bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 17
Genesis 17
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 18 →
1
Nalika Abram umuré sangang puluh sanga taun, GUSTI ngétok marang Abram lan ngetokké tembung marang dèkné: “Aku iki Gusti Allah sing Mahakwasa, kowé mbangun-turuta marang Aku lan uripa sing bener.
2
Aku arep nggawé perjanjian karo kowé lan Aku bakal ndadèkké kowé nganti dadi okèh banget.”
3
Abram terus sendeku ing lemah, lan Gusti Allah ngetokké tembung marang dèkné:
4
“Sangka Aku ya iki perjanjian-Ku karo kowé, yèn kowé bakal dadi leluhuré bangsa okèh.
5
Jenengmu sak terusé duduk Abram, nanging Abraham, awit kowé kuwi wis Tak dadèkké dadi bapaké bangsa okèh.
6
Aku bakal ndadèkké kowé nduwé anak putu nganti okèh banget, banjur kowé bakal dadi bangsa pirang-pirang, lan kowé bakal nurunké para ratu.
7
Aku bakal nggawé perjanjian ing antarané Aku lan kowé uga marang turunanmu nganti turunané turunanmu dadi perjanjiané sing langgeng, supaya Aku dadi Gusti Allahmu lan Gusti Allahé turunanmu.
8
Lan menèh kowé lan turunanmu bakal Tak wènèhi negara iki sing kok enggoni kaya wong mantya, ya negara Kanaan iki kabèh, bakal dadi duwèkmu selawasé lan Aku bakal dadi Gusti Allahé.”
9
Lan uga tembungé Gusti Allah marang Abraham menèh: “Sangka kowé, kowé netepana perjanjian-Ku, ya kowé lan kabèh turunanmu.
10
Iki perjanjian-Ku sing kudu kok tetepi, perjanjian ing antarané Aku lan kowé uga kabèh turunanmu, ya kuwi yèn saben wong lanang kudu disunati.
11
Kowé pada sunata, awit kuwi sing kanggo tanda perjanjiané ing antarané Aku lan kowé.
12
Anak sing umur wolung dina kuwi kudu disunati, ya kuwi saben anak lanang ing panggonanmu, turunanmu, uga kabèh kanggo sing duduk turunanmu sing lair ing omahmu utawa sing dituku karo duwit sangka liya bangsa.
13
Wong sing lair ing omahmu lan sing kok tuku karo duwit, kabèh kuwi kudu pada disunati, ing dagingmu kuwi perjanjian-Ku dadi perjanjian sing langgeng.
14
Wong lanang sing ora disunati, ya kuwi sing ora diketok putyuké ikuté dagingé, wong kaya mengkono kuwi kudu ditokké sangka antarané wong-wong bangsané; kuwi ngrusak perjanjian-Ku.”
15
Gusti Allah ngetokké tembung menèh marang Abraham: “Sarai bojomu kuwi aja kok tyeluk Sarai menèh, nanging Sara, kuwi dadia jenengé.
16
Aku bakal mberkahi dèkné, lan kowé ya bakal Tak wènèhi anak lanang patutan sangka bojomu kuwi. Lan ya bakal Tak berkahi nganti bakal dadi ibuné bangsa pirang-pirang, lan bakal nurunké para ratu.”
17
Abraham terus sendeku nyembah ing lemah karo ngguyu, tembungé dèkné: “Wong sing wis umur 100 taun apa bisa nduwé anak, lan Sara sing wis umur sangang puluh taun kuwi apa ya bakal bisa nglairké anak?”
18
Abraham terus ngomong marang Gusti Allah: “Duh Gusti, Ismaél waé Gusti dililani urip ketampa ing ngarepé Gusti!”
19
Nanging tembungé Gusti Allah: “Ora, bojomu Sara bakal nglairké anak lanang sangka kowé, lan kowé bakal njenengké dèkné Isak, lan karo dèkné kuwi Aku bakal nganakké perjanjian-Ku dadi perjanjian langgeng kanggo turunané.
20
Kanggo Ismaél kuwi, penjalukmu ya Tak turuti, dèkné bakal Tak berkahi lan Tak dadèkké nduwé turunan lan Tak dadèkké dadi okèh banget, uga bakal nurunké ratu rolas, lan bakal Tak dadèkké bangsa sing gedé.
21
Nanging perjanjian-Ku kuwi bakal Tak talèni karo Isak, sing bakal lair sangka Sara patutan sangka kowé taun ngarep pendaké waktu iki.”
22
Sakwisé rampung enggoné ngetokké tembung mengkono mau, Gusti Allah terus ninggalké Abraham.
23
Sakwisé mengkono Abraham terus njupuk Ismaél anak lanang lan sakkèhé para wong sing lair ing omahé lan uga wong sing dituku karo duwit, ya kuwi saben wong lanang ing omahé, kuwi pada disunati ikuté ing dina kuwi uga, kaya sing dipréntahké karo Gusti Allah marang dèkné.
24
Abraham waktu sunat, umuré sangang puluh sanga taun,
25
lan Ismaél anaké disunati waktu umuré telulas taun.
26
Dina kuwi Abraham lan Ismaél, anaké lanang, bareng enggoné disunati;
27
lan sakkèhé wong lanang ing omahé, wong sing lair ing kono, wong sing dituku karo duwit sangka bangsa liya, kabèh pada disunati bareng karo dèkné.
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50