bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 47
Genesis 47
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 46
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 48 →
1
Sakwisé mengkono Yosèf terus ngekèki ngerti marang Parao, tembungé: “Bapak kula karo para seduluré kula wis pada teka sangka negara Kanaan nggawa wedus lan sapiné uga sembarang nduwéké kabèh, saiki ing tanah Gosèn.”
2
Para seduluré ana lima sing diajak ngadep Parao.
3
Parao terus takon marang para seduluré Yosèf mau: “Apa sing dadi penggawéanmu?” Lan semauré: “Abdimu kabèh wong angon wedus kula para leluhuré kita.”
4
Uga menèh tembungé marang Parao: “Teka kita bakal pada dadi wong mantya ing negara kéné, awit wis ora ana pangan kanggo wedus-wedus duwèk kita, awit negara Kanaan kana ngalami pailan ngidap-idapi, mulané abdimu mbok pada dililani manggon ing tanah Gosèn.”
5
Parao terus ngomong marang Yosèf: “Bapakmu lan sedulurmu pada nekani kowé,
6
negara Egipte iki kebukak kanggo kowé. Bapakmu lan sedulurmu duduhna panggonan sing apik déwé, bèn pada manggon ing tanah Gosèn. Nanging yèn kowé weruh ing antarané sedulurmu ana sing pinter, pada dadèkna pemimpin pangoné kéwan-kéwan duwèkku.”
7
Yosèf terus uga nggawa Yakub ngadep ing ngarepé Parao. Terus Yakub njalukké berkah Kanggo Parao.
8
Pitakoné Parao marang Yakub: “Sampéyan wis umur pirang taun?”
9
Semauré Yakub marang Parao: “Etungané taun-taun enggèn kula nglembara dadi wong mantya kuwi 130 taun. Tyatyahé tauné urip kula mung setitik, nanging okèh kangèlané; ora bisa nututi umuré para leluhuré kula ing nalikané pada nglembara dadi wong mantya.”
10
Yakub terus njalukké berkah Parao; sakwisé kuwi terus mundur sangka ngarepé Parao.
11
Yosèf terus mernahké panggonané bapaké lan seduluré, pada diedumi lemah dadi duwèké ing kono, kaya sing dikongkon karo Parao.
12
Uga Yosèf nyukupi uripé bapaké, para seduluré lan brayaté bapaké, manut tyatyahé anak-anaké.
13
Ing sak kabèhé negara kono ora ana pangan, awit pailané luwih abot, nganti wong sak negara Egipte lan sak negara Kanaan pada ngelih lan lemes awit pailan mau.
14
Yosèf terus nglumpukké duwit sing ketemu ing negara Egipte lan ing negara Kanaan, ya kuwi duwit sing digawé tuku gandum; duwit-duwité mau digawa mlebu menyang ing kratoné Parao.
15
Bareng ing negara Egipte lan ing negara Kanaan wis ora ana duwit, wong-wong Egipte pada mara ing ngarepé Yosèf lan ngomong: “Kita sampéyan kèki pangan, apa kita kudu mati ana ngarepé sampéyan kéné? Awit wis pada ora nduwé duwit menèh.”
16
Semauré Yosèf: “Yèn wis pada ora nduwé duwit, kéwan-kéwanmu dadi gantiné duwit, kowé bakal tak wènèhi pangan, kanggo ijolé kéwan-kéwanmu.”
17
Kéwan-kéwané terus pada dikèkké marang Yosèf. Yosèf terus ngekèki pangan kanggo ijolé jaran, kumpulan wedus, kumpulan sapi uga kimar; dadi setaun kuwi wong-wong mau pada dityukupi pangané kanggo ijolé kéwan-kéwané.
18
Sakwisé kliwat setaun, wong-wongé terus pada mara menèh nang ngarepé Yosèf ing taun sing kaping pindo, tembungé: “Ora usah kita sélak ana ngarepé bendara kula, awit duwit wis entèk, lan kabèh kéwan-kéwan wis kabèh dadi duwèké bendara, dadi wis ora ana menèh sing kita gawa ing ngarepé bendara, kejaba mung awak kita lan keboné kita.
19
Apa kita pada kudu mati ana ngarepé bendara, ya kita uga keboné kita? Sampéyan gelema njupuk awak lan kebon kita ijolana pangan, dadiné kita kabèh bakal ngladèni Parao. Lan sampéyan mbok gelema ngekèki wiji, supaya kita pada urip, aja nganti mati, lan bumi kéné aja nganti dadi bongkor.”
20
Yosèf terus nukoni kabèh tanahé wong Egipte dadi duwèké Parao, awit kabèh wong Egipte pada ngedol keboné awit sangka bangeté pailan sing dialami. Kaya mengkono sak tanah kabèh dadi duwèké Parao.
21
Nanging kanggo rayaté kuwi pada dikongkon megawé wiwit sangka wates sisih kéné nganti tekan wates sisih kana.
22
Mung bumi duwèké para imam kuwi ora dijikuk, awit para imam kuwi pada nampa kebutuhané tetep sangka Parao, lan enggoné pada mangan sangka pawèhé Parao kuwi, mulané pada ora ngedol lemahé.
23
Yosèf terus ngomong marang rayat mau: “Wis wiwit dina iki kowé kabèh lemahmu wis tak tuku dadi duwèké Parao. Iki wiji, supaya kowé bisa nyebari lemah kuwi.
24
Nanging mengko pametuné kuwi: sak pralimané ladèkna marang Parao, nanging sing patang pralimané kuwi dadia pandumanmu kanggo wiji lan kanggo panganmu lan brayatmu uga anak-anakmu.”
25
Tembungé wong okèh kuwi: “Sampéyan sing mitulungi urip kita, angger kita pada olèh kawelasan ing ngarepé bendara, kita bakal gelem nglakoni dadi abdiné Parao.”
26
Mengkono dadiné pernatan kuwi ditetepaké karo Yosèf dadi pepakon sing tetep nganti sepréné kanggo buminé wong Egipte, ya kuwi sak pralimané pametuné kuwi dadi duwèké Parao, mung lemahé para imam ora dadi duwèké Parao.
27
Panggonané Israèl ana negara Egipte kuwi ing tanah Gosèn, lan pada dadi rayaté ing kono, lan pada nduwé turunan lan tangkar tumangkar nganti dadi okèh banget.
28
Yakub ing negara Egipte ijik dikèki umuré pitulas taun, dadiné umuré Yakub 147 taun.
29
Waktu Israèl wis arepé ninggal ndonya, terus nyeluk anaké Yosèf, lan diomongi: “Yèn aku olèh kawelasanmu, mbok tanganmu tumpangna ing tengahé plakanganku, lan sumpaha, yèn bakal nindakké katrésnan lan kasetian marang aku, ya kuwi: Aku aja kok kubur ing negara Egipte!
30
Aku kepéngin ing kuburan tyampur karo para leluhurku. Kanggo kuwi aku gawanen metu sangka negara Egipte lan kuburen ing kuburané.” Tembungé Yosèf: “Kula bakal nandangi préntahé bapak.”
31
Tembungé Yakub: “Kowé sumpaha!” Yosèf terus sumpah ing ngarepé. Israèl terus sujut madep ing ambèné sing sisih nduwur.
← Chapter 46
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 48 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50