารคนใจอำมหิตด้วยไม้เรียวแห่งพระโอษฐ์ของท่าน. และท่านจะทรงสังหารคนชั่วทั้งหลายด้วยลมหายใจจากริมฝีปากของท่าน.

5ความชอบธรรมจะเป็นผ้าคาดเอวของท่าน, และความสัตย์ซื่อจะเป็นผ้าคาดบั้นเอวของท่าน.

6และสุนัขป่าจะนอนปะปนกับลูกแกะ, และเสือดาวจะนอนปะปนกับลูกแพะ, และลูกโคกับลูกสิงห์โตจะหากินอยู่ด้วยกัน; และเด็กเล็กๆ จะเป็นผู้เลี้ยงผู้นำ.

7และนางโคกับหมีจะเป็นเพื่อนกัน; และลูกของมันจะนอนปะปนอยู่ด้วยกัน; และสิงห์โตจะกินฟางเป็นอาหารเหมือนโคผู้.

8และทารกกินนมจะเล่นอยู่ที่ปากปล่องงูเห่า, และทารกอย่านมจะล้วงมือเข้าไปในรังของงูแมวเซา.

9สัตว์เหล่านั้นจะไม่ทำอันตราย, หรือทำความพินาศทั่วไปบนภูเขาอันบริสุทธิ์ของเรา; เพราะแผ่นดินโลกจะเต็มไปด้วยความรู้ฝ่ายพระยะโฮวาดุจน้ำท่วมเต็มมหาสมุทร

10อยู่มาครั้นถึงวันนั้น, รากแห่งยิซัยจะตั้งเด่นขึ้นเป็นธงเครื่องหมายรวมพล, ประชาชาติทั้งปวงจะเสาะแสวงหาท่าน; และสำนักของท่านจะเป็นที่ขึ้นชื่อลือนาม

11และครั้นถึงวันนั้น, พระยะโฮวาจะทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์ออกไปอีกครั้งหนึ่ง, เพื่อจะรับพลเมืองของพระองค์ที่ตกค้างเหลืออยู่กลับคืนมา, จากประเทศอะซูระ, และจากประเทศอายฆุบโต, และจากประเทศพัธโรศ, และจากประเทศคุศ, และจากประเทศเอลาม, และจากประเทศซินารและจากประเทศอามัธ, และจากประเทศตามชายทะเล.

12และพระองค์จะทรงยกธงเครื่องหมายขึ้นเรียกประชาชาติทั่วไป, และจะทรงชุมนุมชนชาติยิศราเอลที่พลัดพราก, และทรงรวบรวมพวกยะฮูดาที่กระจัดกระจายไปทั้งชายหญิง, จากสี่มุมโลกให้มาประชุมกัน.

13บัดนั้นความอิจฉาทั้งมวลอันมีต่อเอ็ฟรายิมจะสุดสิ้นไป, และพวกที่เป็นศัตรูของยะฮูดาก็จะถูกกำจัด เสีย, เอ็ฟรายิมจะไม่ริษยายะฮูดา, และยะฮูดาก็ไม่เป็นศัตรูต่อเอ็ฟรายิม.

14แต่เขาทั้งสองจะโฉบลงบนไหล่ของพวกฟะเรเซ็ธภาคตะวันตก, และเขาจะช่วยกันปล้นพวกที่อยู่ภาคตะวันออก: ประเทศอะโดมและประเทศโมอาบจะถูกปราบให้อยู่ในอำนาจของเขา, และเขาจะเข้าปกครองประเทศอำโมน.

15และพระยะโฮวาจะทรงทำให้ซอกทะเลประเทศอายฆุบโตแห้งไปด้วยพระอัสสาสอันร้อนแรงของพระองค์, และพระองค์จะทรงโบกพระหัตถ์ของพระองค์เหนือแม่น้ำฟะราธ, และจะทรงแยกแม่น้ำนั้นออกเป็นลำธารเจ็ดสาย, และคนจะสวมรองเท้าเดินข้ามไปได้.

16แล้วจะเกิดมีทางหลวงสำหรับให้พลเมืองของพระองค์ที่ตกค้างเหลืออยู่ให้เดินมาจากประเทศอะซูระเช่นเดียวกับในครั้งสมัยที่ชนชาติยิศราเอลได้ออกมาจากประเทศอายฆุบโต

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →