Isaiah 46

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 45 Jump to: Chapter 47 →

1พระเบลก็ก้มหน้าลง, พระนิโบก็โค้งตัวลง, รูปของตนถูกนำมาบรรทุกไว้บนหลังสัตว์, และถูกนำมาบรรทุกไว้บนหลังโคเปลี้ย.

2พระทั้งสองนั้นต่างก็โค้งตัวลงและก้มหน้าลงด้วยกัน, เขาจะปลดปล่อยรูปที่บรรทุกอยู่นั้นให้พ้นไปก็ไม่ได้, เพราะตัวพระก็ต้องไปเป็นชะเลยดุจกัน,

3ดูกรตระกูลของยาโคบ, รวมทั้งคนที่เหลืออยู่ในตระกูลยิศราเอล, ผู้ที่เราได้หอบหิ้วเป็นของหนักตั้งแต่เกิดมา, ผู้ที่เราได้อุ้มเป็นภาระตั้งแต่อยู่ในครรภ์,

4เรายังจะต้องหอบหิ้วเจ้าไปอย่างนี้จนเจ้าชรา, เราจะต้องอุ้มชูเจ้าไปจนเจ้าหัวหงอก, เราได้อุ้มชูมาแล้ว, เราก็จะอุ้มชูต่อไป, เราจะหอบหิ้วและเราจะช่วยให้รอด, จงฟังดังต่อไปนี้:

5“เจ้าจะเปรียบเราเป็นเหมือนผู้ใด, เจ้าจะเทียบเราเสมอกับใคร, เจ้าจะเอาเราไปเปรียบว่าเทียมเท่ากับผู้ใด?

6ก็เปรียบเหมือนคนที่เททองออกมาจากถุง, และชั่งเงินในตราชูนะซิเขาจ้างช่างทองมาทำโลหะนั้นเป็นพระ, แล้วเขาก็กราบลงนมัสการรูปนั้น.

7เขาแบกรูปนั้นไปบนบ่า, และยกลงตั้งให้ยืนอยู่กับที่, รูปนั้นก็ยืนอยู่กับที่มิได้เคลื่อนไหวไปจากที่เลย; ถึงใครจะไปร้องขอให้รูปนั้นช่วย, รูปนั้นก็จะไม่ตอบอะไร, และจะไม่ช่วยเขาให้พ้นจากความทุกข์ของเขาได้.

8เจ้าคนกบฏ, จงคิดและใคร่ครวญและใฝ่ใจในข้อความเหล่านี้เถอะ!

9จงระลึกถึงเหตุการณ์ที่ล่วงไปแล้วในกาลก่อน,

10เราเป็นพระเจ้าและไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนเรา, เราเป็นผู้บอกเล่าตั้งแต่ต้นว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นตอนปลาย, และบอกเล่าสิ่งซึ่งยังไม่เกิดขึ้นไว้ตั้งแต่เวลาโบราณ. เราเป็นผู้กล่าวว่า, ‘โครงการณ์ของเราจะยั่งยืน, และเราจะทำตามความประสงค์ของเราทุกประการ;

11เราเป็นผู้เรียกตัวแทนของเราออกมาจากทิศตะวันออก, และเรียกคนที่จะทำตามในโครงการณ์ของเราให้สำเร็จนั้นมาจากแผ่นดินไกลเราได้พูดไว้แล้ว, และเราจะทำให้เกิดขึ้น, เราได้วางโครงการณ์ไว้แล้ว, และเราจะทำให้สำเร็จ.’

12เจ้าผู้ท้อระทดใจ, และผู้รู้สึกว่าห่างไกลจากความมีชัย, จงฟังเรา:

13ความมีชัยของเราๆ นำมาใกล้แล้ว, ไม่ใช่อยู่ห่างไกลเลย, และความรอดของเราจะไม่ล่าช้า; เราจะช่วยกรุงซีโอนให้รอดพ้น, และจะให้สง่าราศีของเราแก่ชนชาติยิศราเอล.”

← Chapter 45 Jump to: Chapter 47 →