bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 21
Genesis 21
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 22 →
1
GUSTI ngélingi marang Sara, kaya sing wis diomongké lan GUSTI nindakké marang Sara kaya sing wis dijanjèkké.
2
Sara terus meteng lan nglairké anak lanang patutan sangka Abraham waktu Abraham wis tuwa, ing waktu sing wis ditetepaké, tyotyok karo tembungé Gusti Allah marang dèkné.
3
Anaké sing entas lair, sangka Sara, dikèki jeneng Isak karo Abraham,
4
lan Abraham terus nyunati anak lanang Isak, waktu umuré wolung dina, kaya sing dipréntahké Gusti Allah marang dèkné.
5
Abraham umuré 100 taun dongé anak Isak mau lair.
6
Sara terus ngomong: “Gusti Allah nggawé aku ngguyu, sapa sing krungu bab iki, mesti bakal ngguyu awit sangka aku.”
7
Lan menèh tembungé: “Mbiyèn sapa sing bisa ngomongi marang Abraham: Sara nyusoni anak? Nanging aku wis nglairké anak lanang, waktu dèkné wis tuwa banget.”
8
Lan anak mau saya mundak gedé, terus disapih. Abraham nganakké pésta gedèn waktu dina Isak disapih mau.
9
Waktu kuwi Sara weruh anaké Hagar wong Egipte patutan karo Abraham moyoki marang Isak,
10
terus ngomong marang Abraham: “Batur wadon kuwi uga anaké dèkné, kongkon lunga sangka kéné, awit anaké lanang batur wadon iki ora bakal mèlu olèh warisan karo anak lanang kula Isak.”
11
Tembungé mengkono kuwi ndadèkké nyusaké atiné Abraham, awit sangka anaké.
12
Nanging tembungé Gusti Allah marang Abraham: “Aja nganti dadi nyusaké atimu awit sangka botyahé lan baturmu; apa penjaluké Sara marang kowé kuwi turutana, awit turunané sangka Isak kuwi sing bakal disebut turunanmu.
13
Senajan mengkono anaké baturmu kuwi ya bakal Tak dadèkké bangsa gedé, awit kuwi ya anakmu.”
14
Esuké mruput Abraham, njupuk roti lan banyu sak kantong, dikèkké marang Hagar lan ditumpangké ing pundaké, mengkono uga botyahé, sakwisé terus dikongkon lunga. Hagar terus budal, nanging mlakuné kesasar ing ara-ara samun Bèrsyéba.
15
Bareng banyuné ing kantong wis entèk, botyahé terus disèlèhké ing sak ngisoré grumbulan.
16
Hagar terus njagong rodok adoh kira-kira sak pemanah, tembungé dèkné mengkéné: “Aku ora tegel weruh botyahé enggoné arep mati.” Sakwisé mapan lungguh, terus nangis karo swara banter.
17
Gusti Allah krungu sambaté botyahé, mulékaté Gusti Allah terus mbengok marang Hagar sangka langit, tembungé: “Hagar apa sing kok susahké? Aja wedi, awit Gusti Allah wis ngrungokké sambaté botyahé ing panggonané ngglétak.
18
Ngadeka! Botyahé tangèkna, tuntunen awit bakal Tak dadèkké bangsa gedé.”
19
Gusti Allah terus mbukak mripaté Hagar, terus dèkné weruh ana sumur, terus diparani lan kantongé diisèni banyu lan botyahé diombèni.
20
Gusti Allah ana karo botyahé, sak nalika saya mundak gedé lan panggonané ing ara-ara samun dadi tukang manah.
21
Panggonané ing ara-ara samun Paran, lan digolèkké bojo karo ibuné sangka negara Egipte.
22
Ing sakwijiné dina Abimèlèk karo Pikol penggedéné suradadu ngomong marang Abraham, tembungé: “Gusti Allah wis nunggal karo sampéyan ing kabèh perkara sing sampéyan nandangi.
23
Mulané saiki kula jaluk sampéyan sumpah marang kula ing jenengé Gusti Allah ing kéné, yèn sampéyan ora bakal mblénjani marang kula, utawa marang anak-anak kula lan uga turun-turunané kula; sampéyan nindakké sing apik marang kula uga marang negara sing sampéyan panggoni dadi wong mantya iki, kaya enggèn kula wis nindakké sing apik marang sampéyan.”
24
Tembungé Abraham: “Ya kula sumpah!”
25
Nanging Abraham nggresula marang Abimèlèk, perkara sumur sing direbut karo para abdiné.
26
Tembungé Abimèlèk: “Kula ora ngerti, sapa sing nandangi kuwi, lan sampéyan uga ora ngekèki ngerti marang kula, kabar iki kula ijik krungu dina iki.”
27
Abraham terus njupuk wedus gèmbèl lan sapi terus dikèkké Abimèlèk, lan wong loro pada nggawé perjanjian.
28
Nanging Abraham misahké tyempé gèmbèl wédok pitu sangka panta mau.
29
Abimèlèk terus ngomong marang Abraham: “Tyempé gèmbèl pitu sing sampéyan pisahké kuwi, apa tegesé?”
30
Semauré Abraham: “Tyempé gèmbèl pitu kuwi supaya sampéyan tampani déwé sangka tangan kula, kanggo tanda yèn kula sing ngeduk sumur kuwi.”
31
Mulané panggonan kuwi dijenengké Bèrsyéba, awit ing kono wong loro mau pada sumpah.
32
Sakwisé nggawé perjanjian kaya mengkono ing Bèrsyéba, Abimèlèk lan Pikol penggedéné suradadu, terus mulih menyang negarané wong Filistèn.
33
Abraham ing Bèrsyéba mau nandur wit tamariska, lan nyeluk asmané GUSTI, Gusti Allah sing langgeng.
34
Abraham enggoné manggon dadi wong mantya ing negarané wong Filistèn kuwi nganti suwé banget.
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50