bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 1
Genesis 1
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 2 →
1
Ing jaman wiwitan Gusti Allah nitahké langit lan bumi.
2
Bumi kahanané ora nggenah lan suwung, segara ketutupan pepeteng, Rohé Gusti Allah ngléyang ing sak nduwuré banyu.
3
Gusti Allah terus ngetokké tembung: “Anaa pepadang!” Terus ana padang.
4
Gusti Allah weruh pepadang mau wis apik lan Gusti Allah terus misahaké padang karo peteng.
5
Sing padang diarani awan, sing peteng diarani wengi. Mengkono wis dadi wengi lan ésuk; ya kuwi dina sing kaping pisan.
6
Gusti Allah terus ngetokké tembung: “Anaa pentèngan ing antarané banyu sing okèh lan iki sing misahaké banyu karo banyu.”
7
Gusti Allah terus nggawé pentèngan lan misahaké banyu ing sak ngisoré pentèngan karo banyu ing sak nduwuré pentèngan. Lan terus kelakon.
8
Pentèngan mau diarani: langit. Mengkono wis dadi wengi lan wis dadi ésuk, dina sing kaping pindo.
9
Gusti Allah terus ngetokké tembung: “Banyu ing sak ngisoré langit nglumpuka dadi sak enggon, supaya sing asat kétok.” Terus ya kelakon mengkono.
10
Sing asat diarani bumi lan klumpukané banyu diarani segara. Gusti Allah weruh kabèh mau wis apik.
11
Lan Gusti Allah ngetokké tembung: “Bumi ngetokna tetukulan: tetukulan sing ana wijiné, wit-witan werna-werna sing metu wohé sing isi wiji ing bumi.” Terus ya kelakon mengkono.
12
Bumi terus ngetokké tetukulan, werna-werna tetukulan sing ana wijiné lan kabèh wit-witan sing ngetokké woh sing isi wiji. Gusti Allah weruh kuwi kabèh wis apik.
13
Mengkono wis dadi wengi lan wis dadi ésuk: dina sing kaping telu.
14
Gusti Allah terus ngetokké tembung: “Ing pentèngan langit anaa pepadang kanggo madangi awan lan wengi, lan pada dadia tengerané lan tandané mangsa sing tetep uga dina penting lan taun.
15
Uga menèh pada dadia pepadang ing pentèngan langit supaya madangi bumi.” Lan ya kelakon mengkono.
16
Gusti Allah nggawé pepadang gedé loro, sing gedé déwé supaya ngwasani ing wantyi awan, lan sing rodok tyilik supaya ngwasani ing wantyi mbengi, mengkono uga lintang-lintang.
17
Kuwi kabèh pada ditata karo Gusti Allah ing pentèngan supaya madangi bumi,
18
lan supaya ngwasani wantyi awan lan mbengi, uga menèh kanggo misahaké padang lan peteng. Gusti Allah weruh kuwi kabèh wis apik.
19
Mengkono wis dadi wengi lan ésuk, ya kuwi dina sing kaping papat.
20
Gusti Allah terus ngetokké tembung: “Ing banyu anaa makluk urip sing pating kruwel uyel-uyelan ing banyu lan bangsa manuk mabur ing sak nduwuré bumi ngliwati langit.”
21
Gusti Allah terus nitahké kéwan-kéwan segara sing gedé-gedé lan werna-werna makluk urip sing pating krogèl ing banyu, uga werna-werna manuk sing karo sewiwi. Gusti Allah weruh kabèh mau wis apik.
22
Kabèh terus pada diberkahi karo Gusti Allah, tembungé: “Pada manak-manaka sing okèh lan tangkar-tumangkara ngebaki banyu segara, lan bangsa manuk tangkar-tumangkara ing bumi.”
23
Mengkono wis dadi wengi lan wis dadi ésuk, dina sing kaping lima.
24
Gusti Allah terus ngetokké tembung: “Bumi iki ngetokké makluk sing urip werna-werna: kéwan-kéwan ingon-ingon, kéwan-kéwan sing mbrangkang lan nggremet lan kéwan-kéwan alasan werna-werna.” Terus ya kelakon kaya mengkono.
25
Gusti Allah nggawé kéwan-kéwan alasan werna-werna, kéwan-kéwan ingon-ingon werna-werna, kéwan-kéwan sing nggremet ing bumi werna-werna. Gusti Allah weruh kabèh mau wis apik.
26
Gusti Allah terus ngetokké tembung: “Hayuk Kita nggawé manungsa sing pada gambar lan praupan Kita, kuwi pada nguwasanana iwak ing segara, manuk ing awang-awang lan kéwan-kéwan ingon-ingon lan bumi iki kabèh lan marang sak rupané kéwan-kéwan sing nggremet ing bumi.”
27
Gusti Allah terus nggawé manungsa miturut gambaré, enggoné nggawé pada gambaré Gusti Allah, lanang karo wadon enggoné nggawé.
28
Terus pada diberkahi lan diomongi: “Pada tambah-tambaha lan tangkar-tumangkara; ngebaki bumi lan telukna. Iwak ing segara lan manuk ing awang-awang lan sak kabèhé kéwan-kéwan sing mbrangkang ing bumi kuwi pada kwasanana.”
29
Uga menèh Gusti Allah ngetokké tembung: “Delengen ta kowé kuwi pada Tak wènèhi sak rupané tetukulan ing sak lumahé bumi sing karo wiji lan sak rupané wit-witan sing ngetokké woh karo wiji, kuwi dadia panganmu.
30
Nanging kabèh kéwan-kéwan ing bumi lan kabèh manuk ing awang-awang lan samubarang sing mbrangkang ing bumi, kabèh sing nduwé urip kuwi, Tak wènèhi tetukulan ijuh sing dadi pangané.” Terus ya kelakon mengkono.
31
Gusti Allah terus weruh samubarang sing digawé lan kabèh wis apik banget. Mengkono wis dadi wengi lan wis dadi ésuk, dina sing kaping nem.
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 2 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50