Isaiah 42

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 41 Jump to: Chapter 43 →

1ดูเถอะ, ผู้รับใช้ของเรา, ผู้ซึ่งเราได้เชิดชูไว้; ผู้ที่เราได้เลือกสรรไว้, ผู้ที่เราได้พึงพอใจ. เราได้เอาพระจิตต์ของเราสวมใส่ไว้ในท่าน, ท่านจะนำความยุตติธรรมออกไปแจ้งแก่นานาชาติ,

2ท่านจะไม่ประกาศเสียงดังหรือตะโกนหรือส่งเสียงให้ได้ยินในถนนหนทาง.

3ไม่อ้อช้ำแล้วท่านจะไม่หัก, และไส้ตะเกียงริบหรี่อยู่แล้วท่านจะไม่ดับ, ท่านจะตัดสินให้เป็นยุตติธรรมอย่างเที่ยงตรง.

4ท่านนั้นจะไม่อ่อนเปลี้ยหรือท้อใจ, กว่าท่านจะตั้งความยุตติธรรมไว้บนแผ่นดินโลกสำเร็จ; และหมู่เกาะทั้งหลายจะคอยคำสั่งสอนของท่าน

5พระยะโฮวาเจ้าผู้ได้ทรงสร้างฟ้า, และกางออกไว้นั้น, ผู้ได้ทรงสร้างโลกและสรรพสิ่งที่เกิดขึ้นจากแผ่นดินนั้น, ผู้ได้ทรงประทานลมหายใจให้แก่มนุษย์บนพิภพ, และดวงจิตต์แก่คนที่เดินในโลก, ตรัสดังนี้ว่า:

6“ด้วยความชอบธรรม, เรา, ยะโฮวา, ได้เรียกท่านแล้ว, และจะยึดมือท่านไว้, และจะบ้องกันท่านไว้, และได้ตั้งท่านไว้เป็นเครื่องหมายแห่งคำสัญญาสำหรับมนุษย์, เป็นแสงสว่างแก่ประชาชาติ.

7ด้วยการเปิดตาคนตาบอด, ด้วยการนำผู้ถูกจำจองให้ออกมาจากคุกมืด, และผู้ที่นั่งอยู่ในที่มืดออกมาจากที่คุมขัง.

8เราคือยะโฮวา, นามนี้เป็นนามของเรา; และสง่าราศีของเราๆ จะไม่ยกให้แก่ผู้ใด, หรือมิให้คำสดุดีของเราไปตกอยู่แก่รูปแกะสลัก.

9นี่แน่ะ, บรรดาสิ่งที่ได้กล่าวมาแล้วนั้นก็สำเร็จไปหมดแล้ว, และเราบอกล่วงหน้าถึงสิ่งใหม่ๆ; เราประกาศสิ่งเหล่านั้นให้เจ้ารู้ก่อนสิ่งเหล่านั้นได้เกิดขึ้น.”

10ให้คนทั้งหลายที่ลงไปยังทะเล, และคนทั้งหลายที่อยู่ในทะเลนั้น, ให้หมู่เกาะทั้งหลาย, และบรรดาคนที่อยู่บนหมู่เกาะนั้น, ร้องเพลงบทใหม่ถวายพระยะโฮวา, และสรรเสริญพระองค์ตั้งแต่ปลายแผ่นดินโลกมา.

11ให้ป่าดงและเมืองในป่าดังนั้น, ให้ตำบลที่ชาวคีดาตั้งบ้านเรือนอยู่นั้น, เปล่งเสียง, ให้ชาวเขาเซลาร้องเพลงให้เขาทั้งหลายเปล่งเสียงร้องออกมาจากยอดภูเขา.

12ให้เขาเหล่านั้นถวายเกียรติยศแก่พระยะโฮวาและให้เขาประกาศกาสคำสดุดีต่อพระองค์ตามหมู่เกาะนั้น.

13เพราะว่าพระยะโฮวาจะเสด็จออกไปเหมือนดังนักรบ, พระองค์จะทรงเร้าความกะตือลือร้นของพระองค์เหมือนดังทหาร; พระองค์จะทรงเปล่งพระสุรเสียง, และจะทรงส่งเสียงโกญจนาทเข้าประจัญบาน, พระองค์จะทรงปราบศัตรูของพระองค์ด้วยอานุภาพอันใหญ่ยิ่ง

14เราไม่ปริปากมานานแล้ว, เรานิ่งเฉยมานานแล้ว, เรายั้งใจมานานแล้ว, บัดนี้เราจะส่งเสียงให้ดังเหมือนหญิงเจ็บครรภ์, เราจะทำลายลงเสียให้พินาศทีเดียว.

15เราจะทำลายภูเขาและเนินเขาให้ร้างไป, และจะทำให้ผักหญ้าเหี่ยวแห้ง; และเราจะทำแม่น้ำให้เป็นแผ่นดินแห้งไป, และเราจะทำให้บ่อทั้งปวงแห้งหมด.

16และเราจะจูงคนตาบอดให้เดินตามทางที่เขาไม่เคยเดิน, เราจะพาเขาเหล่านั้นไปตามทางที่เขาไม่เคยไป, เราจะทำความมืดที่อยู่เบื้องหน้าเขาให้กลายเป็นสว่าง, และที่ขรุขระให้เป็นที่ราบเรียบ. สิ่งเหล่านี้แหละเราจะกระทำ, และจะไม่ทิ้งไว้ให้ค้างอยู่;

17แต่คนทั้งหลายที่ไว้วางใจในรูปเคารพ, คนที่กล่าวกับรูปเคารพหล่อว่า, “ท่านเป็นพระของเรา,” นั้นจะต้องอับอายอดสู

18เจ้าคนหูหนวกเอ๋ย, จงฟัง; เจ้าคนตาบอดเอ๋ย, จงดู; เพื่อเจ้าจะเห็นได้!

19ใครเป็นคนตาบอด, ก็ผู้รับใช้ของเราน่ะซี, และหูหนวกเหมือนอย่างทูตที่เราได้ใช้ไป? ใครเล่าตาบอดเท่ากับผู้เลื่อมใสของเรา, และหูหนวกเท่ากับคนรับใช้ของพระยะโฮวา?

20เจ้าจะได้เห็นหลายสิ่งแล้วแต่เจ้าไม่สังเกตดู, หูเจ้าก็เปิด, แต่ไม่ได้ยิน.

21เพราะเห็นแก่ความชอบธรรมของพระยะโฮวา, พระองค์ก็พอพระทัยส่งเสริมคำสั่งสอนของพระองค์ให้มีเกียรติ.

22ถึงกระนั้นพลเมืองนี้ยังเป็นคนถูกปล้นและถูกตีชิง, เขาทั้งหมดก็ตกลงไปในหลุมพราง, และถูกคุมขังไว้ในคุก. เขาตกเป็นทรัพย์ชะเลยและไม่มีใครได้เรียกเอาคืนมา.

23ใครในพวกเจ้าจะสนใจในเรื่องนี้; และตั้งใจฟังต่อไปในภายภาคหน้า?

24ใครเล่าได้ปล่อยให้ยาโคบถูกปล้น, และชนชาติยิศราเอลให้ถูกตีชิง, ก็คือพระยะโฮวามิใช่หรือ? ซึ่งเขาได้ประพฤติผิดต่อพระองค์, และเขาไม่ได้ดำเนินตามพระมรรคาของพระองค์, และมิได้เชื่อฟังคำสั่งสอนของพระองค์?

25ดังนั้นพระองค์จึงทรงทุ่มเทเพลิงแห่งพระพิโรธของพระองค์, กับทั้งการดุเดือดแห่งสงครามลงมายังเขา, ซึ่งแวดล้อมเขาไว้รอบด้วยเปลวเพลิง, ถึงแม้ว่าเขาไม่สนใจ, และไหม้เขา, แม้ว่าเขาไม่รู้สำนึกตัว

← Chapter 41 Jump to: Chapter 43 →