bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 45
Genesis 45
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 44
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 46 →
1
Yosèf wis ora kuwat ngempet rasané atiné ing ngarepé para seduluré. Mulané wong-wong pada dikongkon metu sangka kamar kono supaya bisa ngomong blaka waé karo sedulur-seduluré mau.
2
Bareng para abdi wis pada metu Yosèf terus nangis banter banget, nganti wong Egipte pada krungu, lan ngomongké marang Parao.
3
Tembungé Yosèf marang para seduluré: “Aku iki Yosèf, bapak apa ijik urip?” Nanging para seduluré pada ora bisa nyauri tembungé, awit sangka wedi lan geter ing ngarepé.
4
Yosèf terus ngomong menèh marang para seduluré: “Pada majua ta, nyedaka mréné!” Terus pada maju. Lan diomongi menèh: “Aku iki Yosèf adikmu, sing pada kok edol menyang negara Egipte.
5
Nanging saiki aja pada susah lan aja nggetuni penggawému, awit sangka enggonmu wis ngedol aku mréné, awit Gusti Allah sing ngutus aku ndisiki kowé supaya mitulungi neruské urip.
6
Awit negara kéné iki enggoné katekan pailan wis rong taun, nanging bakalé ijik limang taun menèh ora ana wong ngluku utawa panèn.
7
Mulané Gusti Allah ngutus aku ndisiki kowé, supaya turunanmu bisa tetep ing bumi iki lan supaya kowé ketulungan uripmu, dadiné brayatmu sak bagéan gedé bisa ketulungan.
8
Dadiné duduk kowé sing ngongkon aku mréné, nanging Gusti Allah, ya Panjenengané sing mernahké aku dadi bapaké Parao, lan ngrumat sak kraton kabèh uga ngwasani negara Egipte kabèh.
9
Gelisa pada bali menyang ngarepé bapak, lan ngomonga mengkéné: ‘Pawelingé anakmu Yosèf ngéné: Gusti Allah wis ngangkat kula dadi sing ngwasani sak tanah Egipte kabèh, saiki kula njaluk teka menyang panggonan kula, aja ngentèni apa-apa.
10
Bapak kula njaluk manggon ing negara Gosèn tyedak karo kula, ya bapak uga anak putuné, wedusé lan sapi lan kabèh duwèké bapak.
11
Kula sing bakal nyukupi kabèh kebutuhané bapak, awit pailan iki ijik limang taun menèh suwéné, supaya bapak sak brayat aja nganti tiba dadi mlarat, uga kabèh wong sing mèlu bapak.
12
Kowé lan adikku Bényamin wis pada weruh déwé, yèn sing ngomongi kowé kabèh iki aku déwé.
13
Awit sangka kuwi bapakku omongana bab kaluhuranku ing negara Egipte kéné, lan sembarang sing wis pada kok deleng terus gelisa bapakku gawanen mréné!”
14
Adiké Bényamin terus dirangkul guluné karo nangis, lan Bényamin ya nangis ing tangané Yosèf.
15
Yosèf terus ngambungi lan ngrangkuli para seduluré karo nangis. Sakwisé mengkono para seduluré ijik pada gunemané karo Yosèf.
16
Waktu ing kratoné Parao krungu kabar, yèn seduluré Yosèf pada teka, ditampa apik karo Parao lan para pegawéné.
17
Parao terus ngomong marang Yosèf: “Ngomonga marang para sedulurmu, pada nandangi mengkéné: Kéwan-kéwanmu pada momotana lan terus muliha menyang negara Kanaan,
18
bapakmu lan brayatmu pada boyongen lan digawa mréné, aku bakal ngekèki apa sing apik déwé ing negara Egipte, kowé bakal pada ngrasakaké kemakmurané negara kéné.
19
Sak terusé kowé nampa préntah supaya kongkona mengkéné marang wong-wong mau: Pada nglakoni mengkéné: Nggawaa kréta sangka negara Egipte kanggo anak-anakmu lan bojomu, bapakmu kowé mapakka mbrana, lan terus tekaa mréné!
20
Uga menèh kowé aja pada éman ninggal barang-barangmu, awit apa sing apik déwé ing negara Egipte iki bakal dadi duwèkmu.”
21
Para anaké Israèl terus pada nglakoni mengkono, lan pada dikèki kréta lan Yosèf manut préntahé Parao, uga pada dikèki sangu kanggo ing dalan.
22
Uga menèh siji-sijiné dikèki sandangan sak pasang lan Bényamin dikèki duwit slaka 300 lan sandangan limang pasang.
23
Kejaba kuwi bapaké ya dikirimi kimar lanang sepuluh, dimomoti barang-barang sing apik déwé ing Egipte, uga kimar wédok sepuluh, dimomoti gandum, roti lan sangu liyané kanggo bapaké ing dalan.
24
Seduluré terus pada dililani budal, lan diweling mengkéné: “Ing dalan aja pada tutuh-tutuhan!”
25
Kaya mengkono enggoné pada budal sangka negara Egipte terus tekan ing negarané Kanaan, ing ngarepé Yakub bapaké.
26
Terus pada tyrita, tembungé: “Yosèf ijik urip, malah dadi penggedé ngwasani sak tanah Egipte kabèh!” Nanging Yakub ora ngrèwès, awit ora ngandel karo tembungé para anaké.
27
Nanging bareng wis dikèki sakkèhé pawelingé Yosèf, lan bareng weruh kréta kirimané Yosèf kanggo metuk, semangaté Yakub, bapaké dadi pulih menèh.
28
Israèl terus ngomong: “Wis tyukup, anakku Yosèf ijik urip! Aku arep budal lan kepéngin ketemu sak durungé aku mati.”
← Chapter 44
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 46 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50