Luke 2

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1І сталася ў тыя дні: выйшла ад кесара Аўгуста павяленьне зрабіць сьпісаньне па ўсёй зямлі.

2Гэты сьпіс быў першы за гаспадараньня Кірынэя ў Сірыі.

3I пайшлі ўсе запісвацца, кожны ў сваё места.

4Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі, з места Назарэту, у Юдэю, у места Давідавае, званае Віфлеем, бо ён быў з дому і роду Давідавага,

5запісацца з Марыяю, заручанай з Ім жонкай, што была цяжарная.

6Калі-ж яны былі там, надыйшоў час радзіць ёй;

7і ўрадзіла Сына Свайго Першага, і палажыла яго ў жолаб, бо ня было ім месца ў заезьдзе.

8У той старане былі на полі пастухі, што вартавалі ўначы ля статку свайго.

9I вось зьявіўся ім Ангел Гасподні, і слава Госпадава асьвяціла іх; і ўбаяліся страхам вялікім.

10I сказаў ім Ангел: ня бойцеся! бо вось я абвяшчаю вам вялікую радасьць, што будзе ўсім людзям:

11бо цяпер нарадзіўся вам у месьце Давідавым Спасіцель, Каторы ёсьць Хрыстос Госпад;

12і вось вам знак: вы знойдзеце Дзіця ў пялёнках, ляжучы ў яvсьлях.

13I неўспадзеўкі зьявілася з Ангелам вялікае войска нябеснае, славячы Бога і гаворачы:

14Слава на выvшынах Богу і на зямлі мір сярод людзей добрае волі.

15I сталася, як адыйшлі ад іх Ангелы на неба, пастухі сказалі адзін аднаму: пойдзем у Віфлеем і паглядзім, што там здарылася, што абвясьціў нам Госпад.

16І пасьпешна выйшлі і знайшлі Марыю і Язэпа, і Дзіцятка, ляжучы ў жолабе.

17Угледзіўшы-ж, расказалі аб тым, што было абвешчана ім пра Дзіцятка гэнае.

18І ўсе, чуўшы, дзівіліся з таго, што расказвалі ім пастухі.

19А Марыя захавала ўсе словы гэтыя, складаючы ў сэрцы сваім.

20I вярнуліся пастухі, славячы й выхваляvючы Бога за ўсё, што чулі й бачылі, як ім сказана было.

21I як прайшло восем дзён, калі трэба было абрэзаць Дзіцятка, далі Яму імя Ісус, названае Ангелам да зачацьця Яго ў чэvраве.

22А калі скончыліся дні ачышчэньня іх па закону Майсеяваму, прынесьлі Яго ў Ерузалім, каб прадставіць перад Госпадам,

23як сказана ў законе Гасподнім, каб усякае дзіця мужчынскага полу, разрываючае чэрава, было ахвяравана Госпаду; (Вых. 13:2)

24і каб прынесьці ў ахвяру, як сказана ў законе Гасподнім, дзьве гарліцы, ці двое галубяняvтак.

25I вось быў у Ерузаліме чалавек, на імя Сымэон. Ён быў чалавек справядлівы й пабожны, чакаў пацяшэньня Ізраілявага; і Дух Сьвяты быў на ім.

26Яму было прадказана Духам Сьвятым, што ён ня ўгледзіць сьмерці, дакуль ня ўгледзіць Хрыста Гасподняга.

27I прыйшоў ён па натхненьню ў царкву. I, калі бацькі прынесьлі Дзіцятка Ісуса, каб выканаць над Ім законны абрад,

28ён узяў Яго на рукі, багаславіў Бога і сказаў:

29Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Валадару, па слову Твайму, з мірам;

30бо бачылі вочы мае спасеньне Тваё,

31каторае Ты прыгатаваў перад абліччам усіх народаў,

32сьвятло для асьветы паганаў, і славу народу Твайго Ізраіля.

33Язэп жа й Маці Яго дзівіліся сказанаму аб Ім.

34I багаславіў іх Сымэон і сказаў Марыі, Матцы Яго: вось, ляжыць Гэты на ўпадак і паўстаньне многіх у Ізраілю і на знак, якому працівіцца будуць,

35і табе самай меч пранікне ў душу, —каб выявіліся памышленьні многіх сэрцаў.

36Тут была таксама Ганна прарочыца, дачка Фануілавая, з калена Асіравага; была яна ў вельмі старым веку, з мужам ад дзявоцтва свайго пражыла сем гадоў,

37удава гадоў васьмідзесяцёх чатырох, каторая не адыходзіла ад царквы, постам ды малітваю служачы Богу дзень і ноч.

38I яна ў той час прыйшоўшы славіла Госпада і гаварыла аб Ім усім, што ждалі выбаўленьня ў Ерузаліме.

39I калі яныv выканалі ўсё па закону Гасподняму, дык вярнуліся ў Галілею, у места сваё Назарэт.

40Дзіцятка-ж узрастала і ўзмацоўвалася духам, напаўняючыся розумам; і дабрадаяvньне Божае было на Ім.

41I кожны год бацькі Яго хадзілі ў Ерузалім на сьвята Пасхі.

42I, калі Ён быў дванаццацёх гадоў, прыйшлі яны таксама, як звычайна, у Ерузалім на сьвята;

43калі-ж, па сканчэньні дзён сьвята, варочаліся, застаўся хлопчык Ісус у Ерузаліме; і не заўважылі таго Язэп ды маці Яго;

44але думалі, што Ён ідзе з другімі; прайшоўшы-ж дзенную дарогу, сталі шукаць Яго між сваякамі ды знаёмымі.

45І, не знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Ерузалім, шукаючы Яго.

46Праз тры дні знайшлі Яго ў царкве, седзячы сярод вучыцялёў, слухаючы іх і пытаючыся ў іх;

47усе слухаўшыя дзівіліся з розуму і адказаў Яго.

48I, угледзіўшы Яго, зьдзівіліся; і маці Яго сказала Яму: Дзіця! што ты зрабіў з намі? Вось бацька Твой і я з вялікаю тугою шукалі Цябе.

49Ён сказаў ім: на што было вам шукаць Мяне? ці-ж вы ня ведалі, што Мне трэба быць у тым, што належыць Айцу Майму?

50Але яны не зразумелі сказаных ім словаў.

51Ён пайшоў з імі і прыйшоў да Назарэту; і быў паслухмяvны ім. I маці Яго захавала ўсе словы гэтыя ў сэрцы сваім.

52Ісус жа рос розумам і ўзростам ды ў ласцы ў Бога і людзей.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →