bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 2
Genesis 2
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 3 →
1
Kaya mengkono kuwi rampungé kedadiané langit, bumi lan sak isiné kabèh.
2
Ing dina sing kaping pitu sakwisé Gusti Allah mungkasi penggawéané enggoné sing digawé, ing dina sing kaping pitu terus lèrèn sangka enggoné nggawé samubarang kuwi.
3
Gusti Allah terus mberkahi dina kaping pitu kuwi lan disutyèkké, awit ing dina kuwi lèrèn sangka enggoné nggawé samubarang sing wis digawé mau.
4
Kaya mengkono tyeritané langit lan bumi waktu dititahaké. Waktu Gusti Allah, GUSTI nyiptaké langit lan bumi,
5
durung ana tetukulan ing bumi lan durung ana tanduran apa waé sing tukul ing ara-ara, awit Gusti Allah durung ngekèki udan marang bumi lan durung ana wong sing nggarap.
6
Mung ana pedut mumbul sangka bumi sing nelesi sak lumahé bumi.
7
Waktu semono GUSTI, Gusti Allah terus nggawé manungsa, sing sangka lebuné bumi, lan ing bolongan irungé disebuli ambekané urip; mengkono manungsa dadi urip.
8
Uga GUSTI, Gusti Allah nggawé petamanan ing Eden ing sebelah wétan; ing kono enggoné mapanké manungsa sing wis digawé.
9
GUSTI, Gusti Allah terus nukulaké wit-witan rupa-rupa sangka bumi, sing apik dideleng lan apik kanggo pangan; mengkono uga wit panguripan nang sak tengahé taman, lan menèh wit pangerti bab apik lan ala.
10
Ana kali mili sangka tanah Eden sing mbanyoni taman mau, lan sangka kono terus ngepang dadi papat:
11
sing kaping pisan jenengé kali Pison, sing mili ngubengi tanah Hawila sing okèh pametuné emas.
12
Emas ing tanah kono kuwi apik. Ing kono ya ana tlutuh balsem lan watu onyx sing larang.
13
Kali sing kaping pindo diarani Gihon, sing mili ngubengi sak tanah Kus.
14
Kali sing kaping telu diarani Tigris, sing mili ing wétané tanah Asyur; lan kaping papat kuwi kali Efrat.
15
GUSTI, Gusti Allah njupuk manungsa mau dipapanaké ing taman Eden dikongkon nggarap lan njaga.
16
Lan GUSTI, Gusti Allah terus ngekèki préntah marang manungsa: “Kabèh wohé wit-witan ing taman iki kena kok pangan sak senengmu,
17
nanging wit pangerti bab apik lan ala, kuwi wohé aja kok pangan; yèn kowé mangan wohé, mesti kowé bakal mati.”
18
GUSTI, Gusti Allah terus ngetokké tembung: “Ora apik yèn manungsa ijèn waé; Aku bakal nggawèké penulung sing sembada dadi jodoné.”
19
Nalika GUSTI Allah wis nggawé sak rupané kéwan-kéwan ing ara-ara lan sak rupané manuk ing awang-awang sangka lemah, terus pada ditekakké ing ngarepé manungsa, karepé supaya weruh kepriyé enggoné bakal njenengaké, lan jenengé sing diwènèhké manungsa marang saben sing urip mau, ya kuwi dadia jenengé.
20
Mengkono manungsa ngekèki jeneng marang werna-werna kéwan ingon kabèh, manuk-manuk kabèh lan uga marang werna-werna kéwan ing ara-ara; nanging manungsa durung nduwé penulung sing sembada dadi jodoné.
21
Terus GUSTI, Gusti Allah ndadèkké manungsa turu nganti kepati, lan sak njeruhné turu, Gusti Allah njikuk igané siji lan panggonané mau terus diisèni daging.
22
Igané sing dijikuk sangka manungsa terus digawé karo Gusti Allah, GUSTI, ndadèkké wong wadon, terus digawa karo Gusti Allah ing ngarepé manungsa.
23
Ing kono semauré manungsa: “Ya iki balung sangka balungku lan daging sangka dagingku, kuwi diarani wadon, awit dijukuk sangka sing lanang.”
24
Mulané wong lanang bakal ninggal bapa lan biyungé lan rumaket marang bojoné, lan kabèh loro kuwi bakal dadi daging siji.
25
Manungsa lan bojoné, kabèh loro kuwi pada wuda, nanging ora rumangsa isin.
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50