bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Isaiah 64
Isaiah 64
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 63
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 65 →
1
โอทำไฉนหนอพระองค์จะได้ทรงแหวกท้องฟ้าและเสด็จลงมา, และภูเขาทั้งหลายจะได้สะเทือนสะท้านเมื่อพระอง ค์เสร็จมา!
2
เสด็จมาเช่นไฟไหม้กองฟืน, เช่นไฟต้มน้ำให้เดือด, เพื่อจะให้พระนามของพระองค์ประจักษ์แจ้งแก่พวกศัตรูของพระองค์, แล้วประชาชาติจะได้สั่นสะท้านเมื่อพระองค์ประทับอยู่.
3
ขณะเมื่อพระองค์ทรงกระทำกิจอันน่าพึงกลัว, ที่พวกข้าพเจ้ามิได้คาดหมายว่าจะได้เห็นเลย,
4
และอย่างที่มนุษย์มิเคยได้ยินตั้งแต่โบราณกาลมา! นอกจากพระองค์ทำแล้ว, ไม่มีผู้ใดที่เคยได้ยิน, หรือลูกตาใดที่เคยได้เห็นพระอื่น, ที่ทรงกระทำการช่วยเหลือผู้ที่คอยท่าพระองค์ดังเช่นนั้นเลย.
5
พระองค์ทรงไว้ชีวิตคนที่ชื่นชมยินดีกระทำการชอบธรรม, คือผู้ที่ระลึกถึงทางของพระองค์. แต่ดูเถอะ, พระองค์ทรงกริ้วเพราะพวกข้าพเจ้ากระทำผิด, ด้วยการประพฤติของข้าพเจ้าๆ ก็ต้องรับโทษ,
6
พวกข้าพเจ้าต่างก็กลายเป็นเหมือนคนมีมลทิน, และกิจการของพวกข้าพเจ้าๆ ก็ต้องรับโทษ, และกิจการของพวกข้าพเจ้าก็เหมือนเสื้อผ้าเปรอะเปื้อน; พวกข้าพเจ้าทั้งหมดก็เหี่ยวแห้งไปเหมือนกับใบไม้, และโทษทัณฑ์ก็หอบพวกข้าพเจ้าไปเหมือนอย่างลมหอบ.
7
ไม่มีผู้ใดร้องเรียกออกพระนามของพระองค์, และไม่มีผู้ใดเร้าตนเองให้ยึดเอาพระองค์ไว้, เพราะว่าพระองค์ได้ทรงซ่อนพระพักตรของพระองค์ไว้จากพวกข้าพเจ้า, และได้ปล่อยให้พวกข้าพเจ้าตกอยู่ในอำนาจของความผิดบาปของพวกข้าพเจ้า.
8
แต่ถึงกระนั้นก็ดี, โอ้พระบิดาเจ้าข้า, ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นเหมือนดินเหนียว, พระองค์เป็นช่างปั้นหม้อ, ข้าพเจ้าทั้งหลายล้วนเป็นหัตถ์กิจของพระองค์.
9
โอ้พระยะโฮวา, ขอพระองค์อย่าทรงพระพิโรธมากนักเลย, และอย่าทรงจดจำความผิดบาปของพวกข้าพเจ้าตลอดไปเลย. ดูเถอะ, พวกข้าพเจ้าวิงวอนต่อพระองค์, เพราะว่าข้าพเจ้าทั้งหลายก็เป็นพลเมืองของพระองค์ทั้งนั้น.
10
เมืองบริสุทธิ์ของพระองค์ก็ได้กลายเป็นเมืองร้างเสียแล้ว, กรุงซีโอนกลับเป็นเมืองร้างไป, กรุงยะรูซาเลมก็พินาศ.
11
วิหารอันบริสุทธิ์และงดงามของพวกข้าพเจ้าอันเป็นที่ๆ บรรพบุรุษของข้าพเจ้าได้สรรเสริญพระองค์นั้นก็ถูกไฟไหม้เสียหมดแล้ว, และสิ่งทั้งหลายที่พวกข้าพเจ้านิยมชมชื่นก็เริดร้างไปหมด.
12
ข้าแต่พระยะโฮวา, เพราะสิ่งเหล่านี้พระองค์จะทรงยับยั้งไว้รึ, จะทรงนิ่งเสีย, และปล่อยให้พวกข้าพเจ้าได้รับโทษจนเกินขนาดหรือ?
← Chapter 63
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 65 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66