bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 27
Genesis 27
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 28 →
1
Bareng Isak wis tuwa lan mripaté wis mblereng banget nganti ora bisa weruh, terus nyeluk Esau anaké mbarep lan diomongi: “Anakku.” Tembungé Esau: “Kula bapak.”
2
Tembungé Isak: “Aku wis tuwa lan ora ngerti kapan bakal ninggal ndonya.
3
Njupuka gamanmu, panahmu lan gendéwané, terus lungaa menyang ing ara-ara, aku bedilna beburon,
4
terus aku olahna pangan sing énak, kaya sing dadi kesenenganku, yèn wis rampung aku ladènana, tak pangané, sakwisé kuwi kowé bakal tak berkahi sak durungé aku ninggal ndonya.”
5
Ribka ngrungokké enggoné Isak ngomongi Esau mau. Bareng Esau wis budal menyang ara-ara ngindik kéwan sing kena diladèkké bapaké,
6
Ribka ngomong marang Yakub anaké: “Aku mau ngrungokké bapakmu enggoné ngomongi Esau kakangmu:
7
Aku golèkana kéwan beburon, terus olahen sing énak, tak pangané lan sakwisé kuwi kowé tak berkahi ing ngarepé GUSTI, sak durungé aku ninggal ndonya.
8
Saiki, anakku! rungokna omongku sing tak omongké marang kowé iki mengkéné:
9
Kowé menyanga ing panggonané wedus kita, aku jupukna tyempé loro sing apik, kuwi tak olahé sing énak kanggo bapakmu, kaya sing dadi karepé.
10
Terus ladènana bapakmu, supaya dipangan lan supaya kowé diberkahi sak durungé ninggal ndonya.”
11
Yakub terus ngomong marang Ribka ibuné: “Kakang kula Esau kuwi awaké okèh rambuté, lan kula iki klimis.
12
Menawa bapak nggrayangi kula, mesti terus ngerti, kula nggawé gegojèkan, awit sangka mengkono kula malah kenèng bebendu duduk berkah.”
13
Nanging ibuné ngomong menèh: “Bebendu kuwi tak sanggané, anakku, nuruta pituturku waé, lungaa! Aku jupukna wedusé!”
14
Yakub terus njupuk tyempé lan dikèkké marang ibuné; lan ibuné terus masak panganan sing énak, kaya sing dadi karepé bapaké.
15
Ribka terus njupuk sandangan sing apik duwèké Esau, anaké mbarep, sandangan sing disimpen ing omah, terus dienggokké marang Yakub anaké sing ragil.
16
Lan lulangé tyempé mau diblebetké ing tangané Yakub lan ing guluné sing klimis.
17
Panganan sing énak lan roti sing mentas diolah mau terus dipasrahké marang anaké Yakub.
18
Yakub terus mlebu ing panggonané bapaké terus ngomong: “Bapak!” Tembungé bapaké: “Apa, anakku, kowé kuwi sapa?”
19
Tembungé Yakub marang bapaké: “Kula Esau, anakmu sing mbarep. Kula wis nandangi kaya préntahé bapak marang kula. Kula nyuwun bapak tangi lan njagong, terus mangan daging beburon sing wis kula masak, supaya bapak terus ngekèki berkah marang kula.”
20
Isak terus nyauri marang anaké: “Kok gelis temen enggonmu olèh, anakku!” Tembungé Yakub: “Awit GUSTI, Gusti Allahé bapak, sing ndadèkké kula olèh gawé.”
21
Tembungé Isak marang anaké: “Nyedaka mréné, anakku, awakmu tak grayangané, apa kowé kuwi anakku Esau apa duduk.”
22
Yakub terus nyedaki Isak bapaké, terus nggrayangi lan ngomong: “Yèn swarané, swarané Yakub, nanging yèn tangané, tangané Esau.”
23
Dadi Isak pangling marang Yakub, awit tangané diwut-diwut kaya tangané Esau, mulané Isak arep mberkahi dèkné.
24
Nanging Isak meksa takon menèh: “Apa tenan kowé kuwi anakku Esau?” Tembungé Yakub: “Ya!”
25
Isak terus ngomong: “Tyedaké mréné pangananmu kuwi, daging beburoné anakku tak pangané, supaya kowé terus tak berkahi.” Sakwisé diladèkké, Isak terus mangan, lan uga dikèki anggur, terus ngombé.
26
Isak terus ngomong: “Nyedaka mréné, aku ambungen, anakku!”
27
Yakub terus nyedaki, bapaké diambung. Waktu Isak mambu ambuné sandangané Yakub, terus ngekèki berkah, tembungé: “Ambuné anakku kuwi kaya ambuné bumi sing diberkahi karo GUSTI.
28
Gusti Allah bakal ngekèki kowé ebuné langit lan lemah subur ing bumi uga gandum lan anggur nganti lubèr-lubèr.
29
Bangsa-bangsa bakal pada teluk ing ngarepmu; kowé ngwasani para sedulurmu, lan anaké ibumu bakal pada sujut marang kowé. Sapa sing nyepatani kowé, bakal kena ukuman, lan sapa sing mberkahi kowé, kuwi bakal diberkahi.”
30
Sak rampungé Isak enggoné mberkahi Yakub, lan Yakub ijik entas waé mundur sangka ngarepé Isak, Esau teka sangka enggoné beburon
31
Terus ya masak panganan sing énak, terus diladèkké marang bapaké. Tembungé marang bapaké: “Bapak, kula nyuwun bapak tangi lan mangan daging beburon sing dimasak anakmu, supaya terus ngekèki berkah marang anakmu!”
32
Nanging tembungé Isak: “Kowé kuwi sapa?” Tembungé: “Kula iki anakmu mbarep Esau.”
33
Ing kono Isak gemeter lan kagèt banget lan ngomong: “Yèn mengkono sapa sing wis beburon kéwan lan wis diladèkké marang aku? Lan ya wis tak pangan kabèh, sak durungé kowé teka, terus ya wis tak berkahi, lan dèkné bakal dadi wong sing tetep diberkahi.”
34
Esau kadung krungu tembungé bapaké mau, terus njerit banter banget, lara atiné, lan ngomong marang bapaké: “Duh bapak, berkahana uga kula iki!”
35
Tembungé bapaké: “Adikmu sing wis teka karo ngapusi lan ngrebut berkah sing jané arep tak wènèhké kowé.”
36
Semauré Esau: “Wis pantes jenengé Yakub, wis kaping pindo enggoné ngapusi aku. Hak anak mbarep direbut lan saiki berkah sing kanggo aku uga direbut!” Terus ngomong marang bapaké: “Apa bapak ora duwé berkah liyané kanggo kula?”
37
Isak nyauri marang Esau, tembungé: “Adikmu wis tak angkat ngwasani kowé, lan sakkèhé para seduluré wis tak temtokké dadi abdiné, lan ya wis tak gawani gandum lan anggur, karo apa menèh sing bisa tak kèkké marang kowé, duh anakku?”
38
Tembungé Esau marang bapaké: “Apa bapak mung duwèk berkah siji kuwi, duh bapak? Mbok kula dikèki berkah bapak!” Esau terus nangis banter.
39
Ing kono Isak nyauri tembungé: “Sak temené panggonanmu bakal adoh sangka lemah sing subur ing bumi lan ora olèh ebun sing sangka langit ing nduwuré.
40
Kowé bakal urip sangka pedangmu lan kowé bakal dadi baturé adikmu. Mbésuk bakal kelakon, yèn kowé ngupaya karo temen, pasangan bakal utyul sangka gulumu.”
41
Esau sengit banget marang Yakub, awit sangka berkah sing wis dikèkké karo bapaké marang dèwèké mau, tembungé dèkné déwé: Iki wis nyedaki dina kasusahan, awit matiné bapak, terus Yakub Adikku bakal tak patèni.
42
Bareng Ribka dikabari bab tembungé Esau anaké sing mbarep kaya mengkono kuwi, terus kongkonan nyeluk Yakub anaké ragil, terus diomongi: “Esau kakangmu nesu arep mbales, matèni kowé.
43
Anakku, kowé nuruta pituturku, ndang budala lunga menyang Haran panggonané Laban sedulurku!
44
Mondoka nang kana sak untara, nganti nesuné kakangmu wis lerem.
45
Yèn kakangmu wis lerem nesuné marang kowé, lan wis lali apa sing kok tindakké marang dèkné, aku bakal ngongkon wong marani kowé sangka kana. Kenèng apa aku kok kudu kélangan kowé loro-loroné bareng sedina?”
46
Sakwisé mengkono Ribka terus ngomong marang Isak: “Kula wis jelèh urip awit sangka wong wadon bangsa Hèt kuwi. Yèn Yakub nganti njukuk bojo bangsa Hèt, tunggalé wong negara kéné, apa gunané kula ijik urip?”
← Chapter 26
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 28 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50