Deuteronomy 33

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1Amo ini ang pagpakamaayo nga ginpakamaayo ni Moises nga tawo sang Dios sa mga anak sang Israel sa wala pa sia mapatay.

2Nagsiling sia, “Ang Ginoo nag-abut gikan sa Sinai, kag nagdilag gikan sa Seir pakadto sa ila; nagsilak sia gikan sa Bukid nga Paran, nag-abut sia gikan sa linaksa sang mga balaan, sa iya kamut nga too yara ang nagahingalayo nga kasogoan nga sa ila.

3Hoo, ginahigugma niya ang katawohan; ang tanan niyang balaan yara sa imo kamut; kag naglingkod sila sa imo tiilan, ang tagsatagsa magabaton sang imo mga polong,

4si Moises nagsogo sa amon sing kasogoan, nga panublion nga sa pagtilipon ni Jacob.

5Sa amo ang Ginoo naghari sa Jesurun, sang nagtilipon ang mga pangolo sang katawohan, ang tanan nga kabikahan sang Israel sing tingub.

6“Mabuhi si Ruben, kag indi mapatay, indi pagpadiotaya ang iya mga tawo.’

7Kag amo ini ang pagpakamaayo niya kay Juda: “Pamatii, O Ginoo, ang tingug ni Juda, kag dalha sia sa iya katawohan. Sa iya mga kamut nagpakigsumpung sia tungud sa iya kaugalingon, kag manginkabulig ka batok sa iya mga kasumpung.”

8Kag nahanungud kay Levi nagsiling sia, “Ang imo Tumim ihatag kay Levi, kag ang imo Urim sa imo, pinakabalaan, nga gintilawan mo sa Masa, nga ginpakigsuay mo sa mga tubig sang Meriba;

9nga nagsiling nahanungud sang iya amay, kag sang iya iloy, ‘Wala ko makita sila’; wala niya pagkilalaha ang iya mga utud, ukon nagkilala sang iya kaugalingon nga mga anak. Kay nagbantay sila sang imo polong, kag nagtipig sang imo katipan.

10Tudloan nila si Jacob sang imo mga pagsolondan, kag ang Israel sang imo kasogoan; magabutang sila sing incienso sa imo atubangan, kag bilog nga halad-nga-sinonog sa imo halaran.

11Pakamaayoha, O Ginoo, ang iya pagkabutang, kag batona ang binuhatan sang iya mga kamut; bun-a ang mga balikawang sang mga nagasumpung sa iya, kag sang mga nagadumut sa iya, agud nga indi na sila makabangon liwat.”

12Nahanungud kay Benjamin nagsiling sia, “Ang nahagugmaan sang Ginoo, magapuyo sia sa kalig-onan sa luyo niya; ginaputus niya sia sa bug-os nga adlaw, kag nagapuyo sia sa tunga sang iya mga abaga.”

13Kag nahanungud kay Jose nagsiling sia, “Pagpakamaayohon sang Ginoo ang iya duta, tungud sang bilidhon nga mga butang sang langit, tungud sang ton-og, kag tungud sang kadadalman nga nagaluko sa idalum,

14tungud sang bilidhon nga mga bunga sang adlaw, kag tungud sang bilidhon nga mga tinubo sang mga bulan,

15tungud sang ali nga mga butang sang dumaan nga kabukiran, kag sang bilidhon nga mga butang sang dayon nga kabakoloran,

16tungud sang bilidhon nga mga butang sang duta kag sang iya kabug-osan, kag sang maayong kabubut-on sang nagpuyo sa sapinit. Mag-abut ang pagpakamaayo sa olo ni Jose, kag sa alimpudwan sang olo sang napain sa iya kauturan.

17Ang panganay sang iya kabakahan may pagkaharianon, kag ang mga sungay niya mga sungay sang baka nga talonon; sa ila sini idusdus niya ang mga katawohan, tanan sila, tubtub gid sa kaukbungan sang duta; sila amo ang mga linaksa sang Efraim, kag sila amo ang linibo sang Manases.”

18Kag nahanungud kay Zabulon nagsiling sia, “Magkalipay, Zabulon, sa imo paggowa; kag Isacar, sa imo mga layanglayang.

19Pagatawgon nila ang mga katawohan sa ila bukid; didto magadolot sia sing mga halad sang pagkamatarung; kay magasupsup sila sang kabugana sang mga dagat kag sang tinago nga mga bahandi sang balas.”

20Kag nahanungud kay Gad nagsiling sia, “Pakamaayohon ang nagapadaku kay Gad! Subong sang leon nga babayi nagapuyo sia, nagakusnit sang butkon, hoo, sang alimpudwan sang olo.

21Nagtigana sia sang nahauna nga bahin sa iya kaugalingon, kay didto gintigana ang bahin sang manughatag sang kasogoan; kag nag-abut sia upud sang mga pangolo sang katawohan, ginhikot niya ang pagkamatarung sang Ginoo kag ang iya mga pagsolondan sa Israel.”

22Kag nahanungud kay Dan nagsiling sia, “Si Dan leon nga totoy, nga nagalumpat gikan sa Basan.”

23Kag nahanungud kay Neftali nagsiling sia, “O Neftali, nga nabusog sang pagkahamuut, kag puno sang pagpakamaayo sang Ginoo, tag-iyahi ang katundan kag ang bagatnan.”

24Kag nahanungud kay Aser nagsiling sia, “Pagpakamaayohon nga may mga anak si Aser; magmahamut-an sia sang iya mga utud, kag itusmog niya sa lana ang iya tiil.

25Ang imo mga pintal manginsalsalon kag saway; kag subong sang imo kaadlawan, mangin-amo ang imo kusug.

26“Wala gid sing kaangay sa Dios, O Jesurun, nga nagasakay sa kalangitan sa pagtabang sa imo, kag sa iya pagkahalangdon sa kahawaan.

27Ang dayon nga Dios amo ang imo puluy-an, kag sa idalum yara ang mga butkon nga dayon. Kag ginatabog niya ang kaaway gikan sa atubangan mo, kag nagsiling, ‘Laglaga.’

28Gani ang Israel nagapuyo sa kalig-onan, ang tuburan ni Jacob lamang, sa duta sang uyas kag bag-o nga alak; hoo, ang iya mga langit nagaholog sing ton-og.

29Bulahan ka, O Israel! Sin-o bala ang kaangay sa imo, katawohan nga linuwas sang Ginoo, ang taming sang pagtabang sa imo, kag ang espada sang imo pagkahalangdon! Ang imo mga kaaway magapasakup sang ila kaugalingon sa imo; kag tasakon mo ang ila mga duug nga mataas.”

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →