Acts 23

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1पौल नि महासभा कळे एक टक लाईसन देख, आणि सांग, “ओ भावूसहोण, मनी आज लोंग परमेश्वर ना साठे पुरा सदभाव कण वागेल शे.”

2तव हनन्या महा यहुदी पुजारी नि, तेस्ले ज्या तेना जोळे उभा होतात, तेना तोंड वर थाप मारानी आदन्या दिधी.

3जव पौल ले कोणी थाप मारी, तेना नंतर पौल नि तेले सांग, “ओ चुना लायेल भीत (ढोंगी), परमेश्वर तुले मारीन. तू मोशे ना नियम प्रमाणे मना न्याय करासाठे बठेल शे, आणि परत काय मोशे ना नियम ना विरुद्ध मले मारानी आदन्या देस?”

4ज्या जोळे उभा होतात, तेस्नी सांग, “काय तू परमेश्वर ना महा यहुदी पुजारी ना अपमान करस?”

5पौल नि सांग, “ओ भावूसहोण, मले नई मालूम होत, कि हवू महा यहुदी पुजारी शे, कारण कि पवित्र शास्त्र मा लिखेल शे, आपला लोकस्ना अधिकारीस्ले वाईट नको सांगु.”

6तव पौल नि हय समजीसन, कि काही सदूकी लोक आणि काही परूशी लोक शेतस, महासभा मा जोरमा सांगा, “ओ भावूसहोण, मी परूशी आणि परूशीस्ना पुत्र शे, मना न्याय एनासाठे हुई ऱ्हायना, कारण कि मनी आशा शे कि परमेश्वर मरेल लोकस्ले परत जित्ता करीन.”

7जव तेनी हय गोष्ट सांगी, त परूशी लोकस्मा आणि सदूकी लोकस्मा विवाद होवाले लागीग्या, आणि सभा मा फुट पळीगी.

8कारण कि सदूकी लोकस्ना हवू विश्वास शे, कि लोक मरेल मधून परत जित्ता नई होवावत, आणि नईत परमेश्वर ना दूत आणि नईत दुष्ट आत्मा शेतस, पण परूशी लोक ह्या सर्वास्मा विश्वास करतस.

9तव मोठा गोंधय हुईना आणि काही मोशे ना नियमले शिकाळनारा शिक्षक ज्या परूशी लोक होतात, उभा ऱ्हायग्यात आणि हय सांगीसन जोरदार विरोध कराले लागनात, “आमी ह्या माणुस मा काहीच वाईट नई देखतस, होवू सकस कि एक आत्मा व परमेश्वर ना दूत नि तेना संगे बोलेल शे, मंग काय?”

10जव गैरा झगळा हुईना, त सैनिक दल ना सरदार नि हय भीती कण कि त्या पौल ना तुकळा-तुकळा नई करी टाकोत, म्हणून सैनिक दल ले आदन्या दिधी कि उतरीसन पौल ले सभा ना सदस्यस्ना मधून जबरजस्ती काळोत, आणि गळ मा लई येवोत.

11त्याच रात ले प्रभु येशु नि पौल ना जोळे उभा ऱ्हायसन सांग, “ओ पौल, हिंमत ठेव, कारण कि जशी तुनी यरूशलेम शहर मा मनी साक्ष दिधी, तशीच तुले रोम शहर मा बी साक्ष देणी पळीन.”

12जव दिन उगणा, त यहुदी लोकस्नी एकजूट करी, आणि शेप्पत खादी कि जठ लगून आमी पौल ले मारी नई टाकतस, कदी आमी खासुत व पीसुत त आमना वर धिक्कार शे.

13जेस्नी हय शेप्पत खायेल होती, त्या चाळीस झन तून जास्त होतात.

14तेस्नी मुख्य यहुदी पुजारी आणि पूर्वजस जोळे ईसन सांग, “आमनी शेप्पत खायेल शे कि जठ लगून आमी पौल ले मारी नई टाकावत, तठ लगून कदी काय बी खासुत, त आमना वर धिक्कार शे.

15एनासाठे आते महासभा ना संगे सैनिक दल ना सरदार ले समजाळा, कि पौल ले परत सभा मा लयो हय दाखाळा साठे कि तेस्ले तेना पासून आखो जास्त माहिती नि गरज शे, आणि आमी तेले पोहोचाना पहिलेच मारी टाकासाठे तयार ऱ्हासुत.”

16पण पौल ना भासा नि आयक कि यहुदी लोक पौल ले मारानी योजना बनाई ऱ्हायंतात, त गळ मा जाईसन पौल ले सांगी टाक.

17पौल नि सैनिक दल ना सरदारस मधून एक ले आपला जोळे बलाईसन सांग, “ह्या जवान ले सैनिक दल ना सरदार जोळे लीजाई, हवू तेले काय तरी सांगान देखस.”

18एनासाठे शताधीपती पौल ना भासा ले सैनिक दल ना सरदार ना जोळे लीग्या आणि सांग, “बंदी पौल नि मले बलाईसन विनंती करी, कि हवू जवान सैनिक दल ना सरदार ले काय तरी सांगान देखस, एले तेना जोळे लीजावा.”

19सैनिक दल ना सरदार नि तेना हात धरीसन, आणि तेले आल्लग लीजाईसन विचार, “तुले मले काय सांगण शे?”

20तेनी सांग, “यहुदी पुढारीस्नी एकी करेल शे, कि तुले विनंती करोत कि कालदिन पौल ले महासभा मा लयो, हय दाखाळा साठे कि तेस्ले तेना पासून आखो जास्त माहिती नि गरज शे.

21पण कृपा करीसन तेस्नी हय विनंती कळे ध्यान नको देयजो. कारण कि तेस्ना मधून चाळीस तून जास्त माणस पौल ले माराना घात मा शेतस, जेस्नी हय शेप्पत खायेल शे कि जठ लगून त्या पौल ले मारी नई टाकावत, तठ लगून नईत खावावत आणि नईत पिवावत, आणि आते त्या तयार शेतस आणि तुनी आदन्या नि वाट देखी ऱ्हायनात.”

22तव सैनिक दल ना सरदार नि जवान ले हय निर्देश दिसन जावू दिधा, “कोलेच नको सांगजो कि तुनी मले ह्या गोष्टी सांगेल शे.”

23तव तेनी दोन शताधिपतीस्ले बलाईसन सांग, “दोन शे शिपाई, सत्तर स्वार, आणि दोन शे भाले करी ले कैसरीया शहर जावा साठे तयार करी ठेवा, तू रात ना तिसरा पहर (नऊ वाजता) ले निघजो.

24आणि पौल ना प्रवास साठे घोडास्ले तयार ठेवा कि तेले फेलिक्स राज्यपाल ना जोळे ले सुरक्षित पोहोचाळी देवो.”

25आणि सैनिक दल ना सरदार नि ह्या प्रकारे राज्यपाल ले पत्र लिख.

26“महामहीम राज्यपाल फेलिक्स ले क्लोदियूस लुसिया कळून नमस्कार,

27ह्या माणुस्ले यहुदी लोकस्नी धरीसन मारी टाकान देख, पण जव मले माहित पळण कि तो रोमन शे, त सैनिक दल लिसन सोळाई लयनु.

28आणि मले मालूम करन होत, कि त्या तेनावर काब दोष लाई ऱ्हायनात, एनासाठे तेले तेस्नी महासभा मा लीग्यू.

29तव मले माहिती पळण, कि त्या आपली यहुदी नियम ना विवाद ना विषय मा तेनावर दोष लावतस, पण मृत्युदंड व बंदी बनावाना योग्य तेनामा कोणताच दोष नई.

30आणि जव मले सांगामा उन, कि त्या ह्या माणुस ना घात मा शेतस त मनी लगेच तेले तुना जोळे धाळी दिध, आणि त्या यहुदी लोकस्ले जेस्नी तेनावर आरोप लायेल शे आदन्या दिधी कि तुना समोर तेनावर आरोप लावोत.”

31त्याच रात ले सैनिकस्नी तेस्ले दियेल आदन्या ले पुरी करी, त्या पौल ले यरूशलेम शहर मधून लीग्यात आणि तेले अंतिपत्रिस शहर मा लई उनात.

32दिन त्या सर्वास्ले पौल ना संगे कैसरीया नगर जावा साठे सोळीसन शिपाई गळ ले यरूशलेम शहर परती उनात.

33तेस्नी कैसरीया शहर मा पोहोचीसन राज्यपाल ले पत्र दिध, आणि पौल ले बी तेना समोर उभ कर.

34राज्यपाल नि पत्र वाच आणि विचार, “हवू कोणता प्रदेश ना शे?”

35आणि जव माहिती पळण कि किलकिया प्रदेश ना शे, त तेनी सांग, “जव तुनावर दोष लावणार बी इजातीन, त मी तुना न्याय करसू.” आणि तेनी पौल ले हेरोद ना किला मा, सुरक्षा मा ठेवानी आदन्या दिधी.

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →