Matthew 11

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1A bu pan orphenodd yr Iesu orchymyn i’w ddeuddeg disgybl, yr aeth oddi yno i ddysgu a phregethu yn eu dinasoedd hwynt.

2Ac Ioan, wedi clywed yn y carchar weithredoedd Crist,

3ac wedi danfon trwy ei ddisgyblion, a ddywedodd Wrtho, Ai Tydi yw’r Hwn sy’n dyfod, neu un arall yr ym yn ei ddisgwyl?

4A chan atteb, yr Iesu a ddywedodd wrthynt, Wedi myned, mynegwch i Ioan y pethau a glywch ac a welwch:

5y mae deillion yn gweled eilwaith, a chloffion yn rhodio, cleifion gwahanol yn cael eu glanhau, a byddariaid yn clywed, a meirw yn cael eu cyfodi; a thlodion yn cael pregethu’r efengyl iddynt;

6a dedwydd yw pwy bynnag na thramgwydder Ynof.

7A’r rhai hyn yn myned eu ffordd, dechreuodd yr Iesu ddywedyd wrth y torfeydd am Ioan, Pa beth yr aethoch allan i’r anialwch i edrych arno? ai corsen a gwynt yn ei hysgwyd?

8Eithr pa beth yr aethoch allan i’w weled? ai dyn â gwisgoedd esmwyth am dano? Wele, y rhai sy’n gwisgo’r gwisgoedd esmwyth, yn nhai’r brenhinoedd y maent.

9Eithr pa beth yr aethoch allan i’w weled? Ai prophwyd? Ië, meddaf i chwi a rhagorolach na phrophwyd.

10Hwn yw efe am yr hwn yr ysgrifenwyd, “Wele, yr wyf Fi yn danfon Fy nghennad o flaen Dy wyneb, Yr hwn a barottoa Dy ffordd o’th flaen.”

11Yn wir meddaf i chwi, Ni chyfodwyd ymhlith y rhai a anwyd o wragedd, un mwy nag Ioan Fedyddiwr: ond y lleiaf yn nheyrnas nefoedd, mwy nag ef yw.

12Ac o ddyddiau Ioan Fedyddiwr hyd yn awr teyrnas nefoedd a dreisir, a threiswyr a’i cipiant hi:

13canys yr holl Brophwydi a’r Gyfraith, hyd Ioan y prophwydasant;

14ac os ewyllysiwch ei dderbyn, efe yw’ r Elias ar fedr dyfod.

15Y neb sydd a chanddo glustiau i wrando, gwrandawed.

16Ac i ba beth y cyffelybaf y genhedlaeth hon? Cyffelyb yw i blant yn eistedd yn y marchnadoedd,

17y rhai gan lefain wrth eu cyfeillion, a ddywedant, Canasom bibell i chwi, ac ni ddawnsiasoch;

18canasom alarnad, ac ni chwynfanasoch; canys daeth Ioan nac yn bwytta nac yn yfed, a dywedasant, Cythraul sydd ganddo;

19daeth Mab y Dyn yn bwytta ac yn yfed, a dywedant, Wele, dyn glwth ac yfwr gwin, cyfaill treth-gymmerwyr a phechaduriaid. Ond cyfiawnheir doethineb gan ei gweithredoedd.

20Yna y dechreuodd Efe edliw i’r dinasoedd yn y rhai y buasai y rhan fwyaf o’i wyrthiau, am nad edifarhasent.

21Gwae di Corazin; gwae di Bethtsaida; canys ped yn Tyrus ac yn Tsidon y buasai’r gwyrthiau a fuant ynoch, er ys talm mewn sachlïain a lludw yr edifarhasent.

22Ond meddaf i chwi, i Tyrus a Tsidon y bydd yn fwy dioddefadwy yn nydd y farn nag i chwi.

23A thydi, Caphernahwm, ai hyd y nef y’th ddyrchefid? Hyd Hades y disgyni, canys ped yn Sodom y buasai’r gwyrthiau a fuant ynot ti, arosasai hyd heddyw.

24Ond dywedaf wrthych, I dir Sodom y bydd yn fwy dioddefadwy yn nydd y farn nag i ti.

25Yr amser hwnw, gan atteb, yr Iesu a ddywedodd, Diolchaf i Ti, O Dad, Arglwydd y nef a’r ddaear, am guddio o Honot y pethau hyn rhag doethion a rhai deallus, a’u datguddio i fabanod.

26Ië, O Dad, canys felly y boddlonwyd ger Dy fron.

27Pob peth, i Mi y’i traddodwyd gan Fy Nhad: ac nid edwyn neb y Mab, oddieithr y Tad; nac y Tad nid yw neb yn Ei adnabod oddieithr y Mab, a phwy bynnag yr ewyllysio’r Mab Ei ddatguddio Ef iddo.

28Deuwch Attaf bawb y sy’n flinderog ac yn llwythog, ac Myfi a roddaf orphwysdra i chwi.

29Cymmerwch Fy iau arnoch, a dysgwch Genyf, canys addfwyn Wyf a gostyngedig o galon,

30a chewch orphwysdra i’ch eneidiau; canys Fy iau sydd esmwyth; ac Fy maich, ysgafn yw.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →