Acts 26

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1अग्रिपा नि पौल ले सांग, “तुले आपला बारामा मा बोलानी परवानगी शे,” एनावर पौल हात ना इशारा करीसन आपला बचावमा सांगाले लागणा.

2“ओ राजा अग्रिपा, जीतल्या गोष्टीस्ना यहुदी पुढारी मनावर आरोप लावतस, आज तुना समोर तेस्ना उत्तर देवाले मी स्वता ले धन्य समजस,

3विशेष करीसन एनासाठे कि यहुदी लोकस्ना सर्वा प्रथा आणि विवाद तुले माहित शे, एनासाठे मी विनंती करस, कि धीर धरीसन मनी आयकीले.”

4“जस कि मन वागण जव मी पोऱ्याच होतु, आपला लोकस्ना मधमा आणि यरूशलेम शहर मा जसा होतु, हय सगळ यहुदी लोकस्ले माहिती शे.

5त्या कदी हय साक्ष देवाना देखी ऱ्हायनात, जव मी पोऱ्याच होतु मले वयखतस, कि मी एक परूशी लोकस्ना सारखा ऱ्हायनु, जो कि आमना धर्म ना सर्वास्तून कट्टर पंथ शे.

6आज मी परमेश्वर ना द्वारे आमना पूर्वजस्ले देयेल आशा (वचन) मुळे आठे आरोपी ना रूप मा उभा शे.

7तीच प्रतिज्ञा (वचन) ले पुरी होवानी आशा लाईसन, आमना बारा गोत्र आपला पुरा मन कण रात-दिन परमेश्वर नि सेवा करतस एयेल शेतस. ओ राज, ह्याच आशा ना बारामा यहुदी लोक मनावर आरोप लावतस.

8तव पौल नि गर्दी मधला सर्वा यहुदी लोकस्ले सांग, परमेश्वर मरेल ले परत जित्ता करस, त मंग तुमी लोक विश्वास कराले काब नकारतस कि तेनी येशु ले मरेल मधून परत जित्ता कर?”

9“मले बी वाटत होत कि नासरेथकर येशु ना नाव ना विरोध मा मले गैर काही कराले पाहिजे.

10आणि मनी यरूशलेम शहर मा असच कर, आणि मुख्य यहुदी पुजारीस पासून अधिकार लिसन गैरा पवित्र लोकस्ले बंदीगृह मा टाक, आणि जव त्या मारी टाकावत होतात, त मी बी तेस्ना विरोध मा आपली सम्मती देत होतु.

11आणि प्रत्येक प्रार्थना घर मा मी तेस्ले ताडना देवाळी-देवाळीसन येशु नि निंदा करावत होतु, आठ लगून कि राग मुळे असा येळा हुईग्या कि दुसरा शहरस्मा बी जाईसन तेस्ले त्रास दिनू.”

12ह्याच धून मा जव मी मुख्य यहुदी पुजारीस्नी परवानगी आणि आदन्या-पत्र लिसन दमिश्क नगर ले जाई ऱ्हायंतू,

13त ओ राजा, रस्ता वर दुफार ना टाईम ले मी आकाश मधून सूर्य ना तेज तून बी जास्त एक प्रकाश, मना आणि मना संगे चालनारस्ना चारीस कळे चमकत देखनु.

14आणि जव आमी सर्वा जमीन वर पळी ग्युत, त मनी इब्री भाषा मा, मले सांगतांना हय वाणी आयकनु, शौल, ओ शौल, तू मले काब त्रास देस? तू मले त्रास देवाना प्रयत्न करीसन स्वता ले त्रास दि ऱ्हायना, जसा कि एक बईल आपला मालक ना पुरान्ढा ना विरुद्ध मा लात मारत हो.

15मनी सांग, प्रभु, तू कोण शे? प्रभु नि सांग, मी येशु शे, जेले तू त्रास देस.

16पण तू उठ, आपला पायस्वर उभा ऱ्हाय, कारण कि मनी तुले एनासाठे दर्शन दियेल शे कि तुले त्या गोष्टीस्ना बी सेवक आणि साक्ष ठरावु, जी तुनी देखेल शे, आणि तेस्ना बी जेस्ना साठे मी तुले दर्शन देसू.

17आणि मी तुले तुना लोकस पासून आणि बिगर यहुदी लोकस पासून वाचाळत ऱ्हासु, जेस्ना जोळे मी तुले आते धाळस.

18कि तू तेस्ना डोया उघाळो, एनासाठे कि त्या अंधार मधून उजाया कळे, आणि सैतान ना अधिकार मधून परमेश्वर कळे फिरोत, तव परमेश्वर तेस्ना पापस्ले माफ करीन, आणि त्या लोकस्ना संगे वतन भेटो ज्या पवित्र हुयेल शेतस कारण कि त्या मनावर विश्वास करतस.

19एनासाठे, ओ राजा अग्रिपा, मी ह्या स्वर्गीय दर्शन ना पालन करनू.

20पण पहिले दमिश्क नगर ना, नंतर यरूशलेम शहर ना राहानारस्ले, आणि नंतर पुरा यहूदीया प्रांत मा आणि बिगर यहुदीस्ले मनी प्रचार कर, कि आपला पापस पासून मन फिरावा आणि परमेश्वर कळे फिरीसन आपला कार्य ले सिद्ध करा.

21ह्या गोष्टीस मुळे यहुदी मले परमेश्वर ना मंदिर मा धरीसन मारी टाकाना प्रयत्न करत होतात.

22पण परमेश्वर नि मदत कण मी आज लगून जित्ता शे आणि लहान-मोठा सर्वास समोर साक्ष देस, आणि मी त्या गोष्टीस्ले सोळीसन काहीच नई सांगत, ज्या भविष्यवक्तास्नी आणि मोशे नि बी सांग कि होणार शेतस.

23कि ख्रिस्त ले दुख भोगण पळीन, आणि तोच सर्वास्तून पहिले मोत मधून जित्ता हुईसन, आमना लोकस्मा आणि बिगर यहुदीस्मा हय घोषणा करीन कि त्या चावू सकतस, ज्या कि प्रकाश ना सारखा शेतस.

24जव पौल आपला बचावमा ह्या प्रकारे सांगी ऱ्हायंता, त फेस्त नि जोरमा सांग, “ओ पौल, तू एळा शे. जास्त बुद्धी नि तुले एळा करी दियेल शे.”

25पण पौल नि सांग, “ओ महाराज फेस्त, मी एळा नई शे, पण खरज (सत्य) आणि बुद्धी ना गोष्टी सांगी ऱ्हायनु.

26ह्या गोष्टी राजा ले बी माहिती शे, जेना समोर मी बिगर भ्यावाना बोली ऱ्हायनु, आणि मले विश्वास शे, कि ह्या गोष्टीस मधून कोणतीच तेना पासून दपेल नई, कारण कि ती घटना त गुप्त मा नई हुईनी.

27ओ राजा अग्रिपा, काय तू भविष्यवक्तास्वर विश्वास ठेवस? हा, मले माहिती शे, कि तू विश्वास करस.”

28एनावर अग्रिपा नि पौल ले सांग, “काय तू थोळसच समजाळीसन मले ख्रिस्ती बनावाले देखस?”

29पौल नि सांग, “परमेश्वर ले मनी हय प्रार्थना शे कि काय थोळासा मा, आणि काय जास्त मा, फक्त तूच नई, पण जीतला लोक मन आयकी ऱ्हायनात, मना या साखयबंद ले सोळीसन त्या बी मनासारखा हुई जावोत.”

30तव राजा, राज्यपाल आणि बर्णीका आणि तेस्ना संगे बठणार उठी उभा ऱ्हायनात आणि चालना ग्यात.

31जव त्या बाहेर जाई ऱ्हायतात, त्या एक दुसराले सांगाले लागनात, “ह्या माणुस नि मृत्युदंड व बंदीगृह मा टाकना योग्य कोणताच अपराध नई करेल शे.”

32अग्रिपा नि फेस्त ले सांग, “कदी हवू माणुस नि हय विनंती नई करी होती कि सम्राट तेना न्याय करो, त सुटी सकत होता.”

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →