Genesis 6

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Sang nagsugud pagbuad ang mga tawo sa kadaygan sang duta, kag natawo sa ila ang mga anak nga babayi,

2ang lalaki nga mga anak sang Dios nakakita sang babayi nga mga anak sang mga tawo nga maayoayo sila; kag nagpangasawa sila sang tanan nga ila napilian.

3Niyan ang Ginoo nagsiling, “Ang akon Espiritu indi magsumpung sing dayon sa tawo, kay sia man unud, apang ang iya mga adlaw mangin-isa ka gatus kag duha ka pulo ka tuig.”

4Sadtong mga adlaw ang mga gigante yara pa sa duta, kag sa tapus man sadto, sang naghiusa ang mga anak nga lalaki sang Dios sa babayi nga mga anak sang mga tawo, kag nagpanganak sila sa ila. Ini sila amo ang gamhanan nga mga lalaki nga kutub sa dumaan, mga lalaki nga bantug.

5Nakita sang Ginoo nga ang pagkamalaut sang tawo daku sa duta, kag nga ang tagsa ka painoino sang mga hunahuna sang iya tagiposoon malaut gayud sing dalayon.

6Kag nagpakalisud ini sa Ginoo nga nahimo niya ang tawo sa duta, kag nagpasakit ini sa iya tagiposoon.

7Gani nagsiling ang Ginoo, “Laglagon ko gikan sa kadaygan sang duta ang tawo nga akon gintuga, ang tawo kag sapat kag ang mga butang nga nagasaug kag kapispisan sang kahanginan, kay nagapakalisud sa akon nga nahimo ko sila.”

8Apang si Noe nakapahamuut sa mga mata sang Ginoo.

9Ini sila amo ang mga kaliwatan ni Noe. Si Noe tawo nga matarung, himpit sa iya mga kadungan; si Noe naglakat upud sa Dios.

10Kag si Noe amay sang tatlo ka anak nga lalaki, si Sem, si Ham, kag si Jafet.

11Karon ang duta dunut sa atubangan sang Dios, kag ang duta napun-an sing panglugus.

12Kag nakita sang Dios ang duta, kag yari karon, dunut ini; kay ang tanan nga unud nagdunut sang ila dalanon sa duta.

13Kag ang Dios nagsiling kay Noe, “Ang katapusan sang tanan nga unud nag-abut sa atubangan nakon; kay ang duta napun-an sing panglugus paagi sa ila; yari karon, laglagon ko sila upud sang duta.

14Himo ka sing arca sang kahoy nga gopher; himo ka sing mga hulut sa sulud sang arca, kag balawon ini sa sulud kag sa gowa.

15Amo ini ang paghimo mo sini: ang kalabaon sang area tatlo ka gatus ka maniko, ang iya kasangkaron kalim-an ka maniko, kag ang iya kataason katloan ka maniko.

16Himoan mo sing atup ang arca, kag tapuson mo ini sing isa ka maniko pa ibabaw; kag ibutang mo sa kilid niya ang ganhaan; himoan mo ini sing mga panalgan nga naidalum, ikaduha, kag ikatlo.

17Kay yari karon, nagapadala ako sang anaw sang mga tubig sa ibabaw sang duta, sa paglaglag sang tanan nga unud nga may ginhawa sang kabuhi sa idalum sang langit; ang tagsa ka butang sa duta mapatay.

18Apang magapakigkatipan ako sa imo; kag magsulud ka sa arca, ikaw, kag ang imo mga anak nga lalaki, kag ang imo asawa, kag ang mga asawa sang imo mga anak upud sa imo.

19Kag gikan sa tagsa ka nagakabuhi sang tanan nga unud, duha sang tagsa ka sari isulud mo sa arca, sa pagbuhi sa ila upud sa imo; lalaki kag babayi sila.

20Sa kapispisan sono sa ila mga sari, kag sa kahayupan sono sa ila mga sari, sa tagsa ka butang nga nagasaug sa duta sono sa iya sari, duha sang tagsa ka sari magasulud upud sa imo, sa pagbuhi sa ila.

21Kag dala ka sang tanan nga kalan-on nga ginakaon, kag tiponon ini sa imo; kag ini manginkalan-on sa imo kag sa ila.”

22Ginhimo ini ni Noe; sono sa tanan nga ginsogo sang Dios sa iya, amo ang ginhimo niya.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →