bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 38
Genesis 38
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 37
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 39 →
1
Ing waktu semono Yéhuda lunga ninggal para seduluré lan mondok ing omahé wong Adulam, jenengé Hira.
2
Ing kono Yéhuda weruh anaké wadon wong Kanaan jenengé Syua, kuwi terus diepèk bojo lan terus kumpul.
3
Wong wadon mau nganti meteng lan nglairké anak lanang sing dijenengaké Er.
4
Sakwisé bojoné mau terus nglairké anak lanang menèh dijenengaké Onan.
5
Terus nglairké anak lanang sepisan engkas, anaké mau dijenengaké Selah. Enggoné nglairké mau waktu Yéhuda nalika ing Kesip.
6
Sakwisé kuwi Yéhuda nggolèkké jodoné Er anaké mbarep, jenengé Tamar.
7
Nanging Er mbarepé Yéhuda kuwi nandangi ala ing ngarepé GUSTI, mulané dipatèni karo GUSTI.
8
Yéhuda terus ngomong marang Onan: “Kowé kumpula karo tilas bojoné kakangmu, kuwi pèken bojo, kowé dadia gantiné kakangmu, supaya kowé ngekèkana turunan kanggo kakangmu.”
9
Nanging awit Onan ngerti yèn turunan mau ora bakal dadi duwèké déwé, mulané saben kumpul karo bojoné kakangé, wijiné dikutahké ing lemah, supaya aja nganti ngetokké turunan kanggo kakangé.
10
Penggawé mengkono mau ora ndadèkké senengé GUSTI, mulané Onan uga dipatèni.
11
Yéhuda terus ngomong marang Tamar mantuné: “Enggonmu dadi randa kuwi manggona ing omahé bapakmu waé, nganti anakku Selah wis gedé,” awit mikiré mengkéné: “Aja nganti mati kaya kakangé loro pisan.” Tamar terus lunga manggon ing omahé bapaké.
12
Ora let suwé bojoné Yéhuda anaké Syua ninggal ndonya. Bareng Yéhuda wis rampung kasusahan, terus lunga menyang Timna nunggoni wong-wong sing pada nyukur wedus, bebarengan karo Hira kantyané wong Adulam.
13
Tamar terus dikabari mengkéné: “Bapakmu maratuwa arep lunga menyang Timna perlu nyukur wedus.”
14
Tamar terus salin sandangané randa, lan kudungan nganti brukut, terus mapan lungguh ing gapura Enaim ing dalan sing tekan nang Timna, awit weruh yèn Sela wis gedé, nanging ora diomah-omahké dadi bojoné Sela.
15
Yéhuda bareng weruh Tamar mau, dikira wong wadon lonté, awit ing praupané dikudungi.
16
Yéhuda terus marani wong wadon ing pinggir dalan mau karo ngomong: “Hajuk, kowé arep tak ejak turu!” Awit ora ngerti yèn wong wadon kuwi mantuné déwé. Tembungé Tamar: “Kula bakal sampéyan kèki apa, yèn kula sampéyan ejak mèlu turu?”
17
Semauré: “Kowé bakal tak kirimi tyempé siji.” Tembungé Tamar: “Nanging kula sampéyan kèki tanda tyekelan, sak durungé sampéyan ngirimké sing sampéyan janjèkké kuwi.”
18
Pitakoné Yéhuda: “Tanggungan apa sing kudu tak wènèhaké kowé?” Tembungé Tamar: “Tyap ségel sampéyan lan kalungmu uga teken ing tanganmu kuwi.” Kuwi ya terus diwènèhké, terus dityampuri turu, nganti meteng awit sangka Yéhuda.
19
Sakwisé mengkono Tamar terus ngadek lan lunga, ngutyuli kudungé lan nganggo sandangan randa menèh.
20
Yéhuda terus ngirimké tyempéné lantaran kantyané wong Adulam, digawé nebus barang tanggungan sangka tangané wong wadon mau, nanging ora ketemu.
21
Terus takon marang wong sak tyedaké kono: “Wong wadon nakal sing sabené lungguh ana pinggir dalan menyang Enaim kéné kuwi, saiki ana ngendi?” Semauré sing ditakoni: “Kéné ora ana wong wadon nakal!”
22
Wongé terus bali nemoni Yéhuda, semauré: “Wong wadon sing nakal ora ketemu, malah semauré wong-wong ing sak tyedaké kono: Kéné ora ana wong wadon nakal!”
23
Yéhuda terus ngomong: “Ya wis bèn barangé tanggungan diepèk, angger ora gawé isinku waé! Tyempé iki nyatané wis tak kirimké, nanging kowé ora bisa nemokké wong wadon kuwi.”
24
Sakwisé udakara telung sasi Yéhuda dikabari: “Tamar, anak mantuné sampéyan mlaku bédang, malah wis meteng sangka nglonté kuwi.” Yéhuda terus ngomong: “Wongé gawanen metu, supaya diobong!”
25
Bareng digawa metu, wong wadon mau terus kongkonan wong omong marang maratuwané mengkéné: “Kula meteng kuwi karo wong lanang sing nduwé barang-barang iki.” Lan tembungé menèh: “Iki ta sampéyan préksa, sapa sing nduwé tyap ségel karo kalung lan teken iki?”
26
Yéhuda ora pangling marang barang-barang kuwi, terus ngomong: “Duduk aku, nanging wong wadon kuwi sing bener, awit pantyèn ora tak olèhké anakku Sela.” Lan sak terusé wong wadon mau wis ora tau dituroni menèh.
27
Bareng waktuné wis tekan enggoné nglairké anak, bayiné ing wetengé kuwi kembar.
28
Lan sak njeruhné nglairké, kelakon bayiné salah siji ngetokké tangané, kuwi terus dityekel karo dukuné, tangané ditalèni nganggo bolah abang tuwa; dukuné terus ngomong: “Iki sing lair ndisik!”
29
Nanging bareng tangané digèrèt mlebu menèh, terus seduluré sing lair, dukuné terus ngomong: “Pantyèn rosa tenan kowé, lan bisa ndisiki metu!” Mulané botyahé dijenengaké Pèrès.
30
Sakwisé mengkono adiké sing tangané ana bolah abang tuwa mau lair; lan kuwi dijenengaké Serah.
← Chapter 37
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 39 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50