Genesis 8

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Apang gindumdum sang Dios si Noe kag ang tanan nga kasapatan kag ang tanan nga kahayupan nga upud niya sa arca. Kag ginpahuyup sang Dios ang isa ka hangin sa ibabaw sang duta, kag naghubas ang mga tubig;

2natakpan ang mga tuburan man sang kadadalman kag ang mga talambuan sang langit, naghulaw ang ulan gikan sa langit,

3kag ang mga tubig nag-iban sing dalayon gikan sa duta. Naghubas ang mga tubig sa tapus ang isa ka gatus kag kalim-an ka adlaw;

4kag sa bulan nga ikapito, sa ikapulog pito nga adlaw sang bulan, ang arca nagtungtung sa kabukiran sang Ararat.

5Kag ang mga tubig naghubas sing dalayon tubtub sa ikapulo nga bulan; sa ikapulo nga bulan, sa nahauna nga adlaw sang bulan, nakita ang mga putokputokan sang mga bukid.

6Sa katapusan sang kap-atan ka adlaw ginbuksan ni Noe ang talambuan sang arca nga nahimo niya,

7kag ginpadala niya ang uwak; kag nagpakadto-pakari ini tubtub nga ang tubig naghubas sa ibabaw sang duta.

8Niyan ginpadala niya gikan sa iya ang alimokon, sa pagtan-aw kon ang mga tubig nahubas na sa kadaygan sang duta;

9apang ang alimokon wala sing nakita nga mahaponan sang dapadapa sang iya tiil, kag nagbalik sia sa iya sa arca, kay ang mga tubig yara pa sa kadaygan sang bug-os nga duta. Gani gin-untay niya ang iya mga kamut kag gindakup sia kag ginsulud niya sia sa arca.

10Naghulat pa sia sing pito ka adlaw, kag ginpadala niya liwat ang alimokon gikan sa arca;

11kag ang alimokon nagbalik sa iya sa kahaponon, kag yari karon, may isa ka nakotol nga lab-as nga dahon sang olivo sa iya tuktuk; gani nahibaloan ni Noe nga ang mga tubig nahubas na sa ibabaw sang duta.

12Niyan naghulat pa sia sing ito ka adlaw, kag ginpadala niya ang alimokon; kag wala na sia magbalik sa iya.

13Sa ikan-um ka gatus kag isa nga tuig, sa nahaunang bulan, sa nahaunang adlaw sang bulan, ang mga tubig nahubas sa ibabaw sang duta; kag ginkuha ni Noe ang takup sang arca, kag naglantaw, kag yari karon, ang kadaygan sang duta mamala na.

14Sa ikaduhang bulan, sa ikaduha ka pulo kag pito nga adlaw sang bulan, nagmala ang duta.

15Niyan ang Dios nagsiling kay Noe,

16“Gowa sa arca, ikaw kag ang imo asawa, kag ang imo mga anak nga lalaki kag ang asawa sang imo mga anak kaupud nimo.

17Pagowaa kaupud nimo ang tagsa ka buhi nga butang sang tanan nga unud nga yara upud sa imo—ang kapispisan kag ang kahayupan kag ang tagsa ka butang nga nagasaug sa duta—agud nga magbuad sila sing bugana sa duta, kag magmabungahon kag magdamu sa duta.”

18Gani naggowa si Noe, kag ang iya mga anak nga lalaki, kag ang iya asawa kag ang mga asawa sang iya mga anak nga lalaki kaupud niya.

19Kag ang tagsa ka sapat, tagsa ka butang nga nagasaug, kag ang tagsa ka pispis, ang bisan ano nga nagagiho sa duta, naggowa sa arca sono sa ila mga sari.

20Niyan si Noe nagtukud sing halaran nga sa Ginoo, kag nagkuha sa tagsa ka sapat nga matinlo kag sa tagsa ka pispis nga matinlo, kag nagdolot sing mga halad-nga-sinonog sa halaran.

21Kag sang nakapanimaho ang Ginoo sang kaamyon, nagsiling ang Ginoo sa iya tagiposoon, “Indi ko na pagpakamalauton ang duta bangud sa tawo, kay ang tinutuyo sang tagiposoon sang tawo malaut kutub sa iya pagkapamatan-on; kag indi ko paglaglagon liwat ang tagsa ka butang nga nagakabuhi subong sang nahimo ko.

22Sa nagapadayon ang duta, ang tigtalanum kag ang tig-alani, ang tugnaw kag ang init, ang tingadlaw kag ang tigtulugnaw, ang kaadlawon kag ang kagab-ihon, indi mag-untat.”

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →