Acts 25

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1मंग फेस्त राज्यपाल ना रूप मा यहुदी प्रांत मा उना, तीन दिन नंतर तो कैसरीया शहर मधून यरूशलेम शहर ले ग्या.

2तव मुख्य यहुदी पुजारीस्नी, आणि यहुदी पुढारी लोकस्नी, तेना समोर पौल वर दोष लाव,

3आणि तेले विनंती करीसन तेना पासून विरोध मा हय मागणी करी कि कृपा करीसन पौल ले यरूशलेम शहर ले बलाई ले, एनासाठे कि त्या तेले रस्तामाच मारी देवाना घात मा होतात.

4फेस्त नि उत्तर दिधा, “पौल कैसरीया शहर मा कैद शे, आणि लवकरच मी स्वता तठे जासू.”

5नंतर सांग, “तुमना मधून ज्या मुख्य माणस शेतस, त्या मना संगे चालज्यात, आणि कदी ह्या माणुस नि काही वाईट काम करेल हुईन, त तेनावर दोष लावज्यात.”

6फेस्त यरूशलेम शहर मा आठ दाहा दिन ऱ्हायसन कैसरीया शहर ले ग्या, आणि दुसरा दिन न्याय सिंहासन वर बठीसन पौल ले लयानी आदन्या दिधी.

7जव तो उना, त ज्या यहुदी पुढारी लोक यरूशलेम शहर मधून एयेल होतात, तेस्नी तेना आंगे-पांगे उभा राहीसन तेनावर गंभीर आरोप लावनात, जेस्ना पुरावा त्या नई देवू सकत होतात.

8पण पौल नि उत्तर दिध, “मनी नईत यहुदी लोकस्ना नियम ना आणि नईत परमेश्वर ना मंदिर ना, आणि नईत सम्राट ना विरुद्ध मा काही अपराध करेल शे.”

9पण फेस्त नि यहुदी पुढारीस्ले खुश करानी ईच्छा कण तेनी पौल ले विचार, “यरूशलेम शहर मा जायसन तठे मना समोर तुना ह्या आरोपस्ना न्याय करू अशी तुनी ईच्छा शे का?”

10पौल नि सांग, “मी सम्राट ना न्याय सिंहासन ना समोर उभा शे, बरोबर तठेच जठे एक रोमन रहिवासी ना रूप मा मना न्याय होवाले पाहिजे जस तुले चांगल्या प्रकारे माहित शे, यहुदी लोकस्ना मनी काहीच अपराध नई कर.

11कदी मी अपराधी शे आणि मृत्युदंड भेटाना योग्य काही काम करेल शे, त मराले तयार शे, पण ज्या गोष्टीस्ना ह्या मनावर आरोप लावतस, कदी तेस्ना मधून कोणती गोष्ट खरी नई ठराव, त कोलेच अधिकार नई शे कि तो मले ह्या यहुदी पुढारीस्ना हात मा सोपो. मनी विनंती शे कि मना न्याय स्वता सम्राट ना द्वारे करामा येवाले पाहिजे.”

12त फेस्त नि मंत्रीस्नि सभा ना संगे विचार करीसन उत्तर दिध, “तुनी सम्राट ना द्वारे न्याय करानी मांग करेल शे, त तू सम्राट ना समोरच जाशी.”

13काही दिन बिता नंतर राजा अग्रिपा आणि तेनी धाकली बहिण बर्णीका ह्या दोनी कैसरीया शहर मा ईसन फेस्त ले भेटनात.

14तेस्ना गैरा दिन तठेच ऱ्हावा नंतर फेस्त नि पौल ना बारामा राजा ले सांग, “एक माणुस शे, जेले फेलिक्स कैदी सोळी जायेल शे.

15जव मी यरूशलेम शहर मा होतु, त मुख्य यहुदी पुजारी आणि यहुदी लोकस्ना पूर्वजस्नी तेनावर आरोप लाव आणि विनंती करी कि तेले दंड नि आदन्या भेटो.

16पण मनी तेस्ले उत्तर दिध, कि रोमीस्नी हय प्रथा नई शे, कि कोणी माणुस ले दंड साठे सोपी देवो, जठ लगून आरोपी ले आपला वर आरोप लावणारस्ना समोर उभा ऱ्हायसन आरोप ना उत्तर देवानी संद्धी नई भेटो.

17एनासाठे जव यहुदी पुढारी लोक मना संगे आठे कैसरीया नगर मा उनात, त मनी काही उशीर नई कर, कि लगेच दुसरा दिन न्याय सिंहासन वर बठीसन, मनी आदन्या दिधी कि पौल ले न्याय सिंहासन समोर लयामा येवो.

18जव तेनावर आरोप लावणार उभा हुयनात, त तेस्नी असा वाईट गोष्टीस्ना आरोप नई लाव, जस मी विचार करत होतु.

19तेस्ना फक्त आपला धर्म ना संबंध मा काही गोष्टीस्मा तेना संगे मतभेद होता, आणि येशु नाव ना एक माणुस ना बारामा मा बी जो मरी जायेल शे, पण पौल ना दावा शे, कि तो जित्ता शे.

20मले माहित नई होत कि ह्या गोष्टीस्नी चौकशी कस करान शे, एनासाठे मनी पौल ले विचार, काय तू यरूशलेम शहर ले जाशी, कि तठे ह्या मुकदमा ना न्याय होवो?

21पण जव पौल नि विनंती करी, कि मना मुकदमा ना न्याय सम्राट पा होवो, त मनी आदन्या दिधी, कि जठ लगून तेले सम्राट ना जोळे नई धाळू, तेनी राखोई करामा येवो.”

22तव अग्रिपा नि फेस्त ले सांग, “मले बी त्या माणुस न आयकन शे.” तेनी सांग, “तू कालदिन आयकी लेशी.”

23आणि दुसरा दिन, जव अग्रिपा आणि बर्णीका मोठी धूम-धाम कण ईसन सैनिक दल ना सरदारस्ले आणि नगर ना पुढारी लोकस्ना संगे दरबार मा पोहोचनात, तव फेस्त नि आदन्या दिधी, कि त्या पौल ले लई येवोत.

24फेस्त नि सांग, “ओ राजा अग्रिपा, आणि आमना बरोबर आठे उपस्थित सर्वाझन, तुमी ह्या माणुस ले देखा, जेना बारामा सर्वा यहुदी लोकस्नी आणि यरूशलेम शहर मा आणि आठे बी वरळी-वरळीसन मले विनंती करी कि येले जित्त ऱ्हाण उचित नई.

25पण मले माहिती पळीग्य कि तेनी अस काहीच नई कर कि तेले मारी टाकामा येवो, आणि जव कि तेनी स्वतानी विनंती करेल शे कि मना न्याय सम्राट करो, त मनी तेले रोम शहर मा धाळाना निर्णय करा.

26पण मले तेना बारामा कोणतीच चांगली गोष्ट नई दिखनी कि मी सम्राट ले लिखू, एनासाठे मी तेले तुमना समोर आणि खास करीसन राजा अग्रिपा तुना समोर लयेल शे, कि चौकशी करीसन मले काही लीखाले भेटो.

27कारण कि कैदी ले धाळन आणि ज्या आरोप तेनावर लावामा उनात तेस्ले नई सांगण, मले चांगल नई वाटण.”

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →