Matthew 15

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1Yna y daeth at yr Iesu, o Ierwshalem, Pharisheaid ac Ysgrifenyddion,

2gan ddywedyd, Paham y mae Dy ddisgyblion yn troseddu traddodiad yr hynafiaid? canys ni olchant eu dwylaw, pan fwyttaont fara.

3Ac Efe, gan atteb, a ddywedodd wrthynt, Paham hefyd yr ydych chwi yn troseddu gorchymyn Duw trwy eich traddodiad?

4canys Duw a ddywedodd, “Anrhydedda dy dad a’th fam:” ac, “A felldithio dad neu fam, bydded farw â’r farwolaeth:”

5A chwychwi a ddywedwch, Pwy bynnag a ddywedo wrth ei dad neu ei fam, Rhodd i Dduw yw pa beth bynnag y cawsit yn lles oddi wrthyf, nid yw, er dim i anrhydeddu ei dad;

6a dirymmwch air Duw o achos eich traddodiad.

7Rhagrithwyr, da y prophwydodd Eshaiah am danoch, gan ddywedyd,

8“Y bobl hyn â’u gwefusau y’m hanrhydeddant, Ond eu calon, pell yw Oddiwrthyf:

9Ond yn ofer yr addolant Fi, Gan ddysgu yn ddysgeidiaeth orchymynion dynion.”

10Ac wedi galw’r dyrfa Atto, dywedodd wrthynt, Clywch a deallwch.

11Nid yr hyn sy’n myned i mewn i’r genau sy’n halogi dyn, eithr yr hyn sy’n dyfod allan o’r genau, hyn sy’n halogi dyn.

12Yna wedi dyfod Atto, ei ddisgyblion a ddywedasant Wrtho, A wyddost Ti y bu i’r Pharisheaid, wrth glywed y gair hwn, eu tramgwyddo?

13Ac Efe, gan atteb, a ddywedodd, Pob planhigyn yr hwn ni phlannodd Fy Nhad nefol, a ddiwreiddir.

14Gadewch iddynt, tywysogion deillion ydynt; ac os y dall a dywys y dall, y ddau i ffos y syrthiant.

15A Phetr a ddywedodd Wrtho, Mynega i ni y ddammeg.

16Ac Efe a ddywedodd, Etto byth a ydych chwithau hefyd yn anneallus?

17Oni welwch fod pob peth y sy’n myned i mewn i’r genau yn myned i’r bol, ac i’r geudy y’i bwrir allan?

18ond y pethau sy’n dyfod allan o’r genau, o’r galon y deuant allan, a hwynt-hwy a halogant ddyn.

19Canys o’r galon y mae yn dyfod allan feddyliau drwg, lladdiadau, tor-priodasau, godinebau, lladradau, gau-dystiolaethau,

20cablau: y pethau hyn yw’r rhai sy’n halogi dyn: ond bwytta â dwylaw heb eu golchi ni haloga ddyn.

21Ac wedi myned allan oddi yno, yr Iesu a giliodd i dueddau Tyrus a Tsidon.

22Ac wele, gwraig o Canaan, wedi dyfod allan o’r cyffiniau hyny, a waeddodd, gan ddywedyd, Tosturia wrthyf, Arglwydd, Fab Dafydd: fy merch a boenir yn dost gan gythraul.

23Ac Efe nid attebodd iddi air. Ac wedi dyfod Atto, Ei ddisgyblion a ofynasant Iddo, gan ddywedyd, Gollwng hi ymaith, canys gwaeddi ar ein hol y mae.

24Ac Efe, gan atteb, a ddywedodd, Ni’m danfonwyd oddieithr at ddefaid colledig tŷ Israel.

25A hithau a ddaeth ac a’i haddolodd Ef, gan ddywedyd, Arglwydd, cymmorth fi.

26Ac Efe, gan atteb, a ddywedodd, Nid da yw cymmeryd bara’r plant a’ i fwrw i’r cwn.

27A hithau a ddywedodd, Felly, Arglwydd; canys y cwn a fwyttant o’r briwsion y sy’n syrthio oddi wrth fwrdd eu harglwyddi.

28Yna, gan atteb, yr Iesu a ddywedodd wrthi, O wraig, mawr yw dy ffydd: bydded i ti fel yr ewyllysi. Ac iachawyd ei merch o’r awr honno.

29Ac wedi myned oddi yno, yr Iesu a ddaeth gerllaw môr Galilea; ac, wedi esgyn i’r mynydd, eisteddodd yno.

30A daeth Atto dorfeydd mawrion, a chanddynt gyda hwynt gloffion, deillion, mudion, anafusion, ac eraill lawer, a bwriasant hwynt wrth Ei draed Ef, ac iachaodd Efe hwynt;

31fel y bu i’r dyrfa ryfeddu wrth weled mudion yn llefaru, anafusion yn iach, a chloffion yn rhodio, a deillion yn gweled: a gogoneddasant Dduw Israel.

32A’r Iesu, wedi galw Atto Ei ddisgyblion, a ddywedodd, Tosturio yr wyf wrth y dyrfa, canys tridiau sydd weithian y maent yn aros gyda Mi, ac nid oes ganddynt yr hyn a fwyttaont: ac eu gollwng ymaith ar eu cythlwng nid ewyllysiaf, rhag ysgatfydd eu llewygu ar y ffordd.

33A dywedodd y disgyblion Wrtho, O ba le y bydd genym mewn anialwch dorthau gymmaint ag i ddigoni tyrfa mor fawr?

34A dywedodd yr Iesu wrthynt, Pa sawl torth sydd genych h? A hwy a ddywedasant, Saith, ac ychydig bysgod bychain.

35Ac wedi gorchymyn i’r dyrfa orwedd ar y ddaear, cymmerodd y saith dorth a’r pysgod;

36ac wedi diolch, torrodd hwynt, a rhoddodd i’r disgyblion, a’r disgyblion i’r torfeydd.

37A bwyttasant oll, a digonwyd hwynt. A chodasant yr hyn oedd dros ben o’r briwfwyd, saith cawellaid yn llawn.

38A’r rhai a fwyttasant oeddynt bedair mil o wŷr, heblaw gwragedd a phlant. Ac wedi gollwng ymaith y torfeydd, yr aeth Efe i’r cwch, ac y daeth i gyffiniau Magadan.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →