Genesis 3

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Karon ang man-ug malalang labi sa bisan ano nga sapat sang latagon nga nahimo sang Ginoong Dios. Nagsiling sia sa babayi, “Gali nagsiling bala ang Dios, ‘Dili kamo magkaon sang bisan ano nga kahoy sang katamnan’?”

2Kag ang babayi nagsiling sa man-ug, “Makakaon kami sang bunga sang kakahoyan sang katamnan;

3apang ang Dios nagsiling, ‘Nahanungud sa bunga sang kahoy nga yara sa tunga sang katamnan, dili kamo magkaon sa iya, ukon magtandug sa iya, basi nga mapatay kamo.’”

4Apang ang man-ug nagsiling sa babayi, “Dili kamo mapatay nga totoo.

5Kay ang Dios nakahibalo nga sa adlaw nga magkaon kamo sa iya, niyan magamuklat ang inyo mga mata, kag manginkaangay sang Dios kamo, nga nakakilala sang maayo kag malaut.”

6Gani sang nakita sang babayi nga ang kahoy maayo nga kalan-on, kag nga makagalanyat sa mga mata, kag nga ang kahoy tilinguhaon sa pagpaalam, nagkuha sia sang iya bunga kag nagkaon; kag ginhatagan man niya ang iya bana kaupud niya, kag nagkaon sia.

7Niyan nagmuklat ang mga mata nila nga duha, kag nakilala nila nga sila hubo; kag nagtahi sila sing tambitambi sang mga dahon sang higuera kag naghimo sang ila mga tampion.

8Kag nabatian nila ang tingug sang Ginoong Dios nga nagadayandayan sa katamnan sa kabugnaw sang kaadlawon, kag ang lalaki kag ang iya asawa nanago sila sa tunga sang kakahoyan sang katamnan gikan sa atubangan sang Ginoong Dios.

9Apang ang Ginoong Dios nagtawag sa lalaki, kag nagsiling sa iya, “Diin ka?”

10Kag nagsiling sia, “Nabatian ko ang imo tingug sa katamnan, kag ginhadlukan ako, bangud nga hubo ako; kag nanago ako.”

11Nagsiling sia, “Sin-o bala ang nagsugid sa imo nga hubo ikaw? Nakakaon ka bala sang kahoy nga ginsogo ko sa imo nga dili mo pagkaonon?”

12Ang lalaki nagsiling, “Ang babayi nga ginhatag mo nga manginkaupud ko, ginhatagan niya ako gikan sa kahoy, kag nagkaon ako.”

13Niyan ang Ginoong Dios nagsiling sa babayi, “Ano bala ining nahimo mo?” Ang babayi nagsiling, “Ang man-ug nagdaya sa akon, kag nagkaon ako.”

14Ang Ginoong Dios nagsiling sa man-ug, “Bangud nga naghimo ikaw sini, pinakamalaut ka labi sa tanan nga kahayupan, kag labi sa tagsa ka sapat sang latagon; magalakat ka nga nagasaug sa imo tiyan, kag magakaon ka sang yab-ok sa tanan nga mga adlaw sang imo kabuhi.

15Butangan ko sing kaawayon sa tunga mo kag sang babayi, kag sa tunga sang imo kaliwat kag sang iya kaliwat; sia magadugmok sang imo olo, kag dugmokon mo ang iya tikod.”

16Sa babayi nagsiling sia, “Padamuon ko sing tama ang imo kasakit kag ang imo pagdala; sa kasakit magapanganak ka, apang ang imo handum manginsa imo bana, kag sia magagahum sa imo.”

17Kag sa kay Adam nagsiling sia, “Bangud nga nagpamati ka sa tingug sang imo asawa, kag nagkaon sang kahoy nga ginsogo ko sa imo, nga nagasiling, ‘Dili ka magkaon sa iya,’ pinakamalaut ang duta bangud sa imo; magakaon ka gikan sa iya nga may pangabudlay sa tanan nga adlaw sang imo kabuhi;

18magapatubo ini sa imo sing mga sapinit man kag mga ragiwriw; kag magakaon ka sang gamhon sang latagon.

19Sa balhas sang imo nawung magakaon ka sing kalan-on tubtub nga magbalik ka sa duta, kay ginkuha ka sa iya; yab-ok ka, kag sa yab-ok magabalik ka.”

20Ang lalaki nagtawag sang ngalan sang iya asawa Eva, bangud nga iloy sia sang tanan nga nagakabuhi.

21Kag ang Ginoong Dios naghimo kay Adam kag sa iya asawa sing mga lambong nga panit, kag ginpanaptan sila.

22Niyan ang Ginoong Dios nagsiling, “Yari karon, ang tawo nanginsubong sang isa sa aton, sa pagkilala sang maayo kag malaut; kag karon, basi nga idab-ut niya ang iya kamut kag magkuha man sang kahoy sang kabuhi, kag magkaon, kag magkabuhi sing dayon”—

23busa ang Ginoong Dios nagtabog sa iya gikan sa katamnan sang Eden, sa pagpanguma sang duta nga ginkuhaan sa iya.

24Gintabog niya ang tawo; kag ginbutang niya sa sidlangan sang katamnan sang Eden ang Querubin, kag ang nagaidlab nga espada nga nagabalabad, sa pagbantay sang dalan sang kahoy sang kabuhi.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →