1 Samuel 26

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1Agus tangadar na Siphítigh go Saul go Gibéah, ghá rádh, Nach bhfuil Daíbhi dhá dhísliughadh féin a ccnoc Hachilah, noch atá as coinne Iesimon?

2Annsin déírigh Saul, agus do chuáidh síos go fásach Siph, ar mbeith thrí míle féar toghtha Disrael leis, díarruidh Dháibhi a bhfásach Siph.

3Agus do champuigh Saul a ccnoc Hachilah, noch atá as coinne Iesimon, láímh ris an tslighe. Ach do chomhnuidh Dáibhi annsa bhfásach, agus do chonnairc sé go ttáinic Saul na dhiáigh san bhfásach.

4Do chuir Dáibhi ar a nadhbharsin luchd bhratha amach, agus do thuig go ttáinic Saul ar gach éanchor.

5¶ Agus déirigh Dáibhi, agus tháinic gus a náit ar shuighe Saul a champa: agus do chonnairc Dáibhi a náit ar luigh Saul, agus Abner mhac Ner, caiptín a shlóigh: agus do luídh Saul annsa ttrinnse, agus an slúagh a ccampa air gach éantáobh dhe.

6Ann sin do fhreagair Dáibhi agus a dubhairt sé re Hachimelech an Hitíteach, agus re Habisai mhac Seruíah, dearbhrathair Ióab, dhá rádh, Cía rachus liom síos don champa go Saul? agus a dubhairt Abisai, Racha misi leachd síos.

7Marsin tháinic Dáibhi, agus Abisai chum an tslóigh san noidhche: agus, féuch, do bhí Saul na chodhladh a stigh san tréinnse, agus a ghath na sheasadh san talamh agá adhairt: agus do bhí Abner agus an slúagh na luidhe ar gach táobh dhe.

8Ann sin a dubhairt Abisai re Dáibhi, Thug Día do námhaid a niugh ad láimh: anoís ar nadhbharsin guidhim thú, leíg dhamhsa a bhúaladh, leis an ngath go nuige an ttalámh déantsáthadh, agus ní bhúailfiod an dara huáir é.

9Agus a dubhairt Dáibhi re Abisai, Ná marbh é: óir cía fhéadus a lámh do shíneadh amach a naghaidh úngthuídh an TIGHEARNA, agus bheith neimhchiontach?

10Os a chíonn sin a dubhairt Dáibhi, Mar mhairios an TIGHEARNA, buailfidh an TIGHEARNA é; nó tiucfa a lá a bhfuighe sé bás; nó rachaidh sé síos a gcath, agus tuitfe sé.

11Nár leígidh an TIGHEARNA go sínfinnsi amach mo lámh a naghaidh ungthaigh an TIGHEARNA: ach, guidhim thusa anoís, glac an gath atá agá chéannadhairt, agus an cruisgín uisge, agus bíom ag imtheachd.

12Mar sin do thóg Dáibhi an gath agus an crúisgín uisge ó cheannadhairt Shauil; agus do imthigheadar rompa, agus ní raibh éanduine ann do chonnairc sin, nó agá raibh á fhios, nó do mhúscail: óir do bhádar uile na gcodhladh; do chionn gur thuit súan trom ón TTIGHEARNA órra.

13¶ Ann sin do chúaidh Dáibhi don táoibh oile anonn, agus do sheas a mullach cnoic a bhfad uátha; agus spás mór eatorra:

14Ann sin do ghoir Dáibhí air an tslúagh, agus air Abner mhac Ner, gha rádh, Nach bhfreagrann tú, a Abner? Ann sin do fhreagair Abner, agus a dubhairt, Cía thusa bhéiceas air ann rígh?

15Agus a dubhairt Dáibhi re Habner, Nach bhfuil tusa ad ghaisgidheach bheódha? agus cía as cosmhuil riot ann Israel? uime sin cred fa nar choimhéad tú do thighearna an rígh? óir tháinic duíne don tslúagh a steach do mharbhadh an rígh do thighearna.

16Ní maith an níso do rínne tú. Mar mhairios an TIGHEARNA, do thuilleabhair bhur mbásughadh, dó bhrígh nár choimhéadabhair bhur maighistir, ungthach an TIGHEARNA. Agus anois féuch cáit a bhfuil gath an rígh, agus an crúisgín uisge do bhí aga cheannadháirt?

17Agus do aithin Saul guth Dháibhí, agus a dubhairt, Né so do ghuth sa, á mhic a Dháibhi? Agus a dubhairt, Sé so mo ghuth sa, a thighearna, a rígh.

18Agus a dubhairt sé, Cred é an fáth as a bhfuil mo thighearna mar so ag foileanmhuinn a shearbhfhoghantuigh? óir cred do rinne mé? nó cred an tolc atá am láimh?

19Anois ar a nadhbharsin, guidhim thú, éisdeadh mo thighearna an rígh briáthra a shearbhfhoghantuigh. Mas é an TIGHEARNA do chorruigh súas am aghaidhsi thú, glacadh sé ofráil chuige: achd mas íad clanna na ndáoine, go madh malluigh íad a lathair an TIGHEARNA; oir do dhíbreadar misi amach aniugh ó fhanmhuin a noighreachd an TIGHEARNA, ghá rádh, Eirigh, adhair deé oile.

20Anois uime sin, ná dóirtear mfuil fá thalumh a bhfíaghnuisi an TIGHEARNA: óir tháinic rígh Israel amach díarruigh dearnaide, mar do ní duine fíadhach ar phaitrisg ansna sléibhtibh.

21¶ Ann sin a dubhairt Saul, Do pheacaidh mé; fill, a mhic a Dháibhí: óir ní dhéansa dochar dhuit ní bhus mó, do chionn go raibh manum mórluaigh ad radharc a niugh; féuch, do rinné mé amadánachd, agus do chúaidh me ar seachrán go hiomarcach.

22Agus do fhreagair Dáibhi agus a dubhairt, Féuch gath an rígh! tigeadh duine do na hóganachaibh a nall agus beireadh leis é.

23Go ccúitighidh an TIGHEARNA re gach éanduine a fhíréantachd agus a ionurniceas: óir thug an TIGHEARNA thusa am láimhsi a niugh, ach níor bháill líom mo lámh do shíneadh amach a naghaidh ungthaidh an TIGHEARNA.

24Agus, féuch, mar do bhí hanum ro úasal am radharcsa a niugh, gur marsin bhías manumsa mórluáigh a suilibh an TIGHEARNA, agus go sáoruidh sé mé ó nuile thrioblóid.

25Ann sin a dubhairt Saul re Dáibhi, Go madh beannuigh bhías tusa, a mhic a Dháibhi: do dheana tú neithe móra, agus fós béaruidh tú buáidh a gcomhnuighe. Mar sin dimthigh Dáibhi roimhe, agus dfill Saul dá áit féin.

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →