Isaiah 28

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →

1วิบัติแก่บุบผชาติมาลาแห่งชนชาติเอ็ฟรายิม, มาลานั้นเป็นแต่มาลาอันเย่อหยิ่งครอบหัวนักดื่ม, และวิบัติแก่ดอกไม้โรยอันเป็นความสง่างามของเขาซึ่งสวมอยู่บนหัวของคนเมาเหล้า!

2นี่แน่ะ, พระผู้เป็นเจ้าทรงมีผู้เข้มแข็งยิ่งใหญ่อยู่ผู้หนึ่ง; ผู้นั้นแหละจะทำลายเมืองนั้นให้ราบลงถึงดินด้วยอานุภาพของเขา, ดุจพายุลูกเห็บและดุจมหาวาตและดุจพายุฝนอันยังน้ำมากมายให้ไหลท่วมเจิง.

3บุบผชาติมาลาแห่งชนชาติยิศราเอลอันเป็นมาลาเย่อหยิ่งสวมหัวนักดื่มนั้น, จะถูกเหยียบลงใต้เท้า.

4และดอกไม้โรยอันเป็นความสง่างามซึ่งอยู่ตอนปากช่องหุบเขา, จะเป็นเหมือนผลมะเดื่อเทศที่แรกสุกก่อนฤดูร้อน, เมื่อใครได้เห็นก็รีบเอามือฉวยกินเข้าไป.

5ในวันนั้นพระยะโยวาจอมพลโยธาจะกลับเป็นมงกุฎแห่งความรุ่งเรือง, และเป็นมาลาอันงดงามให้พลเมืองของพระองค์ที่ยังเหลืออยู่นั้น;

6จะทรงเป็นดวงจิตต์ยุตติธรรมแก่ผู้ที่นั่งพิจารณาตัดสินความ, และทรงเป็นเรี่ยวแรงแก่ผู้เหล่านั้นที่ไล่ศัตรูให้ออกพ้นไปจากประตูเมือง

7แต่ผู้เหล่านี้ก็ซมซานไปด้วยเหล้าองุ่น, และโซเซไปด้วยเหล้าเข้ม; คือพวกปุโรหิตและผู้ทำนายก็ซมซานไปด้วยเหล้าเข้ม, ต่างก็หมดสติเพราะเหล้าองุ่น, โซเซไปเพราะเหล้าเข้ม; ความเห็นของเขาผิดพลาด, การพิจารณาตัดสินของเขาก็โลเลไป.

8ด้วยตามโต๊ะทุกตัวก็เต็มไปด้วยอาเจียนและสงโสโครก, จนไม่มีที่สะอาดเลย

9“นี่เขาจะสอนใคร? นี่เขาจะมาบอกข่าวให้ใครเข้าใจ? จะมาสอนทารกที่เพิ่งหย่านมและเพิ่งพรากออกมาจากนมหรือ?

10เพราะเขาพูดอ้อมๆ แอ้มๆ ว่า, ‘ตั้งกฎไอ้นั่นตั้งกฎไอ้นี่, บังคับอย่างนั้นบังคับอย่างนี้, ว่าโน่นนิดตินี่หน่อย!’ ”

11เออ, แต่พระยะโฮวาจะตรัสแก่ประชาชนนี้โดยคนพูดต่างภาษาและโดยภาษาต่างชาติ,

12ตามซึ่งพระองค์ได้เคยตรัสแก่ประชาชนนี้ถึงความสงบอันแท้คือความสงบสำหรับผู้ที่อิดโรย, ที่ทำให้ชุ่มชื่นขึ้น; แต่เขาไม่ยอมฟัง.

13เหตุฉะนั้นพระคำของพระยะโฮวาที่ตรัสถึงเขาก็ต้องเป็น: “ตั้งกฎไอ้นั่นตั้งกฎไอ้นี่, บังคับอย่างนั้นบังคับอย่างนี้, ว่าโน่นนิดตินี่หน่อย. เพื่อเมื่อเดินทางไปเขาก็จะได้สะดุดหงายหลังล้มลง, ถูกตีแทบยับเยิน, และติดบ่วงแร้วและถูกจับไปเสีย

14เหตุฉะนี้, เจ้าทั้งหลายที่เป็นผู้มักเยาะเย้ย, เจ้าผู้เป็นผู้ครองประชาชนในกรุงยะรูซาเลมจงฟังคำนี้เถิด.

15เพราะเจ้าทั้งหลายได้กล่าวว่า, “พวกเราได้ผูกไมตรีกับความตาย, และได้ทำความตกลงกับเมืองผี; เมื่อภยันตรายจะหลั่งไหลท่วมพัดผ่านเมือง, มันจะไม่มาถึงเรา; เพราะเราได้ใช้ความมุสาเป็นที่คุ้มภัย, และใช้ความเท็จเป็นที่บังตัวเราไว้.”

16เพราะเหตุนี้พระยะโฮวาเจ้าจึงตรัสว่า, “นี่แน่ะ, ในเมืองซีโอนนั้นเราได้วางรากแล้วโดยศิลาก้อนหนึ่ง, สำหรับเป็นหัวมุมอันเป็นรากฐานอันมั่นคง.

17และเราจะใช้ความยุตติธรรมเป็นสายวัด, และความชอบธรรมเป็นเส้นดิ่ง.” และพายุลูกเห็บจะกวาดเอาความมุสาซึ่งเป็นที่คุ้มภัย, และน้ำจะมาท่วมทำลายที่กำบังไปเสีย.

18และการผูกไมตรีของเจ้ากับความตายก็เป็นโมฆ, และข้อตกลงกับเมืองผีก็ใช้ไม่ได้, เมื่อภยันตรายจะหลั่งไหลท่วมพัดผ่านเมือง, เจ้าก็จะถูกภยันตรายนั้นย่ำยี.

19ภยันตรายผ่านมากี่ครั้งก็จะกวาดเจ้าเท่านั้นครั้ง; มันจะผ่านมาทุกเช้าสายบ่ายค่ำ, และเป็นการเหลือความสามารถที่จะพรรณนาถึงความน่ากลัวนี้ให้ถ้วนถี่ได้

20เพราะที่นอนนั้นสั้นไม่พอที่จะเหยียดตัวให้เต็ม, และผ้าห่มนอนก็แคบเกินไปจนคลุมตัวไม่มิด.

21เพราะพระยะโฮวาจะทรงลุกขึ้นต่อสู้ดุจทรงกระทำที่ภูเขาฟาระซิม, พระองค์จะทรงสำแดงพระพิโรธเหมือนได้สำแดงแล้วในหุบเขาฆิบโอน; เพื่อพระองค์จะกระทำพระราชกิจอันแปลกประหลาดของพระองค์, และทรงกระทำพระธุระของพระองค์คือพระธุระอันแปลกประหลาด.

22เหตุฉะนั้นบัดนี้เจ้าอย่าเป็นคนช่างเย้ยเลย, เกรงว่าเครื่องจำจองของเจ้าจะยิ่งรัดติ่งขึ้น; เพราะข้าพเจ้าได้ยินแผนกำหนด. การทำลายสำหรับทั่วพิภพมาแต่พระเจ้าพระยะโฮวาจอมพลโยธา

23จงเอียงหูและฟังเสียงของเรา; จงสดับฟังคำพูดของเรา. ผู้ที่ไถนาสำหรับหว่านพืชนั้นไถอยู่เป็นนิจหรือ?

24เขาคลาดและกระจายก้อนดินอยู่เรื่อยร่ำไปหรือ?

25เมื่อเขาปราบที่เรียบร้อยแล้ว, เขาไม่ได้หว่านงาดำและงาขาวดอกหรือ, เขาไม่ได้หว่านข้าวสาลีเป็นแถวๆ, และปลูกต้นเดือยลงในหย่อมที่กำหนดไว้ดอกหรือ, และหว่านข้าวฟ่างไว้รอบเขตต์ดอกหรือ?

26พระเจ้าของเขาได้แนะนำและสั่งสอนเขาให้ทำงานอย่างถูกต้อง

27เพราะงาดำเขาไม่ได้นวดด้วยใช้เลื่อนนวดข้าว, และงาขาวเขาไม่ได้ใช้ล้อรถนวด: แต่งาดำนั้นเขาใช้ไม้ตะบองฟาด, และงาขาวนั้นเขาใช้ไม้เรียวฟาด.

28เมล็ดข้าวที่จะทำขนมปังนั้นเขาไม่ได้นวดอยู่เสมอจนบี้แบนไปหมดดอก; เมื่อเขาใช้ล้อนวดแล้วเขาก็ฝัด, เขาไม่ได้นวดให้ละเอียดดอก.

29เรื่องนี้ก็ได้มาจากพระยะโฮวาจอมพลโยธา, ซึ่งมีคำแนะนำอย่างวิเศษ, และมีสติปัญญาอันเลิดยิ่ง

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →