bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Genesis 37
Genesis 37
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 36
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 38 →
1
Yakub manggon ing negara tilas panggonané bapaké sing dadi wong mantya, ya kuwi ing negara Kanaan.
2
Iki lelakoné turunané Yakub. Yosèf waktu umur pitulas taun, dadi ijik nom, kulina angon wedus bebarengan karo sedulur-seduluré, anaké Bilha lan Silpa bojoné bapaké, lan Yosèf kuwi ngomongi marang bapaké bab penggawé alané para seduluré.
3
Israèl enggoné trésna Yosèf ngungkuli para sedulur-seduluré liyané kabèh, awit Yosèf kuwi lairé waktu Yakub wis tuwa; lan Yosèf digawèkké jubah sing apik banget.
4
Bareng sedulur-seduluré pada ngerti yèn bapaké enggoné trésna Yosèf ngungkuli karo liyané, nganti Yosèf disengiti lan ora gelem ngaruh-aruhi karo sumèh.
5
Ing sakwijiné dina Yosèf ngimpi, impèné mau terus dityeritakké marang para sedulur-seduluré, nganti sedulur-seduluré saya mundak menèh sengité.
6
Lan ngomong marang para seduluré: “Tyoba rungokna impèn sing tak impèkké iki:
7
Aku lan kowé pada mbongkoki gandum ing kebon; bongkokanmu terus ngadek jejek, bongkokanmu terus pada teka ngubengi lan sujut nyembah marang bongkokanku.”
8
Ing kono para seduluré pada ngomong: “Apa kowé kepéngin ngratoni kita?” Sak nalika saya mundak menèh sengité jalaran sangka impèné lan tembungé kuwi.
9
Yosèf terus ngimpi menèh, kuwi ya dityeritakké marang para seduluré, tembungé: “Aku ngimpi menèh: Srengéngé, mbulan lan lintangé sewelas pada kétok sujut lan nyembah ana ngarepku.”
10
Bareng bab iki dityeritakké marang bapaké lan para seduluré, nganti dinesoni karo bapaké: “Impèn apa ta impènmu kuwi? Mosok ta aku, ibumu lan para sedulurmu bakal pada sendeku ing bumi ing ngarepmu?”
11
Sedulur-seduluré dadi pada serik marang Yosèf, nanging bapaké nyimpen perkara kuwi ing sak njeruhné atiné.
12
Ing sakwijiné dina para seduluré pada angon kéwan-kéwané bapaké ing Sikem.
13
Israèl terus ngomong marang Yosèf: “Kakang-kakangmu ijik pada angon kéwan-kéwan ana Sikem. Mulané kowé tak kongkon niliki mbrana!” Tembungé Yosèf: “Ya bapak.”
14
Terus tembungé menèh: “Kowé mbranaa, tilikana kahanané sedulur-sedulurmu lan kahanané kéwan-kéwané, mengko aku kabarana!” Mengkono Yakub enggoné kongkonan Yosèf sangka bawah Hébron lan terus wis tekan ing Sikem.
15
Bareng Yosèf ijik mlaku mbrana-mbréné ing ara-ara, terus kepetuk sakwijiné wong lanang sing ngaruh-aruhi: “Sampéyan nggolèki apa?”
16
Semauré Yosèf: “Kula nggolèki sedulur-sedulur kula, sampéyan bisa ngomongi kula ing ngendi anggèné pada angon?”
17
Semauré wong mau: “Wis pada lunga sangka kéné, awit kula krungu anggèné pada rembukan: Hayuk pada menyang Dotan.” Dadi Yosèf terus nyusul para seduluré, lan pada ketemu ing Dotan.
18
Sangka kadohan Yosèf wis disawang tekané, sak durungé nyedak para seduluré mau pada rembukan golèk akal supaya bisa matèni Yosèf.
19
Gunemané mengkéné: “Wis kaé matké, tukang ngimpi kita teka!
20
Kuwi hayuk pada dipatèni lan dityemplungi ing salah sijiné sumur kuwi, terus mengko diomongké yèn dipangan kéwan galak; mengko kita bakal weruh kepriyé kedadiané impèné kuwi.”
21
Bareng Rubèn krungu sing kaya mengkono, karepé arep nylametaké Yosèf sangka tangané para seduluré, semauré: “Aja nganti kita patèni ta!”
22
Tembungé Rubèn: “Aja nganti ngutahké getih, dityemplungké sumur ing ara-ara samun kono waé! Mung aja kok kapak-kapakké!” Kuwi sakjané supaya bisa ngluwari Yosèf sangka tangané para seduluré lan dibalèké marang bapaké.
23
Bareng Yosèf ijik waé tekan ing ngarepé para seduluré, terus diutyuli jubahé, ya jubah sing apik banget sing ijik dienggo kuwi.
24
Terus digawa lan dityemplungi ing sumur. Sumur mau asat, ora ana banyuné.
25
Sakwisé mengkono terus pada mangan kembulan. Bareng pada ndangak, weruh ing kadohan ana tukang dagang bangsa Ismaél sing teka sangka Giléad, untané pada momot bumbu-bumbu, balsem lan blendok kismis, arep digawa menyang negara Egipte.
26
Lan Yéhuda ngomong marang para seduluré: “Untungé apa yèn kita matèni adik kita lan ndelikké getihé?
27
Hayuk pada didol waé marang wong Ismaél kaé, nanging aja nganti kita apak-apakké, awit kuwi sedulur kita, kulit daging kita.” Seduluré pada setuju kabèh.
28
Ing waktu ana tukang dagang Midian liwat, Yosèf dientaské sangka njeruh sumur, lan didol marang wong Ismaél, payu rong puluh sèkel slaka; Yosèf terus digawa menyang ing negara Egipte.
29
Bareng Rubèn mbalèni sumur mau, Yosèf wis ora ing njeruh sumur, terus nyuwèk-nyuwèk sandangané.
30
Terus mbalèni para seduluré, tembungé: “Botyahé wis ora ana, lah aku menyang ngendi paranku?”
31
Sakwisé mengkono terus pada njikuk jubahé Yosèf lan mbelèh wedus, lan jubahé dityelupké ing getihé.
32
Jubah sing apik banget mau dikirimké marang bapaké, karo diweling mengkéné: “Iki enggèn kula pada nemu. Bapak kula suwun nitik, iki apa jubahé anak sampéyan apa duduk?”
33
Bareng Yakub mriksa jubah mau, terus ngomong: “Iki jubahé anakku, mesti anakku wis dipangan kéwan galak lan wis disempal-sempal.”
34
Yakub terus nyuwèk-nyuwèk jubahé, lan nganggo salin kasusahan diubetké ing bangkèkané uga gawé petangisan nganti pirang-pirang dina, awit sangka anaké mau.
35
Para anaké lanang lan wadon pada nglipur, nanging ora gelem dilipur, tembungé: “Ora! Aku tetep sedih, nganti aku wis medun nyusul anakku menyang ing panggonané wong mati.” Mengkono Yakub enggoné nangisi Yosèf anaké.
36
Yosèf didol karo wong Midian mau menyang ing negara Egipte, marang Potifar, penggedéné Parao, penggedéné sing njaga ratu.
← Chapter 36
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 38 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50