Deuteronomy 18

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1“Ang mga sacerdote nga Levinhon, ang bug-os nga kabikahan ni Levi, manginwalay bahin ukon panublion upud sa Israel; magakaon sila sang mga halad tungud sa kalayo sa Ginoo, kag sang iya panublion.

2Walay panublion sila sa tunga sang ila mga utud; ang Ginoo amo ang ila panublion, sono sa napamolong niya sa ila.

3Kag mangin-amo ini ang pahat nga naigo sa mga sacerdote gikan sa katawohan, gikan sa mga nagadolot sing halad, bisan ini baka nga lalaki ukon carnero: ihatag nila sa sacerdote ang abaga kag ang duha ka sulang kag ang binugwang.

4Ihatag mo sa iya ang mga bunga nga nahauna sang imo uyas, sang imo bag-ong alak kag sang imo lana, kag sang nahaunang bulbul sang imo carnero.

5Kay ginpili sia sang Ginoo nga imo Dios gikan sa tanan mong kabikahan, sa pagtindug sa pagpanghikot sa ngalan sang Ginoo, sia kag ang iya mga anak sa gihapon.

6“Kag kon ang Levinhon mag-abut gikan sa isa sang imo mga gawang sa bug-os nga Israel, diin nagapanlugayaw sia—kag mag-abut nga may bug-os nga handum sang iya kalag—sa duug nga pilion sang Ginoo,

7niyan magapanghikot sia sa ngalan sang Ginoo nga iya Dios, subong sang ginahimo sang tanan niyang utud nga Levinhon nga nagatindug didto sa atubangan sang Ginoo.

8May kaonon sila nga alangay nga mga pahat, luwas sang nagaabut gikan sa pagbaligya sang pagkabutang sang iya ginikanan.

9“Kon makasulud ka na sa duta nga ginahatag sa imo sang Ginoo nga imo Dios, dili ka magtoon sa paghimo sono sa mga kangil-aran sadtong mga pungsud.

10Manginwalay makita sa imo nga bisan sin-ong nagapaagi sa kalayo sang iya anak nga lalaki ukon sang iya anak nga babayi, bisan sin-o nga nagagamit sing pagpamakot, ang manuglagpat, ukon manugbabaylan, ukon diwatahan,

11ukon manugtiwtiw, ukon manugpagowa sa mga espiritu, ukon salamangkero, ukon manugpamangkot sa mga napatay.

12Kay ang bisan sin-o nga nagahimo sining mga butang kangil-aran sa Ginoo, kag bangud sining mga kangil-aran ginasobol sila sang Ginoo nga imo Dios gikan sa imo atubangan.

13Magpakahimpit ka sa atubangan sang Ginoo nga imo Dios.

14Kay ining mga pungsud, nga dag-on mo, nagapamati sa mga manuglagpat kag sa mga manugpakot; apang nahanungud sa imo, ang Ginoo nga imo Dios wala magtugut sa imo sa paghimo sing subong.

15“Ang Ginoo nga imo Dios magabangon sa imo sing manalagna kaangay sa akon gikan sa tunga nimo, gikan sa imo mga utud—sa iya magpamati kamo—

16sono sa tanan nga ginpangayo mo sa Ginoo nga imo Dios sa Horeb sa adlaw sang pagtilipon, nga nagasiling, ‘Dili na ako pagpabati-a liwat sang tingug sang Ginoo nga akon Dios, kag dili na ako pagpatan-awa sining dakung kalayo, agud nga indi ako mapatay.’

17Kag ang Ginoo nagsiling sa akon, ‘Nasiling nila sing maayo ang ila napamolong.

18Bangonon ko sa ila ang isa ka manalagna kaangay sa imo gikan sa ila mga utud; kag ibutang ko ang akon mga polong sa iya baba, kag magapamolong sia sa ila sang tanan nga isogo ko sa iya.

19Kag ang bisan sin-o nga indi magpamati sa akon mga polong nga igapamolong niya sa akon ngalan, akon ini kinahanglanon sa iya.

20Apang ang manalagna, nga magpamolong sing makahas sa akon ngalan nga wala ko masogo sa iya sa pagpamolong, ukon magpamolong sa ngalan sang iban nga mga dios, ang among manalagna patyon.’

21Kag kon magsiling ka sa imo tagiposoon, ‘Paano bala ang pagkasayud namon sang polong nga wala mapamolong sang Ginoo?’—

22kon ang manalagna nagapamolong sa ngalan sang Ginoo, kon ang butang wala nagaabut ukon nagakatabu, ina amo ang butang nga wala mapamolong sang Ginoo; ang manalagna nagpamolong sini sing pangahas, dili ka mahadluk sa iya.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →