Acts 16

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

1मंग पौल दर्बे नगर आणि लुस्र नगर ह्या शहरस्मा मा बी ग्या, आणि तठे तीमुथियुस नाव ना एक शिष्य होता, तेनी माय यहुदी विश्वासी होती, पण तेना बाप ग्रीक देश ना राहणार होता.

2तो लुस्र नगर आणि इकुन्या शहर ना शिष्यस्मा नावाजीत होता.

3पौल नि ईच्छा होती कि तीमुथियुस तेना संगे जावो, आणि ज्या यहुदी लोक त्या जागा मा होतात तेस्ना मुळे तेले लिसन तेना सुंता करा, कारण कि तेस्ले सर्व माहित होत कि तेना बाप ग्रीक देश ना राहणार होता.

4पौल आणि तेना जोळीदार नगर-नगर जात त्या विधीस्ले माना साठे विश्वासीस्ले सांगत जात होतात, ज्या यरूशलेम शहर ना प्रेषित आणि वरिष्ठस्नी ठरायेल होती.

5ह्या प्रकारे मंडळी विश्वास मा स्थिर होत गी आणि दररोज नवीन विश्वासी तेस्ना संगे जुळत ग्यात.

6आणि त्या फ्रुगिया आणि गलतिया प्रांत मधून हुईसन ग्यात, आणि पवित्र आत्मा नि तेस्ले आशिया प्रांत मा वचन आयकाळा कण मना कर.

7आणि तेस्नी मुसिया प्रांत ना जोळे पोचीसन, बेथानी प्रांत मा जावाना देखा, पण येशु नि आत्मा नि तेस्ले जावू नई दिधा.

8त त्या मुसिया प्रांत मधून त्रोवस शहर मा उनात.

9तठे पौल नि रात ले एक दर्शन देख कि मासेदोनिया क्षेत्र मा एक माणुस उभा ऱ्हायेल, तेले विनंती करत सांगस, “समुद्र ना पार उतरीसन मासेदोनिया प्रांत मा ये, आणि आमनी मदत कर.”

10तेना हवू दर्शन देखताच आमी लगेच मासेदोनिया प्रांत जावाना देखनुत, हय समजीसन कि परमेश्वर नि आमले तेस्ले सुवार्ता आयकाळा साठे बलायेल शे.

11एनासाठे त्रोवस शहर मधून जहाज सोळीसन आमी सरळ सुमात्राके बेट आणि दुसरा दिन नियापुलीस शहर मा उनुत.

12तठून आमी फिलिप्पै शहर मा पोहोचनुत, जो मासेदोनिया प्रांत ना मुख्य नगर, आणि रोमी लोकस्नी वस्ती शे, आणि आमी त्या नगर मा काही दिन लगून ऱ्हायनूत.

13आराम ना दिन आमी नगर ना दरवाजा ना बाहेर नदी ना तठ वर हय समजीसन ग्युत कि तठे यहुदी लोकस्ना प्रार्थना करानी जागा हुईन. पण बठीसन त्या बायस्ना संगे ज्या एकत्र हुयेल होत्यात, गोष्टी कराले लागनुत.

14त्या बाईस मधून एक बाई जीना नाव लुदिया होता, ती थुवतीरा नगर नि राहणारी होती आणि माहाग बैजनी कपळा विकाना व्यवसाय करत होती. ती बाई परमेश्वर नि भक्तिनी होती, आणि ती आमना गोष्टी ले आयकत होती. प्रभु नि तीना मन ले उघाळ कि ती पौल ना गोष्टी उत्सुकता कण आयको.

15आणि जव तिनी आपला घराणा संगे बाप्तिस्मा लीधा, त तिनी विनंती करी, “कदी तुमी मले प्रभु नि विश्वासनी समजतस, त चाला मना घर मा राहा,” आणि ती आमले समजाळीसन लीगई.

16जव आमी यहुदी लोकस्ना प्रार्थना घर मा जाई ऱ्हायंतुत, त आमले एक दासी भेटणी, जीनामा एक द्रुष्ट आत्मा होती, जेनी मदत कण ती भविष्य प्रगट करी देत होती, आणि ती भविष्य दाखाळी-दाखाळीसन आपला मालकस साठे गैर काही कमाइसन लयत होती.

17ती पौल आणि आमना मांगे ईसन बोमलू लागणी, “ह्या लोक परमप्रधान परमेश्वर ना दास शेतस, ज्या तुमना वर तारण ना रस्ता प्रगट करी ऱ्हायनात.”

18ती गैरा दिन लगून अशीच करत ऱ्हायनी, पण पौल दुखी हुयना, आणि तोंड फिरायसन ती दुष्ट आत्मा ले सांग, “मी तुले येशु ख्रिस्त ना नाव मा आज्ञा देस, कि तीना मधून निघीजाय आणि ती त्याच घळी तीना मधून निघीगी.”

19जव तीना मालकस्नी देख, कि आमनी कमाई नि आशा जात ऱ्हायनी, त पौल आणि सीला ले धरीसन चौक मा प्रधान ना जवळ तानीसन ली ग्यात.

20आणि तेस्ले अधिकारी ना राज्यपाल जोळे लीजायसन सांग, “या लोक ज्या यहुदी शेतस, आमना नगर मा गैरा अशांती पसारी ऱ्हायनात.

21आणि अश्या रितीस्ले दाखाडी ऱ्हायनात, जेस्ले स्वीकार करान व मानान आमी रोम ना नागरिकस साठे चांगल नई.”

22तव गर्दी ना लोक पौल आणि सीला ना विरोध मा एकत्र हुईसन चळी उनात, आणि अधिकारीस्नी तेस्ना कपळा फाडीसन उतारी टाकात, आणि तेस्ले छळ्या मारानी आज्ञा दिधी.

23आणि गैरा छळ्या मारीसन तेस्नी तेस्ले बंदीगृह मा टाकी दिध आणि राखणारा ले आज्ञा दिधी कि तेस्ना वर ध्यान द्या.

24तेले असा हुकुम भेटावर तेनी तेस्ले मधली कोठडी मा ठेव आणि तेस्ना पायस्ले लाकूळ नि बेळीस्मा आळकाई टाक.

25आर्धी रात ना आसपास पौल आणि सीला प्रार्थना करत परमेश्वर ना भजन गात होतात, आणि कैदी लोक आयकत होतात.

26कि इतला मा एक मोठा भूकंप हुयना, आठ लगून कि बंदगृह ना पाया बी हाली ग्यात, आणि लगेच सर्वा दरवाजा उघळी ग्यात, आणि सर्वा कैदीस्ना बंधन उघळी ग्यात.

27आणि बन्दिगृह ना राखोया उठीग्या, आणि बन्दिगृह ना द्वार उघडा देखीसन समजना कि कैदी पयीग्यात, त तेनी तलवार तानीसन स्वता ले मारान देख.

28पण पौल जोरमा आवाज दिसन सांगणा, स्वता ले काही नुकसान नको करू, कारण आमी सर्वा आडेच शेतस.

29त तो दिवा मांगाळी सन मधमा पयत ग्या, आणि कापत पौल आणि सीला ना समोर पडी ग्या.

30आणि तेस्ले बाहेर लयीसन सांग, “सायब, तारण भेटासाठे मी काय करू?”

31तेस्नी सांग, “प्रभु येशु ख्रिस्त वर विश्वास कर, त तू आणि तुना घराणा ना तारण हुईन.”

32आणि तेस्नी तेले आणि तेना सर्वा घरणा ना लोकस्ले प्रभु ना वचन आयकाळ.

33आणि रात ले त्याच घळी तेनी तेस्ले लीजायसन तेस्ना घाव धोयना, आणि तेनी आपला सर्वा घराणा ना लोकस्ना समेत लगेच बाप्तिस्मा लीधा.

34आणि तेनी तेस्ले आपला घर मा लीजायसन, तेस्ना समोर जेवण ठेवणा आणि सर्वा घराणा समेत परमेश्वर वर विश्वास करीसन त्या सर्वा गैरा खुश होतात.

35पुड्ल्ली सक्कायले अधिकारीस्नी शिष्यले सांगी धाळ कि त्या लोकस्ले सोळी द्या.

36राखोया नि या गोष्टी पौल ले सांगी आयकाळ, “अधिकारी नि तुमले सोडानी आज्ञा धाडेल शे, त आते निघीसन शांती कण जावा.”

37पण पौल नि तेले सांग, “तेस्नी आमले ज्या रोमी देश ना राहणार शेतस, बिगर दोषी ठरावाना लोकस्ना समोर मार आणि बंदीगृह मा टाक, आणि आते काय चुपचाप काळी देतस? अस नई, पण त्या स्वता ईसन आमले बाहेर लीजावो.”

38शिपाईस्नी ह्या गोष्टी अधिकारीस्ले सांगी दिधी, आणि त्या हय आयकीसन कि रोम देश ना नागरिक शे, घाबरी ग्यात.

39आणि ईसन तेस्नाशी माफी मांगी, आणि बाहेर लीजायसन विनंती करणात कि नगर मधून चालना जावा.

40त्या बंदीगृह तून निघीसन लुदिया ना आठे ग्यात, आणि विश्वासीस्ले भेटीसन तेस्ले प्रोत्साहित करणात कि त्या कायम प्रभु येशु वर विश्वास करत राहो. मंग पौल आणि सीला तठून चालना ग्यात.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →