Acts 22

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1“ओ भावूसहोण आणि बापसहोण, मना प्रतीउत्तर आयका, जो मी आते तुमना समोर सांगस.”

2त्या हय आयकीसन कि तो तेस्ना संगे इब्री भाषा मा बोली ऱ्हायना, त्या शांत ऱ्हायनात. तव तेनी सांग,

3“मी यहुदी शे, मना जल्म किलकिया प्रांत ना तार्सस नगर मा हुईना. पण ह्या नगर मा गमलीएल ना पायस जोळे बठीसन शिकणु, आणि वरिष्ठ लोकस्ना मोशे ना नियम बी चांगल्या प्रकारे शिकाळा मा उना, आणि परमेश्वर साठे असा उत्साह कण भरेल होतु, जस कि तुमी सर्वा आज लगून शेतस.

4मी माणस आणि बाया दोनीस्ले बांधीसन बंदीगृह मा टाकीसन, येशु ना मत वर चालनारस्ले आठ लगून त्रास दिनू, कि तेस्ले माराइ बी टाक.

5स्वता महा यहुदी पुजारी आणि महासभा ना सर्वा पूर्वज साक्षी शेतस, कि तेस्ना मधून मी दमिश्क नगर मा यहुदी भावूस्ना साठे पत्र लिसन जाई ऱ्हायंतू, कि ज्या तठे राहोत तेस्ले दंड देवाळा साठे बांधीसन यरूशलेम शहर मा लयू.

6आणि जव मी प्रवास करत दमिश्क नगर ना जोळे पोहोचनु, त अस हुईन कि दुफार ना आंगे-पांगे अचानक एक मोठा प्रकाश आकाश मधून मले घेरी लीना.

7आणि मी जमीन वर पडी ग्यू, आणि हय वाणी आयकनु, शौल, ओ शौल, तू मले काब त्रास देस?

8मी उत्तर दिनू, ओ प्रभु तू कोण शे? तेनी मले सांग, मी येशु नासरेथकर शे, जेले तू त्रास देस.

9ज्या मना संगे होतात तेस्नी प्रकाश अवश्य देख, पण जो मना संगे बोली ऱ्हायंता तेनी वाणी नई समजू सकनात.

10तव मी सांगणु, ओ प्रभु, मी काय करू? प्रभु नि मले सांग, उठीसन दमिश्क नगर ले जा, आणि जे काही तुले करासाठे ठरावामा एयेल शे तठे तुले सर्व सांगामा ईन.

11जव त्या प्रकाश मुळे मले काहीच दिखन नई, त मी आपला जोळीदारस्ना हात धरीसन दमिश्क नगर मा उनू.

12तव हनन्या नाव ना मोशे ना नियम प्रमाणे परमेश्वर ले भ्यायनारा एक माणुस, जो तठला राहणारा सर्वा यहुदी लोकस्मा प्रतिष्ठीत होता,

13मना जोळे उना आणि उभा ऱ्हायसन मले सांग, ओ भावू शौल, परत देखाले लाग. त्याच क्षणी मना डोया उघळी ग्यात आणि मनी तेले देख.

14तव तेनी सांग, आमना पूर्वजस्ना परमेश्वर नि तुले एनासाठे ठरायेल शे कि तू तेनी ईच्छा ले समजो, आणि त्या धर्मी म्हणजे ख्रिस्त ले देखो, आणि तेनी आवाज आयको.

15कारण कि तू तेना कळून सर्वा माणसस समोर त्या गोष्टीस्ना साक्षी होशीन, ज्या तुनी देखेल आणि आयकेल शे.

16आते काब उशीर करस? उठ, आणि तेना नाव लिसन आपला पापस्नी माफी साठे बाप्तिस्मा ले.

17जव मी परत यरूशलेम शहर मा ईसन परमेश्वर ना मंदिर मा प्रार्थना करी ऱ्हायंतू, त दर्शन देखनु.

18आणि तेले देखनु कि मले सांगस, जल्दी करीसन यरूशलेम शहर मधून फटकामा निघी जा, कारण कि त्या लोक ज्या आठे शेतस मना विषय मा तुनी साक्ष नई मानावत.

19एनासाठे मनी सांग, मले नई समजन कि यरूशलेम शहर मा यहुदी लोक मनावर विश्वास काब नई करावत, तेस्ले त माहिती शे, कि मी तुनावर विश्वास करणारस्ले बंदीगृह मा टाकत आणि जागा-जागा वर प्रार्थना घरस्मा मार खावाळत होतु.

20आणि जव तुना साक्षी स्तेफन ना रक्त व्हावाळा मा येत होत तव बी मी तठेच उभा होतु, आणि ह्या गोष्ट मा सहमत होतु, आणि तेना हत्या करणारस्ना कपळास्नि राखोई करत होतु.

21आणि प्रभु नि मले सांग, चालना जा, कारण कि मी तुले सर्वा जाती ना लोकस्ना जोळे दूर-दूर धाळसू.”

22लोक ह्या गोष्ट लोंग तेनी आयकत ऱ्हायनात, नंतर उचा आवाज मा वरळनात, “तेले मारी टाका, तेन जित्त ऱ्हाण बर नई.”

23जव त्या वरळत आणि वरला कपळा फेकत आणि आपला राग दाखाळा साठे आकाश मा फपुटा उळावत होतात,

24त सैनिक दल ना सरदार नि सांग, “एले गळ मा लीजावा, आणि चाबूक मारीसन चौकशी करा, कि मले माहिती पळो कि लोक कसा मुळे तेना विरोध मा असा वरळी ऱ्हायनात.”

25जव तेस्नी तेले कातडी ना बंधस कण बांध त पौल नि त्या सुभेदार ले जो तेना जोळे उभा होता, सांग, “काय हय चांगल शे, कि तुमी एक रोम ना माणुस्ले बी बिगर दोषी ठरावाना चाबूक मारश्यात?”

26सैनिक ना सरदार नि हय आयकीसन सैनिक दल अधिकारी ना जोळे जाईसन सांग, “तू हय काय करी ऱ्हायना? हवू त रोम ना माणुस शे.”

27तव सैनिक दल ना सरदार नि तेना जोळे ईसन सांग, “मले सांग, काय तू रोमन शे?” तेनी सांग, “हा.”

28हय आयकीसन सैनिक दल ना सरदार नि सांग, “मी रोम ना नागरिक होवाना पद गैरा पैसा दिसन प्राप्त करेल शे.” पौल नि सांग, “मी जल्म पासून रोमन शे.”

29तव ज्या लोक तेनी चौकशी करावर होतात, त्या लगेच तेना जोळून दूर हुई ग्यात, आणि सैनिक दल ना सरदार बी हय समजीसन कि हवू रोमन शे, आणि तेनी तेले बांधेल शे, भ्याई ग्या.

30दुसरा दिन तो खर-खर समजानी ईच्छा कण कि यहुदी लोक तेनावर काब दोष लाई ऱ्हायनात, एनासाठे तेना बंधन सोळी टाकात, आणि मुख्य यहुदी पुजारी आणि पुरी महासभा ले एकत्र होवानी आदन्या दिधा, आणि पौल ले लईसन तेस्ना समोर उभा करी टाक.

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →