bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)
/
Luke 1
Luke 1
Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
1
Як ужо многія браліся напісаць аповесьць аб зусім добра вядомых сярод вас здарэньнях,
2
як пераказалі нам тое быўшыя з самага пачатку вачавідцамі і слугамі Слова,
3
то прыйшло на думку і мне, пільна разьведаўшы аб усім ад пачатку, як сьлед апісаць табе, высокапаважаны Феафіле,
4
каб ты даведаўся праўду аб тых словах, якіх цябе навучылі.
5
Быў у дні Ірада, цара Юдэйскага, сьвяшчэньнік з Авіявае чаргі, на імя Захарыя, і жонка яго з дачок Ааронавых; і было імя яе Альжбета.
6
Былі-ж яны абое праведныя перад Богам, паступаючы паводле прыказаньняў і законаў Госпада беззаганна.
7
I ня было ў іх дзіцяці, бо Альжбета была няплодная, і абое яны былі паджылыя ў гадох сваіх.
8
I сталася, калі ў парадку свае чаргі служыў ён перад Богам,
9
выvпала яму паводле звычаю сьвяшчэньнікаў увайсьці ў царкву Гасподнюю кадзіць;
10
а ўся маса народу вонках малілася ў час каджэньня.
11
І зьявіўся яму Ангел Гасподні, стоячы справа ля кадзільнага ахвярніку.
12
I спалохаўся Захарыя, убачыўшы яго, і зьняў яго страх.
13
Ангел жа сказаў яму: ня бойся, Захарыя; бо выvслухана малітва твая, і жонка твая Альжбета ўродзіць табе сына, і дасі яму імя — Іоан.
14
I будзе табе радасьць і ўцеха, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня яго.
15
Бо ён будзе вялікі перад Госпадам; і ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ў чэраве маткі свае.
16
I многіх з сыноў Ізраілявых наверне да Госпада Бога іх.
17
I пройдзе перад Ім у духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы бацькоў дзецям, і непаслухмяvных да мудрасьці праведных, каб прыгатаваць Госпаду народ падгатоўлены.
18
I сказаў Захарыя Ангелу: Па чым пазнаю я гэтае? То-ж я старыv, і жонка мая ў гадох пажылых.
19
I сказаў яму Ангел у адказ: я Гаўрыіл, што перад Богам стаю, і пасланы гаварыць з табою і абвясьціць табе гэтае.
20
І вось, будзеш ты маўчаць, і ня здолееш гаварыць да дня, калі гэтае станецца: за тое, што не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час.
21
I ждаў народ Захарыю і дзівіўся, што ён марудзіць у царкве.
22
Выйшаўшы-ж, ён ня мог гаварыць да іх: і пазналі, што бачыў зьяvву ў царкве; і ён ківаў і астаўся немы.
23
I сталася, як скончыліся дні службы яго, вярнуўся ён у дом свой.
24
Пасьля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка яго, і таілася пяць месяцаў, ды гаварыла:
25
так учыніў мне Госпад у дні гэтыя, як глянуў на мяне, каб зьняць з мяне ганьбу між людзьмі.
26
У шосты-ж месяц пасланы быў Ангел Гаўрыіл ад Бога ў места Галілейскае, называнае Назарэт,
27
да дзевы, заручанай з мужам іменьнем Язэп, з дому Давідавага; імя-ж дзевы — Марыя.
28
Ангел, увайшоўшы да яе, сказаў: радуйся, дабрадатная! Госпад з табою; багаслаўлена ты між жанок.
29
Яна-ж, убачыўшы яго, спалохалася ад слоў яго і разважала, што-б гэта было за прывітаньне такое?
30
I сказаў ёй Ангел: ня бойся, Марыя; бо ты знайшла ласку ў Бога.
31
I вось зачнеш у чэраве і народзіш Сына і дасі Яму імя: Ісус.
32
Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага назавецца, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго,
33
і царыvць будзе над домам Якава давеку, і царству Яго ня будзе канца.
34
Марыя-ж сказала Ангелу: як гэта будзе, калі я ня знаю мужа?
35
I ў адказ сказаў ей: Дух Сьвяты найдзе на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе: вось чаму й тое, што народзіцца сьвятое, Сынам Божым назавецца.
36
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і гэта ўжо шосты месяц у яе, хоць і называнай няплоднай.
37
Бо-ж у Бога ніводнае слова ня будзе немагчымым.
38
І сказала Марыя: вось я — слуга Госпада; няхай станецца мне па слову твайму. I адыйшоў ад яе Ангел.
39
Устаўшы-ж Марыя ў тыя дні борзда пайшла ў горную краіну, у места Юдзіна.
40
I ўвайшла ў дом Захарыі і прывітала Альжбету.
41
I сталася, як Альжбета ўчула прывітаньне Марыі, узварухнулася дзіцятка ў чэраве яе, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым.
42
I загаласіла моцным голасам і сказала: багаслаўлена ты між жанок, і багаслаўлены плод чэvрава твайго.
43
I адкуль гэтае мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
44
Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, узварухнулася вясёла дзіцятка ў чэраве маім.
45
I шчасьліва паверыўшая: бо збудзецца сказанае ёй ад Госпада.
46
I сказала Марыя: вялічае душа маяv Госпада;
47
і ўзрадаваўся дух мой у Богу Спасіцелю маім,
48
што глянуў Ён на пакорнасьць рабы свае, бо адгэтуль шчасьліваю называцімуць мяне ўсе роды,
49
бо вялікае ўчыніў мне Дужыv; і сьвятое імя Яго;
50
і міласьць Яго ў роды радоў для тых, што баяцца Яго.
51
Учыніў сілу рукой сваёй; рассеяў гордых думкамі сэрца іх;
52
адабраў у моцных пасады, узьвялічыў пакорных,
53
галодных здаволіў дабром, а багатыроў адпусьціў ні з чым.
54
Прыняў Ізраіля, слугу свайго, успомніў міласьць,
55
як гаварыў да айцоў нашых, да Аўраама і насеньня яго давеку.
56
Прабыла-ж Марыя з ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.
57
Альжбеце-ж настаў час радзіць, і яна ўрадзіла сына.
58
I пачулі суседзі ды сваякі яе, што ўзьвялічыў Госпад міласьць сваю над ёю, і цешыліся з ёю.
59
У восмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіцятка і хацелі назваць яго па іменьню бацькі яго Захарыям.
60
На гэтае маці яго сказала: не, а назваць яго Іоанам.
61
I сказалі ёй: нікога няма ў родзе тваім, хто зваўся-б гэтым іменьнем.
62
I пыталіся на мігах у бацькі, як бы ён хацеў назваць яго.
63
Ён зажадаў дошчачку і напісаў: Іоан імя яму. I ўсе дзівіліся.
64
I ў той жа час расчыніліся вусны яго і язык яго, і ён стаў гаварыць, багаслаўлючы Бога.
65
I страх узьняўся сярод суседзяў іх; і расказвалі пра ўсё гэтае па ўсёй нагорнай старане Юдэйскай.
66
I ўсе чуўшыя ўзялі гэтае да сэрца свайго і гаварылі: што-ж гэта будзе за дзіця? I рука Госпадава была з ім.
67
I Захарыя, бацька яго, напоўніўся Сьвятым Духам і прарочыў, кажучы:
68
Багаслаўлены Госпад Бог Ізраіляў, што адведаў народ свой і даў выбаўленьне яму;
69
і падняў рог спасеньня нашага ў доме Давіда, слугі Свайго,
70
(як апавясьціў вуснамі быўшых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх),
71
спасе нас ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх ненавідзячых нас;
72
і ўчыніць ласку бацьком нашым і спамяне сьвяты тастамант свой,
73
прысягу, што кляўся Аўрааму, бацьцы нашаму, даць нам,
74
не з баязьні, па выбаўленьні з рукі ворагаў нашых
75
служыць Яму ў сьвятасьці і праўдзе перад ім у-ва ўсе дні жыцьця нашага.
76
I ты, дзіцятка, назавешся прарокам Усявышняга, бо пройдзеш наперад прад абліччам Госпада — прыгатаваць шляхі Яму,
77
даць народу пазнаць спасеньне ў адпушчэньні грахоў яго,
78
па ўнутранаму міласэрдзю Бога нашага, якім адведаў нас Усход з вышыні,
79
прасьвяціць тых, што ў цемры і ў цянюv сьмяротным, пакіраваць ногі нашыя, на дарогу міра.
80
Дзіця-ж узрастала і ўмацоўвалася духам, і было ў пустынях да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24