Acts 17

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1परत पौल आणि सीला अंफिपुली नगर आणि अपुल्लोनिया नगर मधून निघनात त थेस्सलनीक शहर पोचनात, जठे यहुदी लोकस्ना एक प्रार्थना घर होता.

2आणि पौल आपली रिती प्रमाणे तेस्ना जोळे ग्या, आणि तीन शब्बाथ ना दिन लगून परमेश्वर ना पुस्तक मधून तेस्ना संगे वाद विवाद करत ऱ्हायना.

3आणि तेस्ना अर्थ उघाळी-उघाळीसन समजाळत होता कि ख्रिस्त ले दुख उचलन, आणि मोत मधून जित्त होण, अवश्य होत, “हवूच येशु जेना बारामा मी प्रचार करस, ख्रिस्त शे.”

4तेस्ना मधून कितलाक यहुदीस्नी, आणि परमेश्वर ले भ्याणारा ग्रीक लोकस मधून गैरास्नी आणि गैरा सावटा प्रमुख बायास्नी विश्वास करी लीध, आणि पौल व सीला ना संगे मिई ग्यात.

5पण यहुदीस्नी ईर्ष्या कण भरीसन बजार ना लोकस मधून काही द्रुष्ट लोकस्ले आपला संगे लीधा, आणि गर्दी लाईसन नगर मा दंगा कराले लागनात, आणि तेस्नी यासोन ना घर वर हल्ला करीसन पौल आणि सीला ले लोकस्ना समोर लयाना देखनात.

6आणि त्या नई सापळनात त त्या हय आराया मारत यासोन आणि काही आखो विश्वासीस्ले नगर ना अधिकारीस समोर वळी लयनात आणि सांगाले लागनात, “ह्या लोक जेस्नी प्रत्येक जागा वर समस्या पसारी टाकेल शे, आठे बी एयेल शेतस.

7आणि यासोन नि तेस्ले आपला घर ऱ्हावानी परवानगी दियेल शे, आणि ह्या सर्वान सर्वा हय सांगतस कि येशु म्हणीसन दुसराच कोणी राजा शे, आणि रोमी सम्राट नि आज्ञास्ना विरोध करतस.”

8जव गर्दी आणि नगर ना अधिकारीस्नी ह्या गोष्टीस्ले आयक, त त्या समस्या मा पळीग्यात.

9आणि तेस्नी यासोन आणि दुसरा लोकस्ले जामीन वर सोळी टाक.

10विश्वासीस्नी लगेच रात लेन रात ले पौल व सीला ले बिरुया नगर मा धाळी टाक, आणि त्या तठे पोहोचीसन यहुदी लोकस्ना प्रार्थना घर मा ग्यात.

11ह्या लोक त थेस्सलनीका शहर ना यहुदी लोकस तून चांगला होतात आणि तेस्नी गैरी लालूस कण वचन ले स्वीकार कर, आणि दररोज परमेश्वर ना पुस्तक मा शोधत ऱ्हायनात कि ह्या गोष्टी असाच शेतस कि नई.

12एनासाठे तेस्ना मधून गैरास्नी, आणि ग्रीक प्रमुख बायास मधून आणि माणसस मधून गैरास्नी विश्वास कर.

13पण जव थेस्सलनीका शहर ना यहुदी लोकस्ले मालूम हुयन कि पौल बिरुया नगर मा बी परमेश्वर ना वचन आयकाळस, त तठे बी ईसन लोकस्ले भळकावाले आणि अशांती पसरावू लागनात.

14तव विश्वासीस्नी लगेच पौल ले धाळ कि समुद्र तठ वर चालना जावो, पण सीला व तीमुथियुस बिरुया नगर माच राहीग्यात.

15त्या लोक ज्या पौल ले लीजाई ऱ्हायंतात, तेना संगे अथेनै शहर लोंग ग्यात, आणि पौल नि हय आदन्या संगे त्या बिरिया नगर ले परती ग्यात कि सीला आणि तीमुथियुस ले लवकरच तेना जोळे धाळामा येवो.

16जव पौल अथेनै शहर मा तेस्नी वाट देखत होता, त नगर ले मूर्तीस कण भरेल देखीसन तेना मन गैरा उदास हुईना.

17एनासाठे पौल प्रार्थना घर मा यहुदी लोक आणि परमेश्वर ले भ्याणारा बिगर यहुदी लोकस संगे आणि बजार मा ज्या लोकस्ले भेटत होता, तेस्ना संगे प्रत्येक दिन वाद-विवाद करत होतात.

18त्या शिक्षक ज्या एपिकूरपंथी आणि स्तोयिकपंथी शिक्षास्ले मानणार म्हणून वयखामा येत होतात तेना विरोध कराले लागनात, आणि काही लोकस्नी सांग, “हवू बडबड्या काय सांगान देखी ऱ्हायंना?” पण दुसरास्नी सांग, “तो दुसरा देवस्ना प्रचारक मालूम पडस,” कारण कि तो येशु ना आणि पुनरुत्थान नि सुवार्ता आयकाळत होता.

19तव त्या पौल ले आपला संगे अरियपग नाव ना सभास्थान मा लीग्यात आणि विचार, “काय आमी जाणू सकतस का, कि हवू नवा संदेश जो तू आयकाळस, काय शे?

20कारण कि तू अपरिचित गोष्टी आमले आयकाळस, एनासाठे आमले समजी लेन शे कि ह्या गोष्टस्ना अर्थ काय शे?”

21(एनासाठे कि सर्वा अथेनै शहर ना रहिवासी आणि परदेशी ज्या तठे राहात होतात नव्या-नव्या गोष्टी सांगाले आणि आयका पासून आखो कोणताच कामस्मा टाईम नई जावाळतस.)

22तव पौल नि अरियपग नाव ना सभास्थान ना मधमा उभा ऱ्हायसन सांग, “ओ अथेनै शहर ना लोक, मी देखस कि तुमी सर्वा गोष्टीस्मा देवस्ना गैरा मानणार शेतस.

23कारण कि मी फिरत तुमनी पूजाणी वस्तुले देखी ऱ्हायंतू, त एक अशी वेदी बी देखनु, जेनावर लिखेल होत, बिगर वयख ना परमेश्वर साठे. एनासाठे जेनी तुमी बिगर वयख ना उपासना करतस, मी तुमले तेना संदेश आयकाळस.”

24ज्या परमेश्वर नि जग आणि तेन्या सर्वा गोष्टीस्ले बनाव, तो आकाश आणि पृथ्वी ना प्रभु शे म्हणून तो हात कण बनायेल मंदिर मा नई ऱ्हास.

25आणि नईत कोणती वस्तू नि गरज साठे तेले माणुस नि मदत नि गरज शे, कारण कि तो स्वता सर्वास्ले जीवन श्वास आणि सगळ काही देस.

26तेनी एकच माणुस कण माणसस्ना सर्वा जातीस्ले पृथ्वी वर राहा साठे बानायेल शे, आणि तेस्ना ठरायेल टाईम आणि राहाणी सीमाले बांधेल शे,

27परमेश्वर नि अस एनासाठे कर कि लोक तेले झामलोत, आणि कदाचित त्या तेना जोळे पोहोची सकोत, तरी बी, तो आमना मधून कोणा पासून दूर नई शे.

28कारण कि तो आमना संगे शे एनासाठे कि आमी जित्ता राहोत आणि चालोत-फिरोत आणि आमना अस्तित्व कायम राहो, बरोबर तसाच जसा तुमना कविस्नी बी सांगेल शे, “आमी त तेनाच वंश बी शेतस.”

29एनासाठे परमेश्वर ना वंशज हुईसन आमले हय समजन चांगल नई कि परमेश्वर ना स्वभाव, सोन व चांदी व दघळ सारखा शे, जो माणुस नि कारागिरी आणि कल्पना कण बनायेल शेतस.

30एनासाठे परमेश्वर नि लोकस्नी अज्ञानता ना टाईम वर ध्यान नई दिधा, पण आते प्रतेक जागा वर सर्वा माणसस्ले आपला पापस पासून मन फिरावानी आज्ञा देस.

31कारण कि तेनी एक दिन निश्चित करेल शे, जेनामा तो त्या माणुस ना द्वारे धार्मिकता कण जग ना लोकस्ना न्याय करीन, जेले तेनी ठरायेल शे आणि तेले मरेल मधून जित्ता करीसन, ह्या गोष्ट ना पुरावा सर्वा लोकस्ले दि दियेल शे.

32मरेल मधून परत जित्ता होवाना विषय मा गोष्टी आयकीसन कितलाक लोक त मजाक उळावाले लागनात, आणि कितलाक लोकस्नी सांग, “हय गोष्ट आमी तुना कण परत नंतर आयकसुत.”

33एनासाठे पौल तेस्ना मधून चालना ग्यात.

34पण काही लोक तेना संगे मिई ग्यात, आणि प्रभु वर विश्वास करणात, जेस्ना मा दिओनुस्य जो अरिय-पगकर ना सदस्य होता, आणि दामारी नाव नि एक बाई होती, आणि तेस्ना संगे आखो बी काही लोक होतात.

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →