bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
/
Numbers 23
Numbers 23
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
← Chapter 22
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 24 →
1
پوءِ بلعام بلق کي چيو تہ ”هتي منهنجي لاءِ ست قربانگاهون ٺهرايو ۽ منهنجي لاءِ ست وهڙا ۽ ست گھٽا تيار رکو.“
2
بلق ائين ئي ڪيو جيئن بلعام چيو هئس. پوءِ بلق بلعام سان گڏجي هر هڪ قربانگاهہ تي هڪڙي وهڙي ۽ هڪڙي گھٽي جي قرباني ڪئي.
3
تنهن بعد بلعام بلق کي چيو تہ ”توهان هتي پنهنجيءَ قربانيءَ وٽ بيهو ۽ آءٌ ٿورو پرڀرو وڃان ٿو. ٿي سگھي ٿو تہ خداوند مون سان ملڻ لاءِ اچي. سو جيڪي هو مون تي ظاهر ڪندو سو آءٌ توهان کي ٻڌائيندس.“ پوءِ هو هڪڙي ويران ٽڪريءَ تي چڙهي ويو.
4
خدا ساڻس مليو ۽ بلعام خدا کي چيو تہ ”مون ست قربانگاهون تيار ڪيون آهن ۽ هر هڪ قربانگاهہ تي هڪڙي وهڙي ۽ هڪڙي گھٽي جي قرباني ڪئي اٿم.“
5
تڏهن خداوند بلعام جي وات ۾ هڪڙي ڳالهہ وڌي ۽ چيائينس تہ ”موٽي وڃي بلق کي اها ڳالهہ چئي ٻڌاءِ.“
6
سو هو انهيءَ وٽ موٽي آيو ۽ ڏٺائين تہ بلق موآب ملڪ جي سڀني اڳواڻن سميت پنهنجيءَ قربانيءَ جي ڀر ۾ بيٺو آهي.
7
تڏهن بلعام پنهنجو الهامي گفتو شروع ڪندي چوڻ لڳو تہ ”موآب جي بادشاهہ بلق مون کي ارام ملڪ مان گھرايو. هائو، هن مون کي اوڀر واري جابلو علائقي مان سڏايو. هن چيو تہ ’اچ ۽ منهنجي خاطر بني يعقوب تي اچي لعنت ڪر، هائو، اچ ۽ منهنجي واسطي بني اسرائيل کي اچي ملامت ڪر.‘
8
پر جن تي خدا لعنت نہ ڪئي آهي، تن تي آءٌ ڪيئن لعنت ڪريان؟ هائو، جن کي خداوند ملامت نہ ڪئي آهي، تن کي آءٌ ڪيئن ملامت ڪريان؟
9
آءٌ بني اسرائيل کي جبلن جي چوٽيءَ تان ڏسان ٿو، هائو، ٽڪرين تان منهنجي مٿن نظر پوي ٿي. هيءَ اُها قوم آهي جيڪا اڪيلي رهي ٿي، ۽ ڄاڻي ٿي تہ هوءَ ٻين قومن کان بي مثال قوم آهي.
10
بني يعقوب ، جنهن جو اولاد واريءَ جي ذرڙن جيترو گھڻو آهي، تنهن کي ڪير ڳڻي سگھندو؟ بلڪ سندن رڳو چوٿين حصي جو بہ ڪو شمار نہ ٿو ڪري سگھي. شل مون بلعام جي پڇاڙي بہ انهن سچارن جهڙي ٿئي، بلڪ شل آءٌ انهن سچارن وارو موت مران.“
11
تڏهن بلق بلعام کي چيو تہ ”هي تو مون سان ڇا ڪيو؟ مون تہ تو کي پنهنجي دشمنن تي لعنت ڪرڻ لاءِ هتي گھرايو آهي، پر تو تہ انهن کي برڪت ئي برڪت ڏني آهي.“
12
هن جواب ڏنو تہ ”ڇا آءٌ رڳو اُها ئي ڳالهہ نہ چوان جيڪا خداوند منهنجي وات ۾ وڌي هجي؟“
13
پوءِ بلق بلعام کي چيو تہ ”هاڻي مون سان گڏجي ٻئي هنڌ هل، جتان تون انهن سڀني کي نہ، پر رڳو پڇاڙيءَ وارن کي ڏسي سگھندين. پوءِ تون انهن تي منهنجي خاطر لعنت ڪر.“
14
سو هو کيس صوفيم جي ميدان ۾ پسگاہ جي چوٽيءَ تي وٺي ويو. اتي بہ بلق ست قربانگاهون ٺاهيون ۽ هر هڪ قربانگاهہ تي هڪ وهڙي ۽ هڪ گھٽي جي قرباني ڪيائين.
15
تڏهن بلعام بلق کي چيو تہ ”توهان هتي پنهنجي قربانيءَ وٽ بيهو، آءٌ هوڏانهن وڃي خداوند سان ملي اچان.“
16
خداوند بلعام سان مليو ۽ سندس وات ۾ هڪڙي ڳالهہ وجھي چيائينس تہ ”موٽي وڃي بلق کي اها ڳالهہ چئي ٻڌاءِ.“
17
سو هو انهيءَ وٽ موٽي آيو ۽ ڏٺائين تہ بلق موآب ملڪ جي اڳواڻن سميت پنهنجي قربانيءَ جي ڀر ۾ بيٺو آهي. بلق کانئس پڇيو تہ ” خداوند ڇا فرمايو؟“
18
تڏهن بلعام پنهنجو الهامي گفتو شروع ڪندي چوڻ لڳو تہ ”اي صفور جا پٽ بلق! تون منهنجي ڳالهہ ڌيان سان ٻڌ.
19
خدا انسان ناهي جو ڪوڙ ڳالهائي، هو آدمزاد ناهي جو پنهنجو ارادو بدلائي. هو جيڪي بہ چوندو آهي سو پورو ڪين ڪندو آهي ڇا؟ هائو، هو جيڪي بہ فرمائيندو آهي سو ضرور ٿيندو آهي.
20
ڏس، مون کي برڪت ڏيڻ جو حڪم مليو آهي، هاڻي خدا جي ڏنل برڪت کي آءٌ ڪيئن ٿو بدلائي سگھان؟
21
خداوند خدا بني يعقوب جو بادشاهہ آهي، ۽ هو ساڻن گڏ رهي ٿو. سو هو بني اسرائيل کي هر مشڪل ۽ مصيبت کان دور ٿو رکي.
22
بيشڪ جنهن خدا کين مصر ملڪ مان ڪڍي آندو، سو ڪيڏي نہ وڏي قدرت وارو آهي.
23
سو بني يعقوب تي ڪوبہ جادو ڪين هلندو، نڪي بني اسرائيل تي ڪنهن فال جو ڪو اثر ئي ٿيندو. بلڪ مٿن انهن ڳالهين جو اثر نہ ٿيندو ڏسي هر ڪو چوندو تہ ’واہ، خدا پنهنجي قوم لاءِ ڇا ڇا نہ ڪيو آهي!‘
24
ڏس، بني اسرائيل زورآور شينهڻ جيان اُٿي کڙا ٿيا آهن، اهڙي شينهڻ جيان جيڪا تيستائين آرام نہ ٿي ڪري جيستائين شڪار کي نہ ٿي ڳڙڪائي ۽ انهيءَ جو رت نہ ٿي پيئي.“
25
تڏهن بلق بادشاهہ بلعام کي چيو تہ ”تون انهن تي لعنت تہ ڪين ٿو ڪرين، پر گھٽ ۾ گھٽ کين برڪت تہ نہ ڏي.“
26
بلعام کيس ورندي ڏيئي چيو تہ ”مون توهان کي چيو ڪين هو تہ جيڪي خداوند مون کي فرمائيندو، سو ئي مون کي ڪرڻو آهي؟“
27
بلق بلعام کي چيو تہ ”اچ تہ آءٌ تو کي ٻئي هنڌ وٺي ٿو هلان. خدا جي نظر ۾ شايد اهو چڱو هجي تہ تون اتان منهنجي خاطر هنن تي لعنت ڪرين.“
28
سو بلق بلعام کي پعور جبل جي چوٽيءَ تي وٺي ويو، جتان هيٺ بيابان نظر ٿي آيو.
29
اتي بلعام بلق کي چيو تہ ”هتي منهنجي لاءِ ست قربانگاهون ٺهراءِ ۽ منهنجي لاءِ ست وهڙا ۽ ست گھٽا تيار رک.“
30
بلق ائين ئي ڪيو جيئن بلعام کيس چيو. هن هر هڪ قربانگاهہ تي هڪڙي وهڙي ۽ هڪڙي گھٽي جي قرباني ڪئي.
← Chapter 22
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 24 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36