bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 50
Genesis 50
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 49
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
1
Yosèf terus ngrungkepi praupané bapaké karo nangisi lan ngambungi.
2
Terus ngongkon marang para abdiné mantri-mantri, nindakké nglengani layoné bapaké, para mantri-mantri mau ya terus nglengani layoné Israèl.
3
Perkara kuwi rampungé nganti patang puluh dina, awit ya mesti semono suwéné wong nglengani layon kuwi, lan wong Egipte enggoné nata petangisan nganti pitung puluh dina suwéné.
4
Bareng wis tekan dinané petangisan mau, Yosèf terus ngomong para abdi ing kratoné Parao: “Menawa aku olèh kawelasané, mbok ya aku pada kok tembungké Marang Parao, mengkéné:
5
Kula wis disumpah karo bapak kula, pawelingé mengkéné: Ora suwé menèh aku mesti mati; enggonmu ngubur aku anaa ing kuburan olèhku ngeduk ing negara Kanaan. Mulané saiki kula mbok dililani lunga ngubur bapak kula, banjur kula mulih menèh.”
6
Tembungé Parao: “Kowé tak lilani lunga ngubur bapakmu, kaya enggoné wis njaluk sumpah marang kowé.”
7
Yosèf terus lunga mbrana ngubur bapaké, lan ditutké sakkèhé para abdiné Parao, para penggedéné kraton lan sakkèhé para penggedéné negara Egipte,
8
mengkono uga brayaté Yosèf, para seduluré uga brayaté bapak; mung anak-anaké sing ijik tyilik, wedus lan sapiné pada ditinggal ing tanah Gosèn.
9
Uga menèh ya ditutké wong-wong sing numpak kréta lan numpak jaran, dadiné rupa arak-arakan sing dawa banget.
10
Bareng wis tekan ing Goren-Haatad, sing sisih sabrangé laut Yordan, terus nganakké petangisan sing banget nrenyuhaké lan luwih gedé, nganti pitung dina enggoné Yosèf nganakké petangisan, awit sangka bapaké mau.
11
Bareng rayaté negara kono ya kuwi para wong Kanaan weruh upatyara petangisan ing Goren-Haatad, kuwi terus pada rerasanan: “Ya iki upatyara petangisané wong Egipte sing ramé banget.” Mulané panggonan kono mau dijenengké: Abèl-Misraim, ing sabrangé laut Yordan.
12
Para anaké Yakub pada nglakoni kaya enggoné sing dikongkon.
13
Para anaké pada nggotong layoné bapaké menyang negara Kanaan, dikubur ing guwa Makpéla sing wis dituku Abraham sangka Efron, wong Hèt, kanggo kuburané duwèké, ya kuwi ara-ara ing wétané Mamré.
14
Sakwisé rampung enggoné ngubur bapaké, Yosèf terus mulih menyang Egipte, ya dèkné, ya para seduluré uga wong-wong sing pada ngetutké mlakuné enggoné ngubur bapaké mau.
15
Para seduluré Yosèf bareng weruh yèn bapaké wis mati, terus pada rerasanan: “Mesti Yosèf ngendem sengit lan arep mbales ukuman marang memala sing wis pada kita tindakké.
16
Mulané terus kongkonan marang Yosèf, tembungé: ‘Bapakmu sak durungé mati, wis meling ngéné:
17
Kowé pada ngomonga marang Yosèf: Sampéyan mbok ngapura kesalahan lan dosané para seduluré, anggèné wis pada nindakké ala marang sampéyan; mila saiki sampéyan mbok dingapura kesalahané para abdiné Gusti Allahé bapakmu!” Terus Yosèf nangis waktu diomongi mengkono kuwi.
18
Para seduluré ya terus pada niba déwé lan sendeku ing ngarepé lan ngomong: “Wis iki kita pada teka, pada gelem dadi abdimu.”
19
Nanging tembungé Yosèf: “Aja pada wedi, apa aku iki dadi gantiné Gusti Allah?
20
Pantyèn kowé pada ngrantyam sing ala marang aku, nanging kuwi digawé malih dadi apik karo Gusti Allah, supaya nindakké sing kelakon ing dina iki, mitulungi neruské urip marang bangsa sing gedé.
21
Mulané aja pada wedi, aku sing bakal nyukupi panganmu lan uga pangané anak-anakmu.” Mengkono Yosèf enggoné nglipur, pada diomongi sing ndadèkké tentremé atiné.
22
Yosèf kuwi tetep manggon ing negara Egipte karo brayaté, umuré Yosèf kuwi nyandak 110 taun.
23
Yosèf menangi anak putuné Efraim nganti turunan kaping telu, uga anak-anaké Makir, anaké Manasé, lairé pada ing pangkoné Yosèf.
24
Yosèf terus ngomong marang para seduluré: “Ora suwé menèh aku bakal mati, nanging Gusti Allah mesti bakal njaga kowé, lan kowé bakal pada dietokké sangka negara kéné menyang negara sing wis dijanjèkké karo sumpah marang Abraham, Isak lan Yakub.”
25
Yosèf terus njupuk sumpahé para anaké Israèl, tembungé: “Gusti Allah mesti bakal mitulungi kowé; ing waktu kuwi, balung-balungku pada angkaten sangka kéné.”
26
Yosèf terus mati, umuré 110 taun; layoné terus dilengani lan dilebokké terbela ing negara Egipte.
← Chapter 49
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50