Genesis 27

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1Sang tigulang na si Isaac kag ang iya mga mata nagdulum sa bagay nga indi na sia makakita, gintawag niya si Esau nga anak niya nga magulang, kag nagsiling sa iya, “Anak ko”; kag nagsabat sia, “Yari ako.”

2Nagsiling sia, “Yari karon, tigulang na ako; wala ako makahibalo sang adlaw sang akon kamatayon.

3Niyan karon, kuhaa ang imo mga hinganiban, ang imo baslayan kag ang imo pana, kag gowa ka sa latagon, kag pangayami ako,

4kag himoi ako sing manamit nga pagkaon, subong sang naluyagan ko, kag dalha ini sa akon agud nga magkaon ako; agud nga pakamaayohon ko ikaw sa wala pa ako mapatay.”

5Karon si Rebeca nakabati sang nagpamolong si Isaac kay Esau nga iya anak. Gani sang nagkadto si Esau sa latagon sa pagpangayam kag sa pagdala sini,

6si Rebeca nagsiling kay Jacob nga iya anak, “Nabatian ko ang imo amay nga nagapamolong kay Esau nga imo utud,

7‘Dalhi ako sing pinangayaman, kag himoi ako sing manamit nga pagkaon, agud nga magkaon ako, kag magpakamaayo sa imo sa atubangan sang Ginoo sa wala pa ako mapatay.’

8Busa karon, anak ko, tumana ang akon polong sono sa ginasogo ko sa imo.

9Kadto ka sa panong, kag dalhi ako sing duha ka maayong tinday sang kanding, kay himoon ko sila nga manamit nga pagkaon nga sa imo amay, subong sang iya naluyagan;

10kag dalhon mo ini sa imo amay nga kaonon niya, agud nga pakamaayohon ka niya sa wala pa sia mapatay.”

11Apang si Jacob nagsiling kay Rebeca nga iya iloy, “Yari karon, si Esau nga akon utud bulbulan nga lalaki, kag ako bulog nga lalaki.

12Ayhan hikapon ako sang akon amay, kag manginsubong ako nga malimbongon sa iya, kag magadala ako sa akon sing pakamalaut kag indi pakamaayo.”

13Ang iya iloy nagsiling sa iya, “Anak ko, sa akon ang pakamalaut sa imo; tumana lamang ang akon polong, kag lakat, dalhi ako sini sa ila.”

14Gani naglakat sia kag nagkuha kag nagdala sini sa iya iloy; kag ang iya iloy naghimo sing manamit nga pagkaon, subong sang naluyagan sang iya amay.

15Niyan ginkuha ni Rebeca ang labing maayo nga mga panapton ni Esau nga iya anak nga magulang, nga yara sa iya sa balay, kag ginsuklub sila kay Jacob nga iya anak nga manghud;

16kag ang mga panit sang mga tinday sang mga kanding ginsuksuk niya sa iya mga kamut kag sa iya liog diin wala sing bulbul;

17kag ginhatag niya ang manamit nga pagkaon kag ang tinapay, nga gin-aman niya, sa kamut ni Jacob nga iya anak.

18Gani nag-abut sia sa iya amay, kag nagsiling “Amay ko”; kag nagsiling sia, “Yari ako; sin-o ka bala, anak ko?”

19Si Jacob nagsiling sa iya amay, “Ako si Esau nga imo panganay. Nahimo ko ang sono sa ginsogo mo sa akon; karon bangon ka kag kaona ang akon pinangayaman, agud nga pakamaayohon mo ako.”

20Apang si Isaac nagsiling sa iya anak, “Paano bala nga nakakita ka sini sing tama kadali, anak ko?” Nagsabat sia, “Bangud nga ang Ginoo nga imo Dios nagpadala sa akon sing kauswagan.” Niyan si Isaac nagsiling kay Jacob,

21“Palapit ka, agud nga mahikap ko ikaw, anak ko, sa paghibalo kon ikaw akon totoo nga anak nga si Esau ukon indi.”

22Gani nagpalapit si Jacob sa iya amay nga si Isaac, nga naghikap sa iya kag nagsiling, “Ang tingug iya ni Jacob tingug, apang ang mga kamut mga kamut ni Esau.”

23Kag wala niya makilala sia, bangud nga ang iya mga kamut bulbulon subong sang mga kamut ni Esau nga iya utud; gani ginpakamaayo niya sia.

24Nagsiling sia, “Ikaw bala ang totoo ko nga anak nga si Esau?” Nagsabat sia, “Amo ako.”

25Niyan nagsiling sia, “Ipalapit ini sa akon, agud nga magakaon ako sang pinangayaman sang akon anak kag pakamaayohon ko ikaw.” Gani ginpalapit niya ini sa iya, kag nagkaon sia; kag gindalhan niya sia sing alak, kag nag-inum sia.

26Niyan nagsiling sa iya si Isaac nga iya amay, “Palapit ka kag haluki ako, anak ko.”

27Gani nagpalapit sia kag ginhalukan sia; kag napaninghutan ni Isaac ang baho sang iya panapton, kag ginpakamaayo sia, kag nagsiling, “Ah, ang baho sang akon anak subong sang baho sang latagon nga ginpakamaayo sang Ginoo!

28Kabay ang Dios maghatag sa imo sang ton-og sang langit, kag sang katambok sang duta, kag bugana nga patubas kag bag-o nga alak.

29Mag-alagad sa imo ang mga katawohan, kag ang mga pungsud magyaub sa imo. Magginoo ka sa imo mga utud, kag magyaub sa imo ang mga anak sang imo iloy. Pinakamalaut ang tagsatagsa nga nagapakamalaut sa imo, kag pinakamaayo ang tagsatagsa nga nagapakamaayo sa imo! ”

30Sang nakatapus si Isaac sa pagpakamaayo kay Jacob, sang halus lamang makagowa si Jacob gikan sa atubangan ni Isaac nga iya amay, si Esau nga iya utud nag-abut gikan sa iya pagpangayam.

31Naghimo man sia sing manamit nga pagkaon, kag nagdala sini sa iya amay. Kag nagsiling sia sa iya amay, “Magbangon ang akon amay, kag magkaon sang pinangayaman sang iya anak, agud nga pakamaayohon nimo ako.”

32Si Isaac nga iya amay nagsiling sa iya, “Sin-o bala ikaw?” Nagsabat sia, “Ako ang imo anak, ang imo panganay, si Esau.”

33Niyan si Isaac nagkurug sing lakas, kag nagsiling, “Sin-o bala niyan ang nakakuha sing pinangayaman kag nagdala sini sa akon, kag nakaon ko ang tanan sa wala pa ikaw mag-abut, kag ginpakamaayo sia?—hoo, kag manginpinakamaayo sia.”

34Sang pagkabati ni Esau sang mga polong sang iya amay, naghibi sia sing lakas kag naghaya sing mapait, kag nagsiling sa iya amay, “Pakamaayoha ako, bisan ako man, O amay ko!”

35Apang nagsiling sia, “Nagkari ang imo utud nga may limbong, kag nakuha niya ang imo pagpakamaayo.”

36Si Esau nagsiling, “Indi bala sia ginhingalanan sing matarung nga Jacob? Kay sa makaduha gin-agawan niya ako. Ginkuha niya ang akon pagkapanganay; kag yari karon, ginkuha niya ang akon pagpakamaayo.” Niyan nagsiling sia, “Wala ka bala sing natigana nga pagpakamaayo sa akon?”

37Si Isaac nagsabat kay Esau, “Yari karon, ginhimo ko sia nga ginoo mo, kag ginhatag ko sa iya nga mga alagad ang tanan niya nga utud, ginsakdag ko sia sang patubas kag sang bag-ong alak. Niyan ano bala ang mahimo ko sa imo, anak ko?”

38Si Esau nagsiling sa iya amay, “Isa lamang bala ang imo pagpakamaayo, amay ko? Pakamaayoha ako, bisan ako man, O amay ko.” Kag nagsinggit si Esau kag naghibi.

39Niyan si Isaac nga iya amay nagsabat sa iya: “Yari karon, ang imo puluy-an malayo sa katambok sang duta, kag malayo sa ton-og sang langit sa ibabaw.

40Paagi sa imo espada magakabuhi ka, kag sa imo utud magaalagad ka; apang kon makabuhi ka balion mo ang iya gota sa imo liog. ”

41Karon gindumtan ni Esau si Jacob bangud sang pagpakamaayo nga ginpakamaayo sa iya sang iya amay, kag si Esau nagsiling sa iya kaugalingon, “Malapit na ang mga adlaw sa paglalaw sa akon amay; niyan patyon ko si Jacob nga akon utud.”

42Apang ginsugid kay Rebeca ang mga polong ni Esau nga iya anak nga magulang; gani ginpakadtoan niya kag ginpatawag si Jacob nga iya anak nga manghud, kag nagsiling sa iya, “Yari karon, si Esau nga imo utud nagalipay sa iya kaugalingon nga nagatuyo sa pagpatay sa imo.

43Busa karon, anak ko, tumana ang akon tingug; tindug, palagyo ka pakadto kay Laban nga akon utud sa Haran,

44kag pabilin ka sa iya sing pila ka adlaw, tubtub nga mag-ugdaw ang kasingkal sang imo utud;

45tubtub mag-ugdaw ang kaakig sang imo utud sa imo, kag malipat sia sang ginhimo mo sa iya; niyan pakadtoan ko, kag ipakuha ikaw gikan didto. Ngaa bala mawalaan ako sa inyong duha sa isa ka adlaw?”

46Niyan nagsiling si Rebeca kay Isaac, “Ginatak-an ako sang akon kabuhi bangud sang mga babayi nga Hethanon. Kon si Jacob magpangasawa sa babayi nga Hethanon subong sini sa ila, isa sang mga babayi sang duta, ano bala ang kaayohan sang akon kabuhi sa akon?”

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →