Isaiah 32

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1นี่แน่ะ, กษัตริย์จะทรงราชย์ตั้งอยู่ในความชอบธรรม, และเจ้านายพลเมืองจะปกครองด้วยความยุตติธรรม.

2และต่างองค์ต่างจะเป็นที่คุ้มขังบังล้อมพลเมืองมิให้ต้องลม, และเป็นที่คุ้มภัยมิให้ต้องพายุ, เหมือนดังห้วยน้ำลำธารในที่กันดาร, เหมือนดังเงื้อมผาอันใหญ่ในประเทศอันแห้งแล้ง.

3แล้วตาของคนทั้งหลายที่เห็นได้จะไม่ต้องปิดอีกแล้ว, และหูของคนเหล่านั้นที่ยินได้ก็จะฟังอย่างสนใจ.

4คนหุนหันพลันแล่นจะได้ความรู้เข้าใจพินิจพิเคราะห์, และคนพูดอ้อมแอ้มจะพูดฉาดฉาน.

5ไม่ต้องเรียกคนชั่วโฉดเขลาว่าเป็นขุนนาง, หรือเรียกคนโฉดชั่วว่าเป็นเจ้านายอีกต่อไป.

6คนโฉดเขลาก็จะพูดล้วนแต่ความโฉดเขลาและจิตต์ใจของเขาก็ครุ่นคิดแต่การอัศจรรย์, เพื่อจะประกอบการอธรรม, และจะพูดเท็จอันเกี่ยวกับเรื่องของพระยะโฮวา, ปล่อยให้คนหิวกระหายอดอยาก, และกีดกันมิให้น้ำแก่ผู้ที่กระหายได้ดื่ม.

7เครื่องมือของคนโฉดชั่วนั้นเลวทราม: เขาสร้างแผน การณ์ขึ้นด้วยข้อความเท็จเพื่อจะผลาญคนขัดสน, ถึงแม้นว่าคำร้องทุกข์ของคนจนนั้นจะถูกต้องเรียบร้อยดี.

8ส่วนขุนนางก็กะแผนการณ์อย่างสมศักดิ์, และเขาก็มีใจคอแน่วแน่อยู่กับแผนการณ์อันนั้น

9โอ้ผู้หญิงไร้ความคิด, จงลุกขึ้นเถอะ, และฟังเสียงของเรา; โอ้บุตรีช่างเลินเล่อ, จงเอียงหูฟังคำของเรา!

10อีกสักปีกว่าๆ นิดหน่อยเถอะ, เจ้าผู้เลินเล่อ; เจ้าจะต้องสะดุ้งตัวสั่น, เพราะว่าสวนองุ่นจะไม่เกิดผล, และฤดูเก็บจะไม่มีมา.

11โอ้หญิงผู้ไร้ความคิด, จงกลัวจนตัวสั่น, เจ้าผู้ช่างเลินเล่น, จงสะดุ้งกลัว; จงเปลื้องและผลัดผ้าของเจ้าออก, แล้วนุ่งผ้ากะสอบ.

12จงตีอกของเจ้าเพราะทุ่งนาอันน่าเพลิดเพลินนั้นเสียหายเสียแล้ว, และเพราะเถาองุ่นที่เคยออกผลดกกลับไม่เกิดผล.

13บนพื้นดินแห่งพลเมืองของข้าฯจะมีหนามเล็กหนามใหญ่งอกขึ้น, เออ, จะบังเกิดขึ้นตามบ้านเรือนทั้งหลายที่มีความยินดี, ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองแห่งความชื่นชม!

14ด้วยว่าวังจะถูกทิ้งไว้ไม่มีคนอยู่, เมืองที่มีผู้คนหนาแน่นก็จะถูกทิ้งไว้ให้ร้าง; ป้อมและหอคอยจะกลายเป็นถ้ำอยู่เนืองนิจ. จะเป็นที่เต้นโลดของลาป่า, เป็นทุ่งหญ้าของฝูงแกะ,

15จนกว่าพระวิญญาณจะหลั่งจากเบื้องบนลงมาเหนือเรา, เมื่อนั้นป่าจะกลายเป็นสวน, และสวนนั้นจะมีค่าเท่ากับสวนผลไม้

16ขณะนั้นความยุตติธรรมจะดำรงอยู่ในป่าและความชอบธรรมจะดำรงอยู่ในสวนผลไม้.

17และผลของความชอบธรรมนั้นคือสันติสุข, และผลของความยุตติธรรมนั้นคือความสงบสุขและความไว้วางใจเป็นนิจ.

18พลเมืองของเราจะอยู่ในบ้านอันมีสันติสุข, ในเรือนที่ปลอดภัย, และในที่อยู่อันมีความสงบใจ,

19มาตรแม้นต้นไม้จะหักโครมครามลงมาก็ดี, และบ้านเมืองจะเริดร้างก็ตาม.

20ความสุขย่อมมีแก่พวกเจ้าซึ่งอาจหว่านได้ทุกหนทุกแห่งเพราะมีน้ำอยู่ทั่วไป, และซึ่งอาจปล่อยโคลาของเจ้า

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Isaiah → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Isaiah → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ ) →