Isaiah 26

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1ในวันนั้นเขาจะร้องเพลงบทนี้ในประเทศยะฮูดา: “เรามีเมืองอันเข้มแข็ง; เพื่อความปลอดภัยพระองค์จะทรงตั้งกำแพงและสีมาไว้.

2จงเปิดประตูเมืองออกเถิด, เพื่อให้ชนชาติชอบธรรมซึ่งรักษาความซื่อสัตย์ไว้จะได้เข้าไปได้.

3ผู้ที่มีจิตต์ใจแน่วแน่นั้นพระองค์จะทรงรักษาไว้ในความสงบสุขอย่างครบบริบูรณ์, เพราะเขาได้ไว้วางใจในพระองค์.

4ท่านทั้งหลายจงวางใจในพระยะโฮวาเสมอเป็นนิจ; เพราะพระยะโฮวา, คือพระยะโฮวาพระองค์เอง, เป็นศิลาที่ตั้งมั่นคงไม่ รู้สิ้นสุดเลย.

5เพราะพระองค์ได้ทรงเยียดคนทั้งหลายที่อยู่ในที่สูง, คือเมืองสูงเด่นลงมา: พระองค์ได้ทรงกระทำให้เขาตกต่ำลงมาเสมอระดับดิน, พระองค์ทรงเหยียดลงมาให้เสมอกับผงคลีดิน.

6เมืองนั้นจะถูกเท้าเหยียบย่ำ; แม้แต่เท้าของคนจนและเท้าของคนเข็ญใจก็ย่างเหยียบได้.”

7ทางของคนซื่อตรงนั้นก็ราบรื่น, ส่วนทางของคนยุตติธรรมพระองค์ทรงปราบให้ราบเรียบ.

8โอพระยะโฮวา, พวกข้าพเจ้าได้คอยท่าพระองค์, ณ พระมรรคาแห่งการพิพากษาของพระองค์; จิตต์ใจของพวกข้าพเจ้ามีความมุ่งหวังในพระนามของพระองค์, และในเครื่องหมายที่จะทำให้ระลึกถึงพระองค์.

9ในเวลากลางคืนใจของข้าพเจ้าคะนึงใฝ่ฝันถึงพระองค์; เออ, จิตต์ในร่างของข้าพเจ้าจะแสวงหาพระองค์ด้วยความร้อนรน; เพราะเมื่อการพิพากษาของพระองค์ปรากฏขึ้นในโลกแล้ว, พลโลกก็จะเรียนรู้ถึงความชอบธรรม.

10ถึงจะทำคุณแก่ในชั่วสักเท่าไร, เขาก็จะไม่เรียนรู้ค วามชอบธรรมเสียเลย; ถึงอยู่ในแผ่นดินแห่งความชอบธรรมเขาก็จะกระทำผิดอยู่นั่นเอง, และเขาจะไม่สังเกตเห็นศักดานุภาพของพระยะโฮวา.

11ข้าแต่พระยะโฮวา, พระหัตถ์ของพระองค์ทรงยกขึ้นสูง, ถึงกระนั้นเขาก็หาเห็นไม่, แต่ครั้นเมื่อเขาได้เห็นความหวงแหนของพระองค์ที่มีต่อพลเมืองเขาก็จะอับอาย; เออ, ขอให้ไฟมาเผาผลาญศัตรูของพระองค์.

12ข้าแต่พระยะโฮวา, พระองค์คงจะทรงประทานความสุขให้แก่พวกข้าพเจ้า, เพราะถึงแม้บรรดากิจการงานทั้งปวงของพวกข้าพเจ้าพระองค์ก็ได้ทรงกระทำให้ด้วย.

13โอ้พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกข้าพเจ้า, พระเจ้าอื่นหลายองค์นอกจากพระองค์ได้ครอบครองพวกข้าพเจ้าอยู่แต่ก่อน, แต่ตั้งแต่นี้ไปพวกข้าพเจ้าจะยกย่องฉะเพาะแต่พระนามของพระองค์เท่านั้น.

14พระเหล่านั้นตายเสียแล้ว, จะไม่กลับเป็นขึ้นมาอีก; ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะพระองค์ได้ทรงลงโทษและทำลายเขาเสีย, และได้ทรงทำลายความจดจำของเขาในสิ่งเหล่านั้นให้ศูนย์สิ้นไป.

15โอ้พระยะโฮวา,พระองค์ได้ทรงกระทำให้ประชาชาติเจริญทวีขึ้น, พระองค์ได้ทรงสำแดงสง่าราศีของพระองค์ให้ปรากฏ; พระองค์ได้ทรงขยายอาณาเขตต์ให้กว้างขวางออกไป

16ข้าแต่พระยะโฮวา, ในยามทุกข์ยากพวกข้าพเจ้าเสาะแสวงหาพระองค์; ขณะเมื่อพระองค์ทรงตีสอนพวกข้าพเจ้า, ข้าพเจ้าก็ร้องทุกข์เพราะถูกการข่มขี่ข่มเหง.

17โอ้พระยะโฮวา, หญิงที่มีครรภ์เมื่อใกล้จะคลอด, นางก็บิดตัวและร้องครางด้วยความเจ็บปวดฉันใด, พวกข้าพเจ้าก็เป็นอย่างนั้นต่อพระพักตรของพระองค์.

18พวกข้าพเจ้ามีครรภ์, พวกข้าพเจ้าก็เจ็บปวดรวดร้าว, แต่พวกข้าพเจ้าก็คลอดเป็นลมออกมาเท่านั้น; พวกข้าพเจ้าไม่ได้ช่วยแผ่นดินให้ดีขึ้นอย่างใด, ไม่มีพลเมืองของโลกเอากำเนิดขึ้นจากพวกข้าพเจ้า.

19แต่คนของพระองค์ก็ตายแล้ว, จะกลับเป็น, ศพทั้งหลายของพวกข้าพเจ้านั้นจะกลับฟื้นขึ้น, ท่านทั้งหลายที่ยังจมอยู่ในผงคลีดินนั้นจะตื่นขึ้นร้องเพลงด้วยความชื่นชมยินดี; เพราะน้ำค้างของพระองค์เป็นน้ำค้างทิพย์, และแผ่นดินโลกจะปล่อยคนตายให้คืนชีพ

20ดูก่อนประชาชนของข้าพเจ้าเอ๋ย, จงเข้าไปในห้องและปิดประตูเสีย: จงซ่อนตัวอยู่สักหน่อยหนึ่งจนถึงพระพิโรธได้ล่วงพ้นไป.

21เพราะนี่แน่ะพระยะโฮวากำลังเสด็จออกมาจากที่ประทับของพระองค์, เพื่อจะลงโทษพลโลกเพราะความผิดบาปของเขา: แผ่นดินโลกจะเปิดเผยโลหิตที่ไหลริน, และจะไม่ปกปิดคนที่ถูกฆ่าตายอีกเลย

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →