Deuteronomy 28 — Ilonggo (Ang Biblia (1982))

1“Kag kon magpamati ka sing makugihon sa tingug sang Ginoo nga imo Dios, sa pagbantay sa paghimo sang tanan niya nga sogo nga ginasogo ko sini nga adlaw sa imo, ang Ginoo nga imo Dios magapataas sa imo labaw sa tanan nga pungsud sang duta.

2Kag magaabut sa imo ini tanan nga pagpakamaayo kag magalambut sa imo, kon magpamati ka sa tingug sang Ginoo nga imo Dios.

3Pinakamaayo ka sa banwa, kag pinakamaayo ka sa uma.

4Pinakamaayo ang bunga sang imo lawas, kag ang bunga sang imo duta, kag ang bunga sang imo mga sapat, ang tinubo sang imo kahayupan, kag ang mga tinday sang imo panong.

5Pinakamaayo ang imo alat kag ang imo lamasan.

6Pinakamaayo ang imo pagsulud, kag pinakamaayo ang imo paggowa.

7“Ipadaug sang Ginoo ang imo mga kaaway nga nagatindug batok sa imo sa atubangan mo; magagolowa sila batok sa imo sa isa ka dalan, kag magapalagyo sila sa atubangan mo sa pito ka dalan.

8Sogoon sang Ginoo ang pagpakamaayo sa imo sa imo tambobo, kag sa tanan nga buhaton sang imo kamut; kag sia magapakamaayo sa imo sa duta nga ginahatag sa imo sang Ginoo nga imo Dios.

9Ang Ginoo magapalig-on sa imo nga katawohan nga balaan sa iya, sono sa ginsumpa niya sa imo, kon magbantay ka sang mga sogo sang Ginoo nga imo Dios, kag maglakat sa iya mga dalanon.

10Kag ang tanan nga mga katawohan sang duta makakita nga ikaw gintawag sa ngalan sang Ginoo; kag kahadlukan ka nila.

11Kag ang Ginoo magapabugana sa imo sa kaayohan, sa bunga sang imo lawas, kag sa bunga sang imo kahayupan, kag sa bunga sang imo duta, sa duta nga ginsumpa sang Ginoo sa imo mga ginikanan nga ihatag sa imo.

12Buksan sang Ginoo nga sa imo ang iya maayo nga bahandi sang mga langit, sa paghatag sang ulan sang imo duta sa iya panag-on kag sa pagpakamaayo sang tanan nga binuhatan sang imo kamut; kag ikaw magapahulam sa madamu nga mga pungsud, apang ikaw indi magpanghulam.

13Kag ang Ginoo magahimo sa imo nga olo, kag indi ikog; kag didto ka lamang sa ibabaw, kag indi ka sa idalum; kon magpamati ka sang mga sogo sang Ginoo nga imo Dios, nga ginasogo ko sa imo sini nga adlaw, sa pagbantay kag sa paghimo sa ila,

14kag indi maglipas sa bisan ano nga mga polong nga ginasogo ko sa imo sini nga adlaw, sa too ukon sa wala, sa pagsonod sang iban nga mga dios sa pag-alagad sa ila.

15“Apang kon indi ka magpamati sa tingug sang Ginoo nga imo Dios sa pagbantay sa paghimo sang tanan niya nga sogo kag sang iya mga palatukuran nga ginasogo ko sini nga adlaw sa imo, niyan ini tanan nga pagpakamalaut magaabut sa imo kag magalambut sa imo.

16Pinakamalaut ka sa banwa, kag pinakamalaut ka sa uma.

17Pinakamalaut ang imo alat kag ang imo lamasan.

18Pinakamalaut ang bunga sang imo lawas, kag ang bunga sang imo duta, ang tinubo sang imo kahayupan, kag ang tinday sang imo panong.

19Pinakamalaut ka sa imo pagsulud, kag pinakamalaut ka sa imo paggowa.

20“Ang Ginoo magapadala sa imo sing pagpakamalaut, kalisang, kag pagsabdong, sa tanan nga buhaton sang imo kamut, tubtub nga malaglag ka kag mawala ka sing madali, bangud sang kalaut sang imo mga hinimoan, kay ginbayaan mo ako.

21Himoon sang Ginoo nga magtapik sa imo ang kamatay tubtub nga mapapas ka niya sa duta diin nagasulud ka sa pagtag-iya sa iya.

22Sakiton ka sang Ginoo sang anus, kag sang hilanat, sang palamanog, kag sang masingkal nga kainit, kag sang espada, kag sang panlaya, kag sang gusim; kag magalagas sila sa imo tubtub mawala ka.

23Kag ang imo langit nga yara sa ibabaw sang imo olo manginsaway, kag ang duta nga yara sa idalum mo manginsalsalon.

24Ang Ginoo magahimo nga gapogapo kag yab-ok sang ulan sang imo duta; gikan sa langit magatupa ini sa imo tubtub nga malaglag ka.

25“Igapadaug ka sang Ginoo sa atubangan sang imo mga kaaway; magagowa ka batok sa ila sa isa ka dalan, kag magapalagyo sa atubangan nila sa pito ka dalan; kag bolabolahon ka sa tunga sang tanan nga ginharian sang duta.

26Kag ang imo bangkay manginkalan-on sa tanan nga pispis sang mga langit, kag sa mga sapat sang duta; kag wala gid sing bisan sin-o nga magapahadluk sa ila.

27Ang Ginoo magasakit sa imo sa hubag sang Egipto, kag sa mga almoranas kag sa katol kag kagidkid, nga indi ka mapaayo.

28Ang Ginoo magasakit sa imo sa pagkabuang kag sa pagkabulag kag sa kalisang sang tagiposoon;

29kag magapangapkap ka sa kaodtohon, subong sang pagpangapkap sang bulag sa kadudulman, kag indi ka mag-uswag sa imo mga dalanon; kag piguson kag kawatan ka lamang sing dalayon, kag wala gid sing bisan sin-o nga magaluwas sa imo.

30Ikaw magapangasawa, kag iban nga tawo ang magahulid sa iya; magapatindug ka sing balay, kag indi ka makapuyo sa iya; magatanum ka sing ulubasan, kag indi ka makapulus sang iya bunga.

31Ang imo baka ihawon sa atubangan sang imo mga mata, kag indi ka makakaon sa iya; ang imo asno agawon sa imo atubangan, kag indi pag-iuli sa imo; ang imo mga carnero ihatag sa imo mga kaaway, kag wala gid sing bisan sin-o nga magaluwas sa imo.

32Ihatag sa iban nga katawohan ang imo mga anak nga lalaki kag ang imo mga anak nga babayi, kag magatan-aw ang imo mga mata kag magapalanghuyus sa kalangkag tungud sa ila sa bug-os nga adlaw; kag wala ka sing gahum sa imo kamut.

33Ang bunga sang imo duta kag ang tanan mo nga kinabudlayan kaonon sang pungsud nga wala mo makilala; kag piguson kag ligsaon ka lamang sing dalayon;

34sa bagay nga magasalimuang ka bangud sang makita sang imo mga mata.

35Sakiton ka sang Ginoo sa mga tuhud kag sa mga paa sa matama nga hubag nga sa iya indi ka mapaayo, kutub sa dapadapa sang imo tiil tubtub sa alipudwan sang imo olo.

36“Dalhon ka sang Ginoo, kag ang imo hari nga ginpagahum mo sa imo, pakadto sa pungsud nga wala mo makilal-i ikaw ukon ang imo mga ginikanan; kag didto magaalagad ka sa iban nga mga dios, nga kahoy kag bato.

37Kag ikaw manginkatingalahan, hulubaton, kag ululigyaton, sa tunga sang tanan nga mga katawohan diin dalhon ka sang Ginoo.

38Magasab-ug ka sing madamu nga binhi sa uma, kag magatipon sing diotay; kay papason ini sang apan.

39Magatanum ka kag magaalila sing mga ulubasan, kag indi ka makainum sing alak ukon makapamopo sing mga uvas; kay kaonon sila sang ulud.

40May mga kaolivahan ka sa tanan mo nga dulunan, apang indi ka makapanghaplas sing lana; kay magakapulak ang imo olivo.

41Magapanganak ka sing mga lalaki kag mga babayi, apang indi sila mangin-imo; kay bihagon sila.

42Ang tanan mo nga kakahoyan kag ang bunga sang imo duta tag-iyahan sang apan.

43Ang manlulugayaw nga yara sa tunga nimo magaamatamat taas sa imo; kag ikaw magaamatamat paubus.

44Sia magapahulam sa imo, kag ikaw indi makapahulam sa iya; sia mangin-olo, kag ikaw mangin-ikog.

45Ini tanan nga pagpakamalaut magaabut sa imo kag magalagas sa imo kag magalambut sa imo, tubtub nga malaglag ka, bangud nga wala ka magpamati sa tingug sang Ginoo nga imo Dios, sa pagbantay sang iya mga palatukuran nga ginsogo niya sa imo.

46Sila mangintandaan kag kalatingalahan sa imo, kag sa imo mga kaliwatan sa gihapon.

47“Bangud nga wala ka mag-alagad sa Ginoo nga imo Dios nga may kasadya kag kalipay sa tagiposoon, bangud sang kabugana sang tanan nga butang,

48busa magaalagad ka sa imo mga kaaway nga igapadala sang Ginoo batok sa imo, sa kagutum kag sa kauhaw, sa kahubo, kag sa kinawad-on sang tanan nga butang; kag sia magabutang sing gota nga salsalon sa imo tangkogo, tubtub nga malaglag ka niya.

49Ang Ginoo magadala sa imo sing pungsud batok sa imo gikan sa malayo, gikan sa ukbung sang duta, subong sang nagalupad nga aguila, pungsud nga indi mo mahangup ang iya hambal,

50pungsud nga mapintas sing nawung, nga wala nagahangad sa tigulang ukon nagakahamuut sa bataon,

51kag magakaon sang bunga sang imo kahayupan kag sang bunga sang imo duta, tubtub nga malaglag ka; nga indi man magbilin sa imo sing uyas, bag-o nga alak, ukon lana, ang tinubo sang imo kahayupan ukon ang tinday sang imo panong, tubtub nga mawala ka.

52Likupan ka nila sa tanan mo nga gawang, tubtub nga mapukan ang imo mga kuta nga mataas kag pinabakud, nga ginsaligan mo, sa bug-os mo nga duta; kag likupan ka niya sa tanan mo nga gawang sa bug-os mo nga duta, nga nahatag sa imo sang Ginoo nga imo Dios.

53Kag magakaon ka sang bunga sang imo kaugalingon nga lawas, sang unud sang imo mga anak nga lalaki kag sang imo mga anak nga babayi, nga nahatag sa imo sang Ginoo nga imo Dios, sa paglikup kag sa kalisud nga ipakalisud sa imo sang imo mga kaaway.

54Ang tawo nga maluya sa tunga ninyo kag tama ka pida ang iya mata magamalaut sa iya utud nga lalaki, kag sa asawa nga iya nahamut-an, kag sa nabilin sang iya mga anak nga nagkalabilin sa iya;

55sa bagay nga indi sia maghatag sa bisan kay sin-o sa ila sang unud sang iya mga anak nga kaonon niya, bangud nga wala sing nabilin sa iya, sa paglikup kag sa kalisdanan nga ipakalisud sang imo kaaway sa sulud sang tanan mo nga gawang.

56Ang babayi nga maluya kag pisli-an sa tunga ninyo, nga indi magpangahas sa pagtapak sang dapadapa sang iya tiil sa duta bangud sang kapida kag kaluya, ang iya mata magamalaut sa bana nga iya nahamut-an, sa iya anak nga lalaki kag sa iya anak nga babayi,

57sa iya lapsag nga naggowa sa tunga sang iya mga tiil kag sa mga anak nga ipanganak niya, bangud nga kaonon niya sila sing tago, tungud sang kinawad-on sa tanan nga butang, sa paglikup kag sa kalisdanan nga ipakalisud sang imo kaaway sa sulud sang imo mga gawang.

58“Kon indi ka magbantay sa paghimo sang tanan nga polong sini nga kasogoan nga nasulat sa sini nga tolon-an, agud nga kahadlukan mo ini nga mahimayaon kag makahaladluk nga ngalan, ang Ginoo nga imo Dios,

59niyan himoon sang Ginoo nga katingalahan ang imo mga kalalat-an, kag ang mga kalalat-an sang imo kaliwat, bisan ang dalagku nga mga kalalat-an kag madugay gid, kag tama nga mga kasakitan, kag madugay gid.

60Kag dalhon niya sa imo liwat ang tanan nga balatian sang Egipto, nga ginkahadlukan mo; kag magatapik sila sa imo.

61Ang tagsa ka balatian man, ang tagsa ka kalalat-an nga wala masulat sa tolon-an sini nga kasogoan, dalhon sila sang Ginoo sa imo, tubtub nga malaglag ka.

62Mabilin kamo nga pila ka bilog, nga anay subong kamo sang mga bitoon sa langit sa kadamuon; bangud nga wala ka magpamati sang tingug sang Ginoo nga imo Dios.

63Kag subong nga nagkalipay ang Ginoo sa inyo sa paghimo sa inyo sing maayo kag sa pagpabuad sa inyo, sa amo man nga bagay magakalipay ang Ginoo sa pagpawala sa inyo kag sa paglaglag sa inyo; kag gabuton kamo sa duta diin nagasulud kamo sa pagtag-iya sa iya.

64Kag ang Ginoo magapaaplaag sa imo sa tunga sang tanan nga mga katawohan, kutub sa isa ka ukbung sang duta tubtub sa isa ka ukbung sang duta; kag magaalagad ka didto sa iban nga mga dios, nga kahoy kag bato, nga wala mo makilala ikaw ukon sang imo mga ginikanan.

65Kag sa tunga sini nga mga pungsud indi ka makakita sing katawhay, kag didto wala sing pahuway nga sa dapadapa sang imo tiil; kondi hatagan ka didto sang Ginoo sing nagakurug nga tagiposoon, kag pagkurap sang mata, kag pagkag-as sang kalag;

66ang imo kabuhi magakabit sa pangduhaduha sa atubangan nimo; kag magakahadluk ka sa kagab-ihon kag kaadlawon, kag wala sing kalig-onan sang imo kabuhi.

67Sa aga magasiling ka, ‘Kabay pa kuntani nga kahaponon na!’ kag sa kahaponon magasiling ka, ‘Kabay pa kuntani nga aga na!’ bangud sang kahadluk sang imo tagiposoon nga kahadlukan mo, kag bangud sang matolok sang imo mga mata nga makita mo.

68Kag pabalikon ka sang Ginoo sa Egipto sa mga sakayan, sa dalanon nga sa iya nagsiling ako sa imo nga dili ka na makakita sini liwat; kag didto ibaligya ninyo ang inyo kaugalingon sa inyo mga kaaway sa pagka-ulipon nga mga lalaki kag sa pagka-ulipon nga mga babayi, kag wala sing tawo nga magabakal sa inyo.”