Luke 21

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Глянуўшы-ж, убачыў Ён багатых, што клалі ахвяры свае ў скарбніцу;

2убачыў такжа бедную ўдаву, палажыўшую туды дзьве лепты,

3і сказаў: запраўды кажу вам, што гэтая бедная ўдава палажыла больш за ўсіх;

4бо ўсе тыя з лішкаў сваіх клалі ахвяру Богу, яна-ж з беднасьці сваёй палажыла ўвесь пражытак свой, які мела.

5I, калі некаторыя гаварылі аб царкве, што яна аздоблена дарагімі каменьнямі й дарамі, Ён сказаў:

6прыдуць дні, калі з таго, што вы тут бачыце, не астанецца каменя на камені; усё будзе разбурана.

7I спыталіся ў Яго: Вучыцель! калі-ж гэта будзе і якая прымета, калі гэта мусіць стацца?

8Ён жа сказаў: сьцеражыцеся, каб вас не абаламуцілі, бо многія прыйдуць пад імем Маім, кажучы, што гэта Я; і гэты час блізка. Не хадзеце сьледам іх.

9Калі-ж пачуеце пра войны і паўстаньні, не палохайцеся, бо гэта мусіць стацца раней, але ня зараз канец.

10Тады сказаў ім: паўстане народ на народ, і царства на царства;

11і будзе мясцамі вялікае зямлі трасеньне, і голад, і мор, і страх, і знаменьні з неба вялікія.

12А перад усім гэтым наложаць на вас рукі і будуць перасьледаваць вас, выдаючы ў школы і вязьніцы, і за імя Маё павядуць прад цароў і валадароў;

13і станецца гэта дзеля сьвядоцтва вам.

14Дык пакладзеце сабе ў сэрцах не абдумваць загадзяv, як бараніцца:

15бо Я дам вам вымову і мудрасьць, якой ня здолеюць пярэчыць, ані змагацца з ёю ўсе ворагі вашыя.

16I будзеце выvданы і бацькамі і братамі, і сваякамі і сябрамі; і некаторых з вас пазабіваюць;

17і будуць ненавідзець вас усе за імя Маё;

18але і волас з галавы вашай не прападзе;

19цярплівасьцяй вашай спасайце душы вашыя.

20Калі-ж убачыце Ерузалім акружаны войскам, тады ведайце, што прыйшло спусташэньне яго:

21і хай тады тыя, што ў Юдэі, бягуць у горы; і хто ў месьце, выходзь з яго; і хто ў ваколіцах, не ўваходзь у яго,

22бо гэта дні помсты; каб выпаўнілася ўсё напісанае.

23Гора-ж цяжарным і кормячым грудзьмі ў тыя дні; бо вялікая бяда на зямлі і гнеў на народ гэты:

24паляvгуць ад вострага мяча, і павядуць іх у палон да ўсіх народаў; і Ерузалім таптацімуць пагане, пакуль не закончацца часыv паганаў.

25I будуць знаменьні на сонцы і месяцу і зорах, а на зямлі туга ў народаў ад разрухі, і зараве і забушуе мора.

26I пруцянець будуць людзі ад страху й чаканьня таго, што прыvйдзе на сусьвет, бо сілы нябесныя захістаюцца.

27I тады ўбачаць Сына Чалавечага, ідучы ў хмары з сілаю і славаю вялікаю.

28Калі-ж пачне гэтае дзеяцца, тады ўглядайцеся і падніміце галовы вашыя, бо прыбліжаецца адкупленьне вашае.

29I сказаў ім прыповесьць: глядзіце на смакоўніцу і на ўсе дрэвы:

30калі яны ўжо распускаюцца, то, бачучы гэта, ведаеце самы, што ўжо блізка лета.

31Дык такжа, як угледзіце, што і гэнае спаўняецца, ведайце, што блізка царства Божае.

32Запраўдыv кажу вам: ня пройдзе род гэты, як усё гэнае збудзецца:

33неба і зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.

34Пілнуйцеся-ж, каб сэрцы вашыя не абцяжаліся абжорствам і п’янствам і жыцьцёвымі клапотамі, і каб дзень той не застаў вас неўспадзеўкі.

35Бо ён, як сетка, пакрые ўсіх, што на абліччы зямлі жывуць.

36Дык чувайце ўсякі час і маліцеся, каб заслужыць на ўхіленьне ад вас усяго, што станецца, і стануць перад Сынам Чалавечым.

37Удзень Ён навучаў у царкве; ночы-ж, выходзячы, праводзіў на гарыv, называнай Аліўнаю.

38I ўвесь народ зраніцы прыходзіў да Яго ў царкву слухаць Яго.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →