bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Isaiah 41
Isaiah 41
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 40
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 42 →
1
โอบรรดาเกาะทั้งหลายเอ๋ย, จงสงบใจฟังเรา, และให้ประชาชาติทั้งหลายคอยฟังคำอ้างอิงของเรา, แล้วให้เขาทั้งหลายเข้ามาใกล้, และออกความเห็น; แล้วให้เราพากันเข้ามาตัดสินร่วมกัน.
2
ใครหนอเป็นผู้ทรงเร้าผู้หนึ่งให้มาจากทิศตะวันออก, และทรงเรียกเขาผู้นั้นมาโดยความชอบธรรมเพื่อจะทำการปรนนิบัติ, ทรงยกบรรดาประเทศไว้ให้เขา, และปราบบรรดากษัตริย์ให้ราบลง; ได้ทำให้ประเทศเหล่านั้นเป็นดังผงคลีดินด้วยพระแสงดาบ, และเหมือนอย่างกับฟางปลิวไปด้วยธนูของเขา?
3
ท่านไล่กวดเขาทั้งหลายไปตามทางที่ไม่เคยได้เดินแต่ก่อนโดยปลอดภัย.
4
ใครหนอได้กระทำการนี้ให้สำเร็จ, และประกาศถึงชั่วอายุคนในเบื้องหน้าให้รู้ล่วงหน้าแต่เริ่มแรก? เรา, ยะโฮวา, คือผู้นั้น, เป็นผู้ดำรงอยู่ในเวลาแรกเดิม, และในเวลาสุดปลาย
5
บรรดาเกาะทั้งหลายได้เห็นเหตุการณ์นั้นแล้วก็ตระหนกตกใจ; สุดปลายพิภพโลกก็สะเทือนสะท้าน; เขาได้พากันเข้ามาใกล้.
6
ต่างก็ช่วยเพื่อนบ้านของเขา, และต่างก็พูดกับสหายว่า, จงกล่าวว่า, “จงมีใจกล้าเถอะ,”
7
ดังนั้นช่างไม้ก็สนับสนุนช่างทอง, ผู้ที่ใช้ค้อนแผ่โลหะก็สนับสนุนผู้ที่ตีค้อนบนทั่ง, และกล่าวถึงการบัดกรีว่าทำเรียบร้อยดี, และเขาก็ตรึงตะปูให้แน่น, เพื่อรูปเคารพนั้นจะไม่โคลงเคลง.
8
แต่เจ้ายิศราเอลผู้รับใช้ของเรา, ยาโคบซึ่งเราได้เลือกสรรไว้, เป็นเผ่าพันธุ์ของอับราฮามมิตรสหายของเรา.
9
เจ้าที่เราได้นำมาจากสุดปลายแผ่นดินโลก, และเรียกมาจากมุมพิภพ, และได้กล่าวกับเจ้าว่า, “เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา, เราได้เลือกเจ้าไว้, และไม่ได้ทอดทิ้งเจ้าเสียเลย.”
10
อย่ากลัวเลย, ด้วยว่าเราอยู่กับเจ้า, อย่าท้อใจ, เพราะเราเป็นพระเจ้าของเจ้า, เราจะหนุนกำลังเจ้า, เออ, เราจะช่วยเจ้า, เออ, เราจะยกชูเจ้าไว้ด้วยมือขวาอันชอบธรรมของเรา.
11
นี่แน่ะ, บรรดาผู้ที่ขัดเคืองเจ้าจะได้อายและอดสุ; ผู้ที่ต่อสู้เจ้าจะพินาศศูนย์ไป.
12
ผู้ที่มารบเจ้านั้นถึงเจ้าจะแสวงหาเขาก็จะไม่พบ; ผู้ที่ทำศึกกับเจ้าก็จะหมดไปดังศูนยภาพ.
13
ด้วยเรา, ยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, กำลังยึดมือข้างขวาของเจ้าอยู่, กำลังกล่าวแก่เจ้าว่า, “อย่ากลัวเลย, เราจะช่วยเจ้า.”
14
พระยะโฮวาตรัสอีกว่า, “อย่ากลัวเลย, เจ้าหนอนยาโคบ, และเจ้าชนยิศราเอล; เราจะช่วยเจ้า, และผู้ไถ่ของเจ้าคือองค์บริสุทธิ์แห่งชนชาติยิศราเอล.
15
นี่แน่ะ, เราได้ทำให้เจ้าเป็นเลื่อนเครื่องนวดข้าวมีฟันแหลม; เจ้าจะนวดภูเขาและจะนวดให้มันละเอียด, และจะทำให้เนินเขาเป็นแกลบไป.
16
เจ้าจะฟัดมัน, และลมจะพัดมันปลิวไปเสีย, และลมหมุนจะกระทำให้ภูเขาทั้งปวงกระจัดกระจายไป, และเจ้าจะชื่นชมยินดีในพระยะโฮวา, และเจ้าจะภูมิใจในองค์บริสุทธิ์แห่งชนชาติยิศราเอล.
17
เมื่อคนจนและคนเข็ญใจหาน้ำและไม่พบนั้น, และลิ้นของเขากระหายน้ำจนแห้ง, เรา, ยะโฮวาจะตอบเขา, เรา, พระเจ้าแห่งยิศราเอลจะไม่ละทิ้งเขา.
18
เราจะเปิดน้ำลำธารบนภูเขาโล้นทั้งหลาย, และน้ำพุในท่ามกลางหุบเขา, เราจะให้เกิดบ่อน้ำในป่าทราย, และน้ำพุในที่แห้งกันดาร,
19
เราจะปลูกต้นสนสีดา, และต้นกะถินเทศ, และต้นแก้ว, ต้นมะกอกเทศไว้ในป่าเปลี่ยว, เราจะปลูกต้นสนเฟอร์, และต้นสนไพน์, และต้นสนบ๊อกส์ไว้ในป่าทราย, เพื่อเขาจะได้เห็นและรู้.
20
และเข้าใจว่าหัตถ์ของพระยะโฮวาได้กระทำการนี้, และองค์บริสุทธิ์แห่งยิศราเอลได้สร้างสิ่งเหล่านั้นขึ้น.”
21
พระยะโฮวาตรัสว่า, “จงนำข้อคดีของเจ้าขึ้นมา;” กษัตริย์ของยาโคบตรัสว่า, “เจ้าทั้งปวงจงเสนอคำแก้คดีของเจ้าขึ้นมาเถิด,
22
ให้เขานำเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นภายภาคหน้ามาแจ้งให้เราทราบ, และจงเล่าเรื่องที่แล้วไปแล้วให้เราฟังเพื่อเราจะได้หารือในเรื่องนั้น, เพื่อเราจะได้นำขึ้นพิจารณา, และจะได้รู้ว่าที่สุดปลายจะเกิดผลอย่างไร, และสำแดงให้เราทราบถึงเหตุการณ์ที่จะเป็นมาข้างหน้า.
23
จงแจ้งถึงเหตุการณ์ที่จะเป็นมาข้างหน้า, เพื่อเราจะได้รู้ว่าเจ้าเป็นพระ, เออ, จงทำอะไรสักอย่างหนึ่งที่ดีหรือไม่ดีก็ตาม, เพื่อเราจะได้ตื่นเต้น, และเห็นประจักษ์ด้วยกัน.
24
แต่ดูซิ, เจ้าไม่เป็นเรื่องเสียเลย, และทำอะไรก็ไม่ได้ทั้งสิ้น; และผู้ที่เลือกเจ้าก็เป็นที่น่ารังเกียจ.”
25
เราได้เร้าท่านผู้หนึ่งให้ออกมาจากทิศเหนือ, และเขาก็มาแล้ว, และเขาได้เรียกชื่อของเรามาจากทางทิศตะวันออก; เขาจะเหยียบย่ำบรรดาพวกเจ้านายเหมือนอย่างปูนประสม, และเหมือนอย่างช่างหม้อเหยียบย่ำดินเหนียว.
26
ใครหนอได้บอกไว้ตั้งแต่ดั้งเดิม, เพื่อเราจะได้รู้? และได้บอกไว้ล่วงหน้า, เพื่อเราจะกล่าวได้ว่า, “ท่านกล่าวถูกแล้ว”? เออ, ไม่มีใครบอกไว้, เออ, ไม่มีใครได้แสดงไว้, เออ, ไม่มีใครได้ยินถ้อยคำของเจ้าเลย.
27
เราเป็นผู้แรกที่ได้บอกข่าวนั้นแก่กรุงซีโอน, และได้ส่งทูตนำข่าวดีไปยังกรุงยะรูซาเลม;
28
แต่ส่วนรูปเคารพเหล่านี้ไม่มีสักรูปเดียวเป็นที่ปรึกษาหารืออะไรได้, พอเราถามรูปเหล่านั้น, ก็ไม่มีคำตอบสักคำเดียว.
29
ดูเถอะ, รูปเหล่านั้นทั้งหมดเป็นแต่เลขศูนย์, ประกอบกิจอันใดไม่ได้, รูปเคารพหล่อของเขาทั้งหลายเป็นแค่ลมแล้ง
← Chapter 40
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 42 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66