Matthew 18

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Yr awr honno daeth y disgyblion at yr Iesu, gan ddywedyd, Pwy, ynte, sydd fwyaf yn nheyrnas nefoedd?

2Ac wedi galw fachgenyn Atto, gosododd ef yn eu canol,

3a dywedodd, Yn wir y dywedaf wrthych, Os na’ch troer a myned fel plant bychain, nid ewch i mewn er dim i deyrnas nefoedd.

4Pwy bynnag, gan hyny, a’i gostyngo ei hun fel y plentyn hwn, efe yw’r mwyaf yn nheyrnas nefoedd.

5A phwy bynnag a dderbynio un plentyn o’r fath yn Fy enw,

6Myfi a dderbyn efe: a phwy bynnag a baro dramgwydd i un o’r rhai bychain hyn y sy’n credu Ynof, da fyddai iddo, pe crogid maen melin mawr am ei wddf, a’i foddi yn eigion y môr.

7Gwae’r byd oblegid tramgwyddau; canys angenrhaid yw dyfod tramgwyddau; ond gwae’r dyn hwnw, trwy’r hwn y mae’r tramgwydd yn dyfod.

8Ac os dy law neu dy droed a bair dramgwydd i ti, tor ef ymaith, a thafi oddi wrthyt: gwell yw i ti fyned i mewn i’r bywyd yn anafus neu yn gloff, nag a dwylaw neu ddau droed genyt, dy daflu i’r tân tragywyddol.

9Ac os dy lygad a bair dramgwydd, tyn ef allan a thafl oddi wrthyt: gwell yw i ti yn unllygeidiog fyned i mewn i’r bywyd, nag a dau lygad genyt dy daflu i’r Gehenna tanllyd.

10Edrychwch na ddirmygoch un o’r rhai bychain hyn, canys dywedaf wrthych, Eu hangylion yn y nefoedd bob amser a welant wyneb Fy Nhad yr Hwn sydd yn y nefoedd. Pa beth yw eich barn chwi?

12Os bydd gan ryw ddyn gant o ddefaid, a myned o un o honynt ar gyfeiliorn, onid, gan adael y cant namyn un, i’r mynyddoedd yr aiff, a cheisio yr hon a aeth ar gyfeiliorn?

13Ac os bydd ei chael ganddo, yn wir meddaf i chwi, llawenycha drosti mwy na thros y cant namyn un y rhai nid aethent ar gyfeiliorn.

14Felly nid oes ewyllys gan eich Tad yr Hwn sydd yn y nefoedd, gyfrgolli’r un o’r rhai bychain hyn.

15Ac os pechu yn dy erbyn a wna dy frawd, dos ac argyhoedda ef rhyngot ti ac ef ar ei ben ei hun. Os arnat y gwrandawo, ynnillaist dy frawd.

16Ond os na wrandawo, cymmer gyda thi etto un neu ddau, fel yngenau dau neu dri o dystion y sefydler pob gair.

17Ac os esgeulusa wrando arnynt, dywaid wrth yr eglwys; ac os ar yr eglwys yr esgeulusa wrando, bydded i ti fel yr ethnig a’r treth-gymmerwr.

18Yn wir y dywedaf wrthych, Pa bethau bynnag a rwymoch ar y ddaear, fyddant wedi eu rhwymo yn y nef; a pha bethau bynnag a ollyngoch ar y ddaear, fyddant wedi eu gollwng yn y nef.

19Etto y dywedaf wrthych, Os dau o honoch a gydsyniant ar y ddaear am neb rhyw beth a ofynant, bydd efe iddynt gan Fy Nhad yr Hwn sydd yn y nefoedd,

20canys lle y mae dau neu dri wedi ymgynnull yn Fy enw I, yno yr wyf yn eu canol.

21Yna, wedi dyfod Atto, Petr a ddywedodd Wrtho, Arglwydd, pa sawl gwaith y pecha fy mrawd i’m herbyn, ac y maddeuaf iddo?

22Ai hyd seithwaith? Dywedodd yr Iesu wrtho, Ni ddywedaf wrthyt hyd seithwaith, eithr hyd ddengwaith a thrugain seithwaith.

23Gan hyny, cyffelyb yw teyrnas nefoedd i frenhin a ewyllysiodd gymmeryd cyfrif gyda’i weision.

24Ac wedi dechreu o hono ei gymmeryd, dygpwyd atto ddyledwr o ddeng mil o dalentau.

25Ac efe heb ganddo fodd i dalu, archodd ei arglwydd ei werthu ef, a’i wraig, a’i blant, a’r cwbl o’r a feddai, a thalu’r ddyled.

26Wedi syrthio i lawr, gan hyny, y gwas a’i haddolodd ef, gan ddywedyd, Arglwydd, bydd ymarhous wrthyf, a’r cwbl a dalaf i ti.

27A chan dosturio, arglwydd y gwas hwnw a’i gollyngodd, a’r ddyled a faddeuodd efe iddo.

28Ac wedi myned allan, y gwas hwnw a gafodd un o’i gydweision, yr hwn yr oedd arno iddo gàn denar; ac wedi ymaflyd ynddo, llindagodd ef, gan ddywedyd, Tâl, os oes arnat ddim.

29Wedi syrthio i lawr, gan hyny, ei gydwas a ymbiliodd ag ef, gan ddywedyd, Bydd ymarhous wrthyf a thalaf i ti.

30Ac efe ni fynai; eithr, wedi myned ymaith, bwriodd ef yngharchar hyd oni thalai yr hyn oedd ddyledus. Gan weled, gan hyny, o’i gydweision y pethau a wnelsid,

31poenwyd hwynt yn ddirfawr: ac wedi myned, mynegasant i’w harglwydd yr holl bethau a wnelsid.

32Yna, wedi ei alw ef atto, ei arglwydd a ddywedodd wrtho, Gwas drwg, yr holl ddyled honno a faddeuais i ti am i ti ymbil â mi;

33ac onid oedd rhaid i ti hefyd dosturio wrth dy gydwas, fel y bu i mi dosturio wrthyt ti?

34Ac wedi digio, ei arglwydd a’i traddododd ef i’r poenwyr, hyd oni thalai yr oll oedd ddyledus.

35Felly hefyd Fy Nhad nefol a wna i chwi, os na faddeuoch, bob un i’w frawd, o’ch calon.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →