Isaiah 24

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1นี่แนะ, พระยะโฮวากำลังจะทรงถากถางพื้นแผ่นดินโลกให้เตียนโล่ง, และจะทรงกระทำพื้นแผ่นดินให้บิดเบี้ยวไป, และพระองค์จะทรงกระทำให้พลโลกกระจัดกระจายไป.

2และจะไม่มีการเอาเปรียบกัน, คนธรรมดาได้อย่างไร, ปุโรหิตถ์ได้อย่างนั้น; บ่าวได้อย่างไร, นายก็ได้อย่างนั้น; สาวใช้ได้อย่างไร, คุณนายก็ได้อย่างนั้น; ผู้ชายได้อย่างไร, ผู้ซื้อก็ได้อย่างนั้น; ผู้ยืมได้อย่างไร, ผู้ให้ยืมก็ได้อย่างนั้น; ลูกหนี้ได้อย่างไร, เจ้าหนี้ก็ได้อย่างนั้น.

3แผ่นดินจะถูกถากถางให้เตียนโล่งเพราะพระยะโฮวาได้ตรัสไว้อย่างที่กล่าวมานี้.

4แผ่นดินก็โศกและร่วงโรย, โลกก็ซูบซีดและร่วงโรยไป, ฟ้าเบื้องสูงก็ร่วงโรยไปตามโลก.

5แผ่นดินเป็นราคีเพราะพลโลกได้ล่วงละเมิดพระบัญญัติ, และได้ขัดขืนข้อกฎหมาย, และหักคำสัญญาไมตรีอันตั้งอยู่เป็นนิจ.

6เพราะฉะนั้นคำแช่งได้กลืนกินแผ่นดินโลก, และพลโลกก็ปรากฏว่าเป็นคนผิด: เหตุฉะนั้นพลโลกได้ถูกเผาผลาญ, มีเหลืออยู่แต่น้อยคน.

7น้ำองุ่นใหม่ก็โศก, เถาองุ่นก็เฉาไป, และเหล่าคนที่สำราญบานใจก็สะท้อนถอนใจใหญ่.

8การรื่นเริงแห่งรำมะนาก็หยุดโหม, เสียงของพวกร่าเริงก็หายเงียบ, เสียงบันเทิงของพิณก็หยุดประโคม.

9เขาจะไม่มีการร้องเพลงพลางดื่มไปพลาง; สุราเข้มจะกลายเป็นของขมขื่นแก่ผู้ดื่ม.

10เมืองจลาจลนั้นก็เกิดบ้านแตกสาแหรกขาด, ต่างก็ปิดประตูลงกลอนไม่ให้ใครเข้าไป.

11ตามหนทางก็มีเสียงร้องหาแต่น้ำองุ่น; ความชื่นชมยินดีก็หมดวันเสียแล้ว, และความรื่นเริงกับแผ่นดินก็สิ้นไป.

12เมืองก็เริดร้างว่างเปล่า, และประตูเมืองก็ถูกทำลายหักพังลง.

13เพราะในท่ามกลางโลกก็จะมีคนเหลือน้อย, เช่นเดียวกับภายหลังฤดูมะกอกเทศเมื่อเขาเขย่าต้นเก็บผลแล้ว, หรือภายหลังฤดูองุ่นเมื่อเขาเก็บผลแล้ว

14บางคนเปล่งเสียงร้องขึ้นด้วยความชื่นชมยินดี, เขาทั้งหลายร้องตะโกนสรรเสริญศักดานุภาพของพระยะโฮวาเสียงดังยิ่งกว่าเสียงทะเลว่า:

15“เหตุฉะนั้นจงถวายเกียรติยศแก่พระยะโฮวาไปให้ทั่วทิศตะวันออก, จงถวายสรรเสริญพระนามพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งยิศราเอลไปให้ทั่วตามแผ่นดินชายทะเลตะวันตก!”

16เราได้ยินเสียงเพลงสรรเสริญมาแต่สุดปลายแผ่นดินโลก, ร้องว่า: “ความรุ่งเรืองจงมีแก่ผู้ชอบธรรม!” แต่ข้าฯได้กล่าวว่า, “ข้าฯได้ซูบเซียวไปเสียแล้ว, ข้าฯได้ซูบเซียวไปเสียแล้ว, วิบัติแก่ข้าฯ, โจรก็ยังปล้นอยู่, ผู้ร้ายก็ยังตีชิงอยู่.”

17โอ้ชาวพลโลกเอ๋ย, เจ้ามาถึงความสะดุ้งกลัว, และหลุมพราง, และบ่วงแร้วเสียแล้ว!

18และคนที่หนีจากเสียงอันน่าหวาดกลัวก็จะเลยมาตกหลุมพราง, และคนที่หนีจากหลุมพรางก็จะมาติดบ่วงแร้ว; ด้วยหน้าต่างฟ้าถูกเปิดออก, และรากแห่งแผ่นดินโลกหวั่นไหว.

19แผ่นดินโลกต้องแตกเป็นจุณณ์ไป, แบ่งแยกออกเป็นช่อง, ไหววินาศไป.

20แล้วแผ่นดินโลกจะซวนเซเหมือนคนเมาเหล้า, และแกว่งไกวไปเหมือนกับเปล; และน้ำหนักของความผิดบาปของโลกนั้นจะถ่วงโลกลง, และจะไม่มีวันลุกขึ้นอีก

21และในวันนั้น, พระยะโฮวาจะทรงลงโทษแก่หมู่พวกแห่งฟ้าสวรรค์เบื้องสูง, และบรรดากษัตริย์ชาวโลกที่อยู่บนพื้นพิภพ.

22และเขาทั้งหลายจะยัดเยียดกันดุจนักโทษที่ถูกคุมขังไว้ในคุกมืด, และจะถูกกักตัวไว้ในคุก; ครั้นล่วงมาหลายวันเขาก็จะถูกลงโทษ.

23พระจันทร์ก็จะจำนนไป, และพระอาทิตย์ก็จะอับอายซ่อนหน้า: ด้วยพระยะโฮวาจอมพลโยธาจะเสวยราชย์ที่ภูเขาซีโอน, และที่กรุงยะรูซาเลม; แล้วพระยะโฮวาจะทรงเปล่งรัศมีต่อหน้าผู้ปกครอง

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →